2016 ประกาศรายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อ 泰文初選
📜 I Love Taiwan
👤 น.ส.ชุติมันต์ สมรส
“ I Love Taiwan “ ช่างเป็นคำที่สะดุดตาและใจของฉันเหลือเกิน ฉันหันกลับไปมองป้ายนั้นอีกครั้ง ก่อนจะขึ้นรถไฟ และเก็บคำๆนี้ไว้ในใจตลอดมา คงจะมีสักวันที่จะได้บอกคำๆนี้กับประเทศนี้ ใช่สิน่ะ!! ฉันหลงรักไต้หวันเข้าแล้วจริงๆ !!! ฉันคิดในใจ…และเมื่อฉันคิดย้อนกลับไปเมื่อ 6 ปีที่ผ่านมา เป็นครั้งแรกที่ฉันจากบ้านเกิดเมืองนอนมาทำงานต่างประเทศ เป็นครั้งแรกที่ต้องเรียนรู้กับการทำงานกับเพื่อนร่วมงานชาวต่างชาติซึ่งมีทั้งคนไต้หวัน คนเวียดนาม และคนไทยด้วยกัน การใช้ภาษาที่ไม่คุ้นเคยและความแตกต่างในด้านวัฒนธรรม ตลอดจนถึงการอยู่ร่วมห้องพักกับเพื่อนคนงานด้วยกัน ถึงแม้จะเป็นคนไทยเหมือนกันแต่ก็อยู่คนละจังหวัด ซึ่งแต่ละคนได้รับการเลี้ยงดูมาจากครอบครัวที่ไม่เหมือนกัน ทำให้การอยู่ร่วมกันบางครั้งก็มีอะไรที่มีปัญหาอยู่บ้าง แต่ก็สามารถที่จะแก้ไขให้ผ่านพ้นไปได้ ในการอยู่ร่วมกันนั้นการเคารพในสิทธิของกันและกันเป็นสิ่งสำคัญ การเอาใจเขามาใส่ใจเราถือว่าเป็นเรื่องที่ควรจะทำ แม้เพื่อนร่วมห้องบางคนสร้างปัญหาให้คนอื่นมากมาย แต่ฉันก็ต้องเรียนรู้และอยู่ร่วมให้ได้ นับว่าเราต้องใช้ความอดทนเช่นกันเพราะการมาทำงานแต่ละครั้งกว่าจะครบสัญญาต้องใช้เวลา2-3 ปี เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหาฉันจึงต้องใช้ความอดทนและสติตลอดจนความระมัดระวังไม่ว่าจะเป็นความคิด การกระทำและคำพูดให้มากเพื่อที่จะได้มีมิตรมากกว่าการมีศัตรู การถนอมน้ำใจกันเป็นสิ่งที่ดีในการอยู่ร่วมสังคม การมาทำงานต่างประเทศในครั้งแรกนี้ฉันมีสัญญาแค่2ปี และกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางเป็นเงินที่สูงแต่ฉันก็จำเป็นที่จะต้องยอมที่จะต้องจ่ายเพื่อแลกกับรายได้ใหม่ที่คิดว่าจะสร้างฐานะและทำให้มีอนาคตพอที่จะกลับไปตั้งหลักที่บ้านเกิดของตัวเองได้ ฉันก็มีความฝันและความหวังเหมือนพี่น้องแรงงานทั่วไปทุกคนที่เข้ามาทำงานที่ไต้หวันนี้ บางคนมาทำงานเพราะทางบ้านมีหนี้สินจำนวนมากต้องช่วยพ่อและแม่ชดใช้หนี้สินนั้น บางคนมาทำงานเพื่ออนาคตในการศึกษาเล่าเรียนของลูกๆ บางคนมาเพราะอยู่ที่ประเทศไทยหางานทำยาก บางคนมาเพียงแค่อยากหาประสบการณ์ในการทำงานต่างประเทศเท่านั้น แต่ไม่ว่าจะมาด้วยเหตุผลใดก็ตาม ทางรัฐบาลไต้หวันก็ไม่เคยที่จะปฏิเสธแรงงานต่างชาติเลยขอเพียงแค่ให้ถูกต้องตามกฎหมาย
ตั้งแต่ฉันเริ่มทำงานที่ไต้หวันวันแรกฉันสัมผัสได้ถึงความมีน้ำใจของคนที่นี่ โรงงานที่ฉันทำในปีแรกเป็น
โรงงานอิเลคทรอนิคส์ตั้งอยู่ที่เขตอุตสาหกรรมอู๋กู่ ไทเป เป็นโรงงานขนาดกลาง ส่วนมากมีพนักงานเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ด้วยความที่ฉันไม่ได้เรียนภาษาจีนมาตั้งแต่แรกทำให้มีปัญหาในการสื่อสารบ้างแต่เจ่เจ๊ที่ทำงานก็พยายามทุกวิธีที่จะทำให้สื่อสารกันได้ ไม่ว่าจะเป็นภาษาอังกฤษและภาษาใบ้ ฉันมักจะได้ขนมกลับมาหอพักเสมอจากน้ำใจของเจ่เจ๊ที่ทำงานด้วย เพียงแค่6เดือนฉันก็เริ่มที่จะใช้ภาษาจีนในการติดต่อสื่อสารได้บ้าง พอสื่อสารได้ฉันก็เริ่มสนุกกับการทำงานและทุกครั้งที่มีโอกาสได้ไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆของไต้หวันซึ่งบางครั้งเพื่อนร่วมงานคนไต้หวันเป็นอาสาสมัครนำเที่ยวรวมทั้งมีน้ำใจเป็นสปอนเซอร์ช่วยเหลือในค่าใช้จ่ายบ้างในบางอย่าง ตั้นสุ่ยเป็นสถานที่แรกที่ได้ไปเที่ยว บรรยากาศในตอนเย็นสวยงามมาก เพื่อนคนไต้หวันอาสาพาไปเที่ยวและพาทานอาหารอร่อยๆ ทุกครั้งที่มีโอกาสไปฉันพยายามที่จะเก็บเกี่ยวบรรยากาศรอบๆตัวเก็บรายละเอียดต่างๆไว้ ไม่ว่าจะเป็นถนนหนทาง อาคารบ้านเรือน เรือกสวนไร่นา อาหารการกิน ซึ่งแต่ละอย่างที่ได้พบเจอส่วนมากแล้วจะเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมยินดีเป็นส่วนใหญ่ ถนนหนทางนั้นไม่ว่าจะเป็นถนนใหญ่หรือเล็ก ล้วนแต่เป็นถนนที่มีความสะดวกในการสัญจร หากมีการปรับปรุงทำถนน ก็ใช้เวลาทำเพียงไม่นาน ก็ได้ถนนที่สวยงามแล้ว ทำให้ฉันนึกย้อนไปถึงบ้านเกิดของฉันซึ่งเห็นทีไรก็ยังคงเป็นลูกรังเหมือนเดิม การพัฒนามันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน อาคารบ้านเรือนที่นี่ฉันสังเกตส่วนใหญ่ไม่มีหลังคาเหมือนบ้านเกิดของฉัน อาจเป็นเพราะว่าที่นี่เวลามีพายุมาจะแรงมากเลยไม่นิยมทำบ้านแบบมีหลังคาอีกทั้งอาคารที่นี่ยังสามารถทำเป็นที่เก็บถังน้ำเก็บแท้งค์น้ำได้ด้วย สามารถใช้ตากผ้าหรือเอาไว้ไปยืนดูบรรยากาศในตอนค่ำๆได้ด้วยเพราะจะเห็นแสงไฟที่เปิดตามอาคารบ้านเรือนต่างๆเป็นสีสันสวยงามเวลาค่ำคืน อาคารบ้านเรือนที่นี่ก่อสร้างด้วยความทันสมัยและมีความปลอดภัยสูง สังเกตได้จากเหตุการณ์แผ่นดินไหว น้อยครั้งมากที่จะมีการทรุดลงมานอกเสียจากว่าในครั้งนั้นๆแผ่นดินไหวแรงจริงๆ ความรับผิดชอบตลอดจนจิตสำนึกของวิศวกรผู้ออกแบบในการสร้างอาคารบ้านเรือนพวกเขาเหล่านี้ได้เอาใจใส่อย่างดี และเมื่อมีเหตุการณ์ที่น่าสะเทือนใจซึ่งส่วนใหญ่จะเกิดจากแผ่นดินไหว เมื่อมีตึกถล่ม หรือภัยพิบัติต่างๆ ทางรัฐบาลและเจ้าหน้าที่ต่างรีบเร่งที่จะช่วยเหลือให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุด บรรเทาความเดือดร้อนได้อย่างรวดเร็ว ให้การช่วยชีวิตได้อย่างรวดเร็ว พี่น้องในชาติก็ให้ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เมื่อมีผู้ได้รับความเดือดร้อนเสียหายจากภัยต่างๆ ก็ได้ร่วมมือร่วมใจกันในการให้ความช่วยเหลือไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของเงินทองหรือสิ่งของ ฉันชอบดูไร่นาที่คุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา ที่นี่ทำ บางครั้งมีพื้นที่แค่เล็กๆแต่ก็สามารถนำมาปรับเปลี่ยนเป็นแปลงปลูกผักนาๆชนิด ฉันชอบเดินไปดูใกล้ๆและถ่ายรูปเก็บไอเดียเก๋ๆของเจ้าของสวนน่ารักๆเหล่านี้เก็บไว้เวลากลับไปอยู่บ้านเกิดจะลองนำไปทำบ้าง ฉันเห็นเจ้าของสวนเหล่านี้มีความสุขกับสวนเล็กๆเหล่านี้ พืชผักที่ปลูกก็ให้ผลผลิตเป็นที่น่าชื่นใจจริงๆ เห็นแล้วหายเหนื่อยไปด้วยเลย ผลหมากรากไม้ที่นี่ผลโตมากๆโดยเฉพาะแตงโม หวาน อร่อยด้วย ด้านอาหารการกิน ฉันยอมรับเลยว่าคนที่นี่รักสุขภาพจริงๆ นอกจากจะไม่ทานอาหารประเภทสุกๆดิบๆแล้วยังชอบทานอาหารที่มีประโยชน์ ผักก็ต้องทำให้สุกก่อนที่จะทาน ประเภทถั่ว เผือก งา ไม่ต้องถามถึง ที่นี่ขายดีมาก เลยไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมคุณลุงคุณป้าที่นี่ถึงสุขภาพแข็งแรงมาก เมื่อพูดถึงสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆยอมรับเลยว่าทางรัฐบาลไต้หวันมีการบริหารจัดการที่ยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะทุกที่ๆมีสถานที่ท่องเที่ยวจะมีห้องน้ำไว้บริการ แล้วนักท่องเที่ยวไม่ต้องเสียค่าบริการห้องน้ำเหมือนที่บ้านเกิดของฉันเลย เอ!!!เป็นไปได้ยังไง ห้องน้ำก็สะอาด น้ำก็แรง แถมให้ใช้ฟรีๆอีกต่างหาก โอ้..เป็นที่บ้านฉันนะเหรอ อย่างน้อยค่าบริการห้องน้ำครั้งล่ะ3บาทต่อครั้งที่นี่บริการจัดการได้ยังไงฉันยังสงสัยในความยอดเยี่ยมจริงๆบางทีสถานที่ท่องเที่ยวเช่นบนภูเขาฉันจำได้เมื่อครั้งหนึ่งเคยไปเที่ยวไท่ผิงซานครั้งหนึ่งไปกับทางโรงงานที่จัดเที่ยวให้กับพนักงานได้มีโอกาสได้พักผ่อน ฉันจึงไม่รอช้ารีบสมัครไปเที่ยวชมบรรยากาศด้วย นานๆจะมีโอกาสดีแบบนี้ เรื่องอะไรฉันจะพลาดเล่า เก็บกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางเลย โอ้โห!ทางขึ้นเขาล้วนๆ ในวันที่ไปฝนตกด้วย ทางลาดชันมากแต่คนขับรถทัวร์ใช้ความสามารถพากลุ่มทัวร์ของเราเดินทางถึงที่หมายด้วยความปลอดภัย รอบๆภูเขามีต้นไม้สวยงามมาก ข้างล่างภูเขามีชาวสวนปลูกแตงโม ลูกโตมาก เมื่อไปถึงบนยอดเขามีรีสอร์ทให้พักเมื่อพวกเราเก็บกระเป๋าเดินทางไว้ตามห้องพักของแต่ละคนแล้ว ก็ออกมาชมบรรยากาศในตอนเย็น เป็นบรรยากาศที่สวยงามมาก มีทะเลหมอกสวยงามมากเพราะเมื่อตอนกลางวันฝนตก ตอนเย็นเลยมีหมอกขึ้นมาสวยงามจับตา บวกกับต้นไม้ที่ได้รับน้ำฝนเขียวชอุ่มชุ่มตาชื่นใจยิ่งนักหายเหนื่อยจากการเดินทางเลย หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ทานอาหารเย็นด้วยกันแล้วแยกย้ายกันพักผ่อนตามอัธยาศัย ตอนเช้ารีบตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะออกมาชมบรรยากาศก่อนดวงอาทิตย์จะขึ้น โอ้โห!ช่างเป็นภาพที่สวยงามจริงๆ ความประทับใจครั้งนี้มิอาจลืมเลือนได้จริงๆ หลังจากทานอาหารเช้าทางผู้นำทัวร์ก็ได้พาเราเดินขึ้นไปเพื่อที่จะโดยสารรถรางนำเที่ยวชมบรรยากาศรอบๆภูเขา สวยงามจริงๆ และยิ่งน่าจดจำคือ บนภูเขาแต่สามารถสร้างรางรถไฟได้ ทุกคนต่างเก็บบรรยากาศที่มีความสุขนั้นไว้ หลังจากที่นั่งรถรางแล้วเราก็พากันเดินชมบรรยากาศบนภูเขา ต้นไม้ต้นใหญ่มาก ต้นสูงมากๆฉันและเพื่อนพากันถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก และคิดในใจว่า ที่นี่อนุรักษ์ป่าไม้ได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้จริงๆ หันคิดถึงบ้านเกิดของฉันต้นไม้ใหญ่ๆแบบนี้ หาดูได้ยากเหลือเกิน อยากให้ทั่วโลกมีต้นไม้แบบนี้เยอะๆ โลกคงจะไม่ร้อนเหมือนทุกวันนี้ หลังจากการไปเที่ยวที่ไท่ผิงซานครั้งนั้นอีกไม่กี่เดือนฉันก็ต้องเดินทางกลับประเทศไทยเพราะครบกำหนดสัญญาจ้าง ฉันคิดว่าคงจะไม่ได้มาทำงานที่ไต้หวันอีกแล้วเพราะอายุมากขึ้นแล้ว การสมัครงานโรงงานต่างๆคงไม่ต้องการคนงานที่มีอายุมาก และแล้วฉันลองสมัครงานมาใหม่อีกครั้งแต่คราวนี้ได้ไปทำงานอยู่ทางภาคใต้ของไต้หวันคือเกาสง ฉันมีโอกาสได้รู้จักกับศูนย์เพื่อนไทยในไต้หวันซึ่งที่นี่มีกิจกรรมสำหรับคนไทยให้ได้ร่วมกิจกรรมด้วยกัน ทางศูนย์ได้จัดนำเที่ยวในวันแรงงาน และมีกิจกรรมในวันสงกรานต์ เมื่อทางศูนย์มีกิจกรรมนำเที่ยวฉันก็ไม่รอช้าที่จะไปร่วมในการท่องเที่ยวด้วยเพราะเป็นโอกาสเดียวที่จะได้เที่ยวชื่นชมในความงามตามธรรมชาติของไต้หวันในราคาสุดประหยัด และได้เก็บเกี่ยวบรรยากาศของแต่ละภาคของประเทศไต้หวัน รวมทั้งได้พบเจอกับเพื่อนพี่น้องคนไทยด้วยกัน เมื่อเห็นคนไทยด้วยกันเราก็มีความอบอุ่น ต่างก็ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นของกันและกันและประสบการณ์ในการทำงานของแต่ละคนให้ฟังซึ่งเป็นการหนุนใจและให้กำลังใจกันได้อีกทางหนึ่ง ได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้น สำหรับงานสงกรานต์ของพี่น้องคนไทย ทางรัฐบาลไต้หวันก็ให้ความสำคัญกับพี่น้องแรงงานไทย ทางรัฐบาลไต้หวันและทางหน่วยงานไทยได้ร่วมมือกันจัดงานสงกรานต์ให้พี่น้องไทยในทุกปีเพื่อที่พี่น้องแรงงานไทยจะได้มารวมตัวกันพักผ่อนและได้พบปะพูดคุยกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน สอบถามข้อข้องใจเกี่ยวกับปัญหาในการทำงาน มีหน่วยงานที่ให้การสนับสนุนมากมาย มีอาหารอร่อยๆให้รับประทานกัน ช่างอบอุ่นยิ่งนัก เมื่อได้ไปเที่ยวบนภูเขาแล้ว ฉันก็มีโอกาสที่ได้ไปเที่ยวทะเล ชื่นชมธรรมชาติที่สวยงามจับใจ น้ำทะเลที่ฉันไปสวย ใส และสะอาดมาก ทะเลที่เหยเหลี่ยว เขตไทเป มองไปสุดลูกหูลูกตา รูปหินธรรมชาติที่ถูกกัดกร่อนเป็นผลงานศิลปะอันยอดเยี่ยมสวยงามตระการตา ฉันถ่ายรูปเก็บไว้ดูเวลาที่คิดถึงธรรมชาติที่สวยงาม และทะเลที่เขิ่นติง เขตผิงตง สวยงามมากไม่แพ้ทะเลที่เหยเหลี่ยว โดยเฉพาะช่วงเวลาตอนเย็นตอนดวงอาทิตย์กำลังตกดิน เป็นภาพที่เห็นแล้วทำให้รู้สึกคิดถึงบ้าน ฉันมองดูดวงอาทิตย์ตกดินจนสิ้นแสงอาทิตย์ ฉันเก็บภาพนั้นไว้ในใจเสมอมา ฉันอยู่ที่ไต้หวันจนเป็นเหมือนบ้านเกิดของตนเอง การคมนาคมการเดินทางไม่ว่าจะไปทางไหนก็สะดวกสบายและรู้สึกปลอดภัย ฉันชอบที่จะโดยสารรถโดยสารประจำทาง และรถไฟ เจ้าหน้าที่ให้ความสะดวกและให้ความปลอดภัยกับประชาชนที่มาใช้บริการ นั่งรถไฟที่ไต้หวันทีไรฉันก็ย้อนคิดถึงบ้านเกิดของฉันเมื่อไหร่จะเป็นเหมือนที่นี่ ทางหน่วยงานรัฐบาลให้ความสำคัญในการปรับปรุงและพัฒนาการบริการและใส่ใจในเรื่องความปลอดภัยอยู่เสมอ เมื่อครั้งอยู่ภาคใต้มีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้คิดถึงคุณลุงคุณป้าที่อยู่เกาสง คิดถึงในน้ำใจที่สวยงามของคุณลุงคุณป้า เมื่อครั้งที่หอพักน้ำไม่ไหล ไม่มีน้ำจะอาบ ฉันและเพื่อนเลิกงานมาเหนื่อยๆ เหงื่อท่วมตัว อยากอาบน้ำ แต่น้ำไม่มีเลยพากันมาคุยกับคุณลุงคุณป้าที่ขายไก่อบโอ่งอยู่ข้างทางที่เดินไปโรงงาน เราพบกันทุกวันตอนเดินไปทำงาน ท่านทั้งสองสงสารเลยอาสาพาไปอาบน้ำที่บ้านของท่าน ฉันซาบซึ้งในไมตรีจิต จะขอคิดถึงและจดจำตลอดไป หากมีโอกาสก็จะแวะไปเยี่ยมเยือนท่านทั้งสอง และเจ่เจ๊อีกหลายคนที่เคยช่วยขอร้องเจ้าของสวนหน่อไม้ไม่ให้จับเพื่อนส่งตำรวจเพราะไปหาหน่อไม้แต่เป็นหน่อไม้ที่มีเจ้าของ แถมยังเลี้ยงข้าวด้วยเหตุการณ์น่าระทึกใจในวันนั้นฉันยังจำได้ดี ฉันยอมรับว่าชอบที่นี่มากทั้งอากาศ ภูมิประเทศ สถานที่ท่องเที่ยว คน การบริหารจัดการประเทศ และคิดอยู่เสมอว่า ฉันจะตอบแทนประเทศนี้ได้อย่างไร แต่ตอนนี้ที่ฉันทำได้ก็คือตั้งใจทำงาน ไม่เป็นภาระให้กับผู้อื่น ไม่สร้างปัญหาที่ไร้สาระให้กับทางโรงงานหรือกับผู้อื่น ปฏิบัติตัวตามกฎของโรงงานและตามกฎหมาย ฉันเห็นที่สวนสาธารณะใกล้ๆที่พัก ในตอนเย็นๆและในวันหยุดจะมีพี่น้องผู้ใช้แรงงานทั้งคนเวียดนาม คนไทย คนฟิลิปปินส์ คนอินโดนีเซีย รวมทั้งผู้สูงอายุคนไต้หวันที่จะมารวมตัวกัน พบปะพูดคุยกัน บางกลุ่มก็ซื้ออาหารและเครื่องดื่มมาทานในสวนเมื่อทานเสร็จก็ไม่เก็บขยะเหล่านั้น ปล่อยให้คุณลุงแก่ๆที่มาทำความสะอาดในตอนเช้าเก็บให้ ฉันเห็นแล้วรู้สึกไม่เห็นด้วยกับการกระทำเหล่านั้น ความจริงถ้าหาก ว่าช่วยแบ่งเบาโดยเมื่อทานเรียบร้อยแล้วก็เก็บเอาขยะเหล่านั้นไปทิ้งด้วย ก็จะเป็นการแบ่งเบาภาระของคุณลุงได้ แล้วคนที่ต้องการมาใช้สถานที่นั้นต่อจากกลุ่มเหล่านี้ก็สามารถที่จะใช้เลยได้ ถึงแม้ฉันจะเป็นคนงานต่างชาติต่างภาษาแต่ก็ไม่ต้องการที่จะเห็นพี่น้องแรงงานมาสร้างภาระและทำความสกปรกให้กับแผ่นดินที่ให้งานทำ ที่ให้รายได้แก่เขาที่จะนำไปใช้ในครอบครัวทางบ้านที่เขาจากมา ถ้าหากทุกคนมีจิตสำนึกที่ดี สังคมคงจะน่าอยู่กว่านี้อีกมากมาย
ถ้าในวันนั้นฉันไม่ตัดสินใจมาทำงานที่ประเทศไต้หวันฉันคงไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับสิ่งดีๆจากที่นี่ คงไม่มีโอกาสได้เห็นถึงเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าและการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมต่างๆที่กลมกลืนของคนที่นี่ คงไม่มีโอกาสได้เห็นภาพคุณลุงคุณป้าที่ทำสวนน่ารักๆ ฉันต้องขอบคุณทางรัฐบาลของไต้หวันที่เปิดโอกาสให้ฉันได้มีโอกาสมาทำงานและสั่งสมประสบการณ์ดีๆจากที่นี่ ขอบคุณสำหรับการดูแลช่วยเหลือของหน่วยงานทั้งไต้หวันและหน่วยงานไทย ที่พัฒนาและปรับปรุงในการให้ความช่วยเหลือกับพี่น้องแรงงานไทยมาโดยตลอด ขอบคุณทางโรงงานที่ให้โอกาสรับเข้าทำงาน ขอบคุณพี่น้องคนไต้หวันที่ให้โอกาสพี่น้องแรงงานต่างชาติทุกชาติทุกภาษาได้เข้ามาทำงานเพื่อหารายได้เลี้ยงครอบครัว ขอบคุณสำหรับศูนย์เพื่อนไทยในไต้หวันที่จัดกิจกรรมพิเศษเพื่อคนไทยเสมอมา ขอบคุณพี่น้องคนไทยหลายๆคนที่คอยเป็นกำลังใจให้กันและกันตลอดมา ขอบคุณสำหรับน้ำจิตน้ำใจของเจ่เจ๊ อาอี้ หลายๆคนที่เคยช่วยเหลือ มีเรื่องราวดีๆที่ฉันได้รับมากมายในช่วงเวลาที่ทำงานอยู่ที่ไต้หวันจนไม่สามารถที่จะนำมาเล่าได้จนหมดแม้นี่จะเป็นแค่บางส่วน แต่มันเป็นส่วนที่ฉันประทับใจมากซึ่งคิดถึงทีไรก็มีความสุขทุกครั้ง ฉันคิดไว้ว่าเมื่อไต้หวันให้สิ่งดีๆกับฉันแล้วฉันจะตอบแทนอะไรให้กับผืนแผ่นดินนี้บ้าง ถึงแม้ไม่ใช่ผืนแผ่นดินเกิด แต่ก็เป็นแผ่นดินที่ให้ชีวิตใหม่ เป็นผืนแผ่นดินที่มีบุญคุณ แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันทำได้แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำ คือ ปฏิบัติตามกฎหมายบ้านเมือง ไม่ทิ้งขยะเรี่ยราด มีน้ำจิตน้ำใจเวลาโดยสารรถเห็นผู้สูงอายุก็ต้องรีบที่จะสละที่นั่งให้เพราะความมีน้ำใจจะทำให้เราเห็นรอยยิ้มแห่งมิตรภาพและเป็นความสุขทางใจ โดยน้ำใจนี้ช่วยสร้างให้มีมิตรได้มากมายไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่ความสุขใจ ฉันรักเธอน่ะ..ไต้หวัน…ขอให้เธอมีแต่สันติสุข แบบนี้ตลอดไป ในที่สุดฉันก็ได้บอกรักเธอ…I Love Taiwan
📜 I Love Taiwan
👤 น.ส.ชุติมันต์ สมรส
“ I Love Taiwan ” 是當初剛來台灣，令我感到非常驚艷的句子。上火車前，我再次回頭看著那塊看板。從那時起，我一直把這句話留在心中，希望有一天我可以對這個國家說出這句話！現在，我真的愛上台灣了！
回首過去6年，是我第一次離開家鄉前往國外工作，第一次學習跟來自台灣、越南、泰國的同事共同工作。大如語言的障礙和文化上的差異，小到如何與室友相處都是一門課題。雖然同事同樣都是泰國人，但是我們來自不同地區，每個人的家庭教養也都不一樣，有時候相處上也會出現一些問題，但是我也能克服問題，與人相處要懂得尊重別人的權利，最重要的要將心比心是彼此應該要有的行為，有的室友常常給人帶來許多麻煩，但是我也要東西學習也必須適應。
我認為來到台灣工作，需要有一定程度的耐心，因為需要工作2-3年才能履行合約，為了避免發生不必要的問題，我必須保持耐性和理智小心翼翼與人共事，不論在想法、行為以及言語上，我都希望結交的朋友比敵人多，所以互相體諒是與人共處的良好原則。
我第一次來台工作的合約為2年，仲介費用加上旅費也蠻高的，但是我只能接受這個條件，好換取未來的收入，這些收入可以讓我的經濟狀況穩定也足夠讓我有一筆資金回國自力更生，我和其他外勞的朋友一樣，決定前來台灣時，心中懷抱著夢想，有的人因為家裡的債務，必須幫忙還債；有的人為了小孩的教育費用而努力；有的人因為在故鄉很難找工作；有的人只是想到國外體驗異國經驗，無論什麼原因，只要我們合法申請來台，台灣政府從來不拒絕外籍勞前來。
我在台灣工作的第一天，就感受到台灣人的熱情，第一年工作的工廠，是位於台北五股工業區，一間中型的電子工廠，工廠內女性工人比男生多。由於當初我沒有中文基礎，使溝通上有些問題，但是工廠的姐姐會想盡辦法跟我溝通、交流，不論是用英文或者比手畫腳，這位姐姐也常常拿點心到工廠，讓我帶回宿舍享用，也因為姐姐的熱心，短短六個月，我就能夠用簡單的中文與人溝通，當我會講中文時，我開始享受我的工作，偶爾也有機會到台灣各處的知名景點去玩，有時候台灣同事也會自願帶我去玩，有時候，他們會幫我分擔一些費用。
淡水我是第一次遊玩的地方，那裏的傍晚非常漂亮，台灣朋友不僅帶我去玩也帶我去吃東西。每次我到某個景點遊玩，我都會努力記住那個地方的點點滴滴，不論是大街小巷、當地的房屋或是飲食文化，每個地方都令人讚賞。台灣的馬路不論是大或小都非常方便，如果碰到修馬路，也不用花很多時間就有漂亮的馬路了。這樣的效率，讓我回想到我的家鄉的馬路到現在仍然是一片紅土，兩個國家的發展真的差很多。我觀察到，台灣房子大部分沒有做出屋頂的形狀，跟我們家不一樣，我想，可能是因為颱風的風力太強，所以台灣不流行建三角屋頂，而且大樓的頂樓還可以放水塔、曬衣服，晚上的時候還可以到頂樓看夜景，在頂樓可以看到家家戶戶的燈光，各式各樣的顏色很漂亮。
這裡的建築技術非常先進也很安全，可以從地震的時候發現到，台灣房子很少倒塌，除非遇上大地震，工程師的責任感還有專業程度都體現在建築物上。而每當因為地震而發生慘狀，或大樓倒塌或發生災害時，政府人員都會派人幫忙，讓傷害降到最低，為了儘快恢復原狀，不分日夜的在搶救。台灣人也很熱情，每當有人遇到困難或需要幫助時，都會伸出援手，不論是金錢或者物資上的援助。
在台灣，我特別喜歡看綠油油的田。我發現，這裡的叔叔、阿姨只要有小小的空地都會拿來種各種蔬菜，我喜歡近距離的欣賞和拍照，喜歡猜想田主當初種田的構想，我把這些回憶記錄下來，看看回國後是否能派上用場。我看到田主們都相當樂於種田種出來的成果也令人滿意，看到漂亮的成果再累也值得，台灣的水果都很大顆，尤其西瓜更是又香又甜。飲食方面，我承認台灣人非常養生，除了不吃半生不熟的東西外，還喜歡吃健康的食物，菜必須煮到熟才能吃，堅果、芝麻或玉米類都賣得很好，讓人不用懷疑為什麼台灣人這麼健康。
講到旅遊，不得不佩服台灣政府將這方面經營的非常好，每個旅遊景點都有廁所，旅客不用付任何費用就能使用，這跟我的國家相當不一樣。那時我想，咦！這怎麼可能呢？廁所既乾淨又是免錢的？如果在我的國家，必須支付至少三塊錢才能使用，台灣怎麼可以免費服務呢？當時我甚至懷疑免費上廁所到底是不是真的？有一回，我趁著員工旅遊到太平山遊玩，由於公司希望員工可以放鬆心情，所以提供這項活動，一聽到消息，我毫不猶豫的報名。久久才有一次的機會怎麼能輕易錯過呢？
哇！那天是下雨天加上是非常陡峭的山路，但是司機的專業駕駛經驗，讓我們安全的抵達目的地，山上有很多漂亮的樹木，從上往下看還可以看到大片的西瓜田。抵達山頂後，我們先到渡假村休息，我們把行李放到各自的房間之後，走到戶外欣賞漂亮的傍晚風景，而且還可以看到雲海。白天下雨，所以下午起了霧，吸收豐沛水份的樹木，使得樹木看起來鬱鬱蔥蔥。美麗的自然景致，使我都忘了一天的疲勞，我們一起吃過晚餐後就分開休息。
早上，我為了看日出趕緊起床，哇！那真的令人印象非常深刻又難忘的畫面，吃完早餐後，領隊帶著我們往上走，上去搭車環繞山區欣賞風景，真的很漂亮，最令我感到佩服的是山上有鐵路這件事情。這一次旅行，每個人都把最重要的畫面收藏在記憶裡，之後我們各自漫步，在山中一邊享受大自然的美好，一邊拍照留念。台灣政府把森林保護的這麼好，回頭看看自己的國家，很難看到如此高大的樹木。我想，如果全世界都像台灣一樣有這麼多樹，地球就不會像現在一樣這麼炎熱，經過這次的太平山之旅，再幾個月我的合約即將到期，必須回泰國了，我想我應該不再回來，因為年紀大了，工廠不太需要年紀大的工人，但是我想再碰碰運氣報名，這次我申請到台灣南部的城市─高雄。
高雄的工作經驗讓我有機會認識台灣泰勞之友教會，該教會常常為泰國人舉辦各式各樣的活動，例如勞工節帶我們出去玩，或在潑水節舉辦活動，每當教會舉辦活動，我會趕緊報名參加，因為這是唯一最經濟、省錢在台旅行的方法，而且還可以到不同地區看不一樣的風景，最重要的是，唯有這個活動我才能夠認識更多的泰國朋友，看到來自家鄉的朋友讓我感到很溫暖，我們可以互相交換意見和工作經驗，聆聽彼此的想法，可以互相鼓勵、打氣，也可以結交到新朋友。
目前台灣政府和泰國政府進行合作，每年都會舉辦潑水節讓我們泰國勞工參加，好讓泰國勞工有這個機會出來聚會，好好休息並互相交流，該活動有提供諮詢服務，也有很多相關單位提供免費參與服務，現場還有泰國美食免費讓我們吃，場面非常溫馨。除了山上旅行的經驗之外，我也有機會到漂亮的海邊玩，欣賞漂亮的沙灘、乾淨的海水。我有去過北台灣的野柳，那一望無際的海水，還有被風侵蝕的石頭，宛如的藝術品般美麗，我都一一拍下，每當想到美麗的風景，就拿起來回味；南部墾丁的美景也不輸給野柳，尤其下午太陽快下山的時候。看到落日，都使我想家，我望著太陽下山，直到天空變色為止，我想把那幅畫面留在內心深處。
我把台灣當作我的第二個家，這裡無論是什麼樣的交通方式都很方便也很安全，我喜歡搭客運跟火車，服務人員提供方便又安全的服務給民眾，每當搭乘火車，我都想，時候我的國家才會像台灣這樣呢？台灣的政府不斷的提升、發展，關心人民的安全。尤其在南部工作的時候，有一件事情，特別讓我想到高雄叔叔、阿姨們的熱情。
有一次宿舍沒有水，我們沒有水可以洗澡，我跟同事下班後很累又很熱，汗流浹背但是沒有水可以洗澡，所以我們就到叔叔、阿姨開的店裡去，他們的店就在往工廠的路邊，我們每天去上班時都會見面，他們倆主動帶我們到他們家洗澡，讓我非常感動也很想念他們，我永遠都會記得他們的好心，如果有機會我想再次拜訪他們，我還要感謝很多位姐姐們，當時幫我求求田主不要把我的朋友交給警察，因為我朋友去找竹筍，但不知道那些竹筍是有主人的，所以田主相當氣憤，想要報警處理，還好有那些姐姐們的幫忙，事後姐姐還請我們吃飯，那天令人緊張的意外至今我都還記得。
我承認我非常喜歡這個地方，不論是天氣、旅遊景點、國家的發展方向，我一直都在想，我要如何報答這個國家？現在我能做的就是認真工作，不給別人製造麻煩，不給工廠帶來問題，遵守工廠和法律的規定。
每天下午，我在宿舍附近的公園，都會看到菲律賓、越南、泰國以及印尼看護工帶著老人們到公園集合聊天，有的人會買食物和飲料來喝，但是喝完之後不把垃圾丟到垃圾桶，直到早上會有一個老阿伯來清潔，我看到了非常不認同他們的行為，事實上，只要他們吃完後，每個人帶走自己的垃圾就可以減輕阿伯的工作，而且下一群到公園的人，就會有乾淨的空間可以使用。雖然我跟他們來自不同國家，講不同的語言，但是我也不願意看到外勞朋友們製造垃圾，為這塊土地帶來許多垃圾，我們在這塊土地上，得到工作賺了錢，拿回去自己的國家養家人，如果每個人都有公德心，這個社會會更加美麗。
如果那初我沒有下定決心來台工作，我就沒有機會接觸這麼美好的事物，沒有機會看到進步的科技和和諧的文化融合，沒有機會看到叔叔、阿姨們可愛的模樣，我要感謝台灣政府給我機會來台灣工作，累積工作經驗；謝謝台灣及泰國的政府單位的照顧和幫助，他們不斷的改進和增加服務泰勞的項目；謝謝工廠願意接納我；謝謝台灣人給我們及來自外國的朋友，有一份可以養家的工作；謝謝台灣外勞之友教會，常常為我們舉辦活動；謝謝許多泰國朋友們一直以來的鼓勵，謝謝姐姐、阿姨們的熱情，時常願意幫助我們。
我還有很多美好的事情想要分享，但是真的太多了，無法一一說明，雖然我說的這只是一部分，但都是讓我非常感動的事情，回想起來都讓人感到很快樂，台灣都給我這麼好的回憶，我要怎麼報答這塊土地？雖然這裡不是我土生土長的土地，但是這塊土地給我嶄新的人生，這塊土地對我有恩，雖然我現在能做的只是小事情，那就是遵守國家法律、不亂丟垃圾，看到年老的長輩就趕快讓位。人因為擁有熱情而有美麗的笑容，結交朋友也是一種快樂，保持這份熱忱，能使我們結交交更多的朋友，有了友誼，不論到哪裡都很快樂。我愛你─台灣，希望你永遠都如此和平。現在，我有終於有機會說愛你了“ I Love Taiwan ”.