Annie / Caretaker / Wala / dayuhang manggagawa
Ikalawang taon ng pakikipagsapalaran at ikalawang taon ng pagsasalaysay ng aking karanasan bilang dayuhang manggagawa ng Taiwan. Ang dami ng bagong pangyayare,nanalo n c Tsai Ying-wen bilang unang babaeng pangulo ng Taiwan at nanalo na din c Duterte bilang may kamay na bakal na pangulo ng Pilipinas. Hindi ito ngaun tungkol ngayon sa alaga ko o sa amo ko. Ibabagi ko naman ngayon ang kwento ng buhay ko sa labas ng trabaho. Linggo May 2,2016 isang malungkot na panahon na tila ba nagdadamot na sumilay ang haring araw. Dalawang buwan ang hinihintay ko upang makapag day off,tama po 2 buwan. Swerte na ako kasi yong iba wala day off sa gaya kong caretaker. Espesyal na araw dahil makakasama ko na muli ang aking asawa sa pamamasyal,sa pagkain at 8 oras na kwentuhan. Isang nkakapagod na buong araw. Oras na ng pamamaalam sa isat isa. Napawi na naman ang tamis na ngiti sa aking labi. Nag aabang na ako ng tren pauwi sa Taoyuan. Rush hour kya madami pasahero. Swerte ko nmn kasi nakaupo pa ako. Pagtingin ko sa bandang pinto may lolo na nkatayo. Tinawag ko sya at ibinigay ang nireserba kong upuan. Turo kasi plagi sa subject na GMRC (Good Moral and Right Conduct) simula primary hanggang secondary na bigyan priority ang matatanda bata at buntis. Nagulat si lolo,walang pagsidlan kaligayahan nya sa mukha. Tinanong nya agad ako bakit ko binigay upuan ko. Bakit hindi diba? Nagkakwentuhan kami,sa edad nyang 89 humanga ako sa lakas ng tuhod nya,pandinig at pinaka importante, fluent si lolo sa English. Mr. Lee Liu (yan yong unawa ko sa name nya) salamat sa masarap na kwentuhan. Di ko po makontak binigay nyo saken na cp no. Gusto ko po matuloy invitation nyo n dinner sa bahay nyo na sabi nyo po bilang pasasalamat sa munti kong ngawa. Pero paano? Sana po magka himala na magkita uli tau. Kahit ako na ang magluto pra sa inyo. Ingat po palagi lolo.