{"id":1106,"date":"2016-05-27T17:09:19","date_gmt":"2016-05-27T09:09:19","guid":{"rendered":"http:\/\/tlam.sea.taipei\/?p=1106"},"modified":"2016-05-27T17:09:19","modified_gmt":"2016-05-27T09:09:19","slug":"ama-limay","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/2016\/05\/27\/ama-limay\/","title":{"rendered":"\u9e97\u7f8e\u963f\u5b24\u00a0Ama Limay"},"content":{"rendered":"<p>\t\t\t\t<span class=\"_5mfr _47e3\"><img loading=\"lazy\" class=\"img\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/images\/emoji.php\/v9\/f1a\/1\/16\/1f1ee_1f1e9.png\" alt=\"\" width=\"16\" height=\"16\" \/><\/span>\u00a02016 Babak penyisihan \u5370\u5c3c\u6587\u521d\u9078\u00a0<span class=\"_5mfr _47e3\"><img loading=\"lazy\" class=\"img\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/images\/emoji.php\/v9\/f1a\/1\/16\/1f1ee_1f1e9.png\" alt=\"\" width=\"16\" height=\"16\" \/><\/span>\u00a0<!--more--><span id=\"more-935\"><\/span><span id=\"more-2082\"><\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Ang kalamidad ay hindi natin alam kung kailan darating. Ito ay bigla na lang nangyayari hindi natin inaasahan. Kahit anong pag-iingat natin, sa araw-araw , kapag kalikasan na ang nagalit wala tayong magagawa kundi tanggapin ang kahihinatnan natin.\\n\\nSa Barangay San Andres may isang masaya pamilya . Hindi sila mayaman , hindi rin mahirap. Sa gabing iyon habang sila ay kumakain ng hapunan, sila ay masayang nagsasalo-salo at masayang nagkwentuhan. Pinag-usapan nila ang parating na kaarawan ni Liza.\\n\\nAraw ng linggo , ito ay araw na nagkakasama sina Anna , Liza at kanilang Mama at Papa para mamasyal. Ito ay kaarawan ni Liza kaya espesyal ang araw na ito.\\n\\nSi Anna ay 15 taon gulang. Nasa 3rd year High School na siya. Siya ay masayahin , matalino at masunurin bata. Siya ay panganay na anak nina Rowel at Maria. \\n\\nSi Liza ang pangalawang anak nila. Siya ay bibong bata at mahilig siya gumuhit. Siya ay 10 taon gulang pa lang. Masayahin bata at mahilig magkwento. \\n\\nSi Rowel at Maria ay 16 na taon ng kasal. Sila ay pareho nagtratrabaho. At masaya sila sa kanilang pagsasama. Iminulat din nila sa kanilang mga anak ang pagpapasalamat sa mga biyaya binigay sa kanila ng Maykapal.\\n\\nAng aga nila nagising noong araw ng Linggo para magsimba bago mamasyal at ipagdiwang ang kaarawan ni Liza.\\n\\nBago sila umalis ng bahay dahil espesyal ang araw na iyon, naghanda si Maria ng spaghetti at puto cheese na paborito ni Liza. At bago sila kumain ng almusal sila ay nagpasalamat sa Maykapal. \\n\\nPanginoon,\\n\\nInyo pong basbasan ang pagkain na ito ng Banal na Espiritu, na magbigay lakas sa amin katawan at salamat sa mga biyaya binibigay mo sa amin sa araw araw. At kami ay nagpapasalamat sa araw na ito na kami nagsasalo-salo ng iyong biyaya sa kaarawan ng aming mahal na anak na si Liza. Salamat sa paggabay mo sa amin sa araw araw. \\n\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\tAmen.\\n\\nAt masaya sila nagsalo-salo ng kanilang almusal . Nasasabik na si Liza na makapunta sa Ocean Water World . \\n\\n\\u201cPapa pagkatapos natin kumain punta na po ba tayo sa Ocean Water World\\u201d ani ni Liza\\n\\n\\u201cLiza hindi , tayo ay magsisimba muna dahil araw ng linggo ngayon at magpasalamat tayo sa iyong kaarawan\\u201d wika ni Rowel.\\n\\nMula sa kanilang bahay halos tatlongpung minuto bago sila makarating ng bayan . At doon sa Bayan ng Sto.Tomas , sila magsimba at mamasyal.\\n\\nPagkarating sa simbahan sakto kasisimula palang ng misa. At sila taimtim na nagdasal at nagpasalamat sa mga biyayang natatangap nila sa araw-araw. \\n\\nPagkatapos ng misa , sila ay pumunta sa Ocean Water World, ito ay may anim na palapag . Ito ay isang malaking aquarium at makikita ang iba\\u2019t ibang uri ng mga isda at mga pantubig na hayop. \\n\\nMasayang-masaya si Anna at Liza. Habang pinagmamasdan ang mga isdang lumalangoy. \\n\\n\\u201cPapa, Mama tingnan ninyo ang laking isda\\u201d sambit Anna\\n\\u201cKaya nga ate ang laki\\u201d ani ni Liza\\n\\u201cTingnan ninyo iba\\u2019t ibang uri ng pagong\\u201d saad ni Rowel\\n\\u201cMagpakuha tayo ng litrato\\u201d sambit ni Maria.\\n\\nPalinga-linga at litrato dito, litrato doon bilang ala-ala nila sa lugar na iyon. \\n\\nTagal na din sila naglalakad , at tumitingin ng mga isda at iba pantubig na hayop.\\n\\nNagtanong si Rowel nauuhaw ba kayo o nagugutom, gusto ninyo bumili ako ng makakain o mainom man lang.\\n\\nSumagot si Anna \\u201cPapa gusto ko ng tubig. Nauuhaw po ako.\\u201d\\n\\u201cAko din Papa\\u201d ani ni Liza.\\n\\n\\u201cMay upuan doon, umupo muna kayo, mamahinga , bibili lang ako ng maiinom, babalik ako\\u201d ani ni Rowel\\n\\nUmalis na si Rowel para maghanap ng mabibilhan ng maiinom. Ilang minuto nakalipas, nagsabi si Liza sa kanyang ina na si Maria na punta siyang comfort room dahil naiihi na siya.\\n\\n\\u201cLiza ihing- ihi ka na ba\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cOpo Mama\\u201d saad ni Liza\\n\\u201cWala pa ang Papa mo, baka hanapin niya tayo kapag hindi tayo makita ditto\\u201d, ani ni Maria\\n\\u201cMama di ko na kayang pigilan\\u201d, saad ni Liza\\n\\n\\u201cAko na lang po Mama ang mag-iintay kay Papa, hindi naman po kalayuan ang comfort room dito\\u201d ani ni Anna\\n\\nKahit may alinlangan si Maria iwanang mag-isa si Anna doon sa kinauupuan nila, hindi na talaga mapigilan ni Liza na hindi makapunta sa comfort room . \\n\\n\\u201cAnna dito ka lang intayin mo kami , o Papa mo, huwag sasama o makipag-usap sa hindi kilala, mabilis lang kami babalik agad kami;\\u201d wika ni Maria\\n\\n\\u201cOpo Mama huwag kayong mag- alala\\u201d saad ni Anna\\n\\nMga ilang minuto nakalipas, parang may ibang nararamdaman si Anna, iniisip ba niya nahihilo ba siya o lumilindol ba.\\n\\nMula sa mahina na pagyanig at unti unti itong lumakas. Nagkagulo na ang mga tao , nagtatakbuhan at nagkakatulakan, ang iba ay sumisigaw.\\n\\n\\&quot;Lindol, lindo\\&quot; ang sigaw ng mga tao.\\n\\nSi Anna ay hindi niya alam gagawin, lumalakas ang pagyanig.\\n\\n\\u201cMama, Papa, Liza, asan kayo\\u201d sigaw ng sigaw si Anna, dahil nagkakagulo na mga tao, nagkakatulakan na sa paglabas ng gusali.\\n\\nSi Anna ay napatilapon sa may pader at nawalan ng malay. Nagising nalang siya , na may mabigat sa kanyang paa. Sa kasamaang palad, ang paa ni Anna ay nadaganan ng bato, kaya hindi siya makakilos.\\n\\nDahil sa lakas ng pagyanig, may nahuhulog ng mga bato galing sa itaas. Ang gusali ay nagsisimula ng gumuho, nagbibitak na ang sahig at mga dingding. Ang mga salamin ay nabasag na. . \\n\\n\\u201cMay tao po ba diyan\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\u201cMama , Papa, Liza, asan kayo\\u201d paulit ulit na sigaw ni Anna.\\n\\nMadilim ang paligid , halos marami nasaktan sa nangyari. Ang dami rin nagsisigawan sa nangyaring lindol. \\n\\nTulong, tulungan ninyo ako, mga sigaw ng ibang tao nasaktan sa nangyari lindol.\\n\\nSi Maria at Liza nakatakbo sa labas ng gusali noong lumindol. Kaya una niyang hinanap si Anna sa mga tao sa labas ng gusali. \\n\\n\\u201cAnna asan ka\\u201d sigaw ni Maria\\n\\u201cAte Anna , Ate Anna\\u201d sigaw ni Liza.\\n\\nSi Rowel din ay nakalabas ng gusali, at nakita niya ang kanyang mag-ina na si Maria at Liza\\n\\n\\u201cAsan si Anna\\u201d ani ni Rowel\\n\\u201cHindi ko makita\\u201d ani Maria\\n\\nHabang tumutulo ang luha ay sinabi ni Maria kay Rowel bakit nahiwalay si Anna sa kanila.\\n\\n\\u201cAnak asan ka na , Anna, Anna\\u201d habang iyak ng iyak si Maria.\\n\\nPagkatapos ng nangyaring lindo makikita sa paligid ang mga nasirang gusali, ang mga daan ay nasira din, ang ibang sasakyan ay nagtauban sa lakas ng lindol na umabot sa lakas ng magnitude 7. Maraming nasaktan sa nangyaring lindol. Bumalot sa kapaligiran ang mga taong sugatan. Ang iba ay nag- iiyakan sa nagyaring lindol.\\n\\nDumating na ang mga Rescuer. Ang mga tao sa labas ay nagkakagulo, may mga iba din sila kasamahan na hindi makita.\\n\\n\\u201cHuminahon kayo, lahat ay gagawin naming makita at mailagtas ang mga mahal ninyo sa buhay.\\u201d\\n\\u201cHuwag kayo lumapit sa gusali para makaiwas sa disgrasiya\\u201d saad ng Rescuer\\n\\nHabang ginagawa ng mga Rescuer ang paghahanap sa mga tao, sa gumuhong gusali. Si Maria ay dasal ng dasal na sana ligtas ang kanyang anak.\\n\\nSumigaw ang Rescuer may nakuha na isang tao, ngunit hindi si Anna\\n \\nDumidilim na ngunit sina Maria , Rowel at Liza ay naghihintay pa rin na sana makita na si Anna.\\n\\nBigla na naman yumanig ang lupa, lumilindol, lumilindol , sigaw ng tao. Ang mga iba tao ng tatakbuhan , nagkakagulo sa nangyayaring lindol. Ngunit ang pagyanig na iyon ay saglit lang.\\n\\nBigla umupo mula sa kinatatayuan sina Rowel, Maria at Liza , habang yapos- yapos ang isa\\u2019t isa at nagdarasal na sana ay tumigil na lindol at makaligtas sila.\\n\\nSi Anna naman ay takot na takot , kahit masakit ang paa niya dahil nadaganan ito ng bato , ngunit hindi niya pinapansin ang sakit. Ang nais niya lang ay makaalis sa kinalalagyan niya. Sigaw siya ng sigaw.\\n\\n\\u201cTulong, tulugan ninyo ako\\u201d sigaw Anna\\n\\nDahil sa pagyanig na nangyari, naglaglagan ang maliliit na bato at natamaan si Anna sa may ulo. Nagdugo ang ulo niya. Ngunit hindi niya ito pinapansin.\\n\\nSa sobrang dilim ay wala ng makita si Anna. Puro mga tinig na lang ang naririnig niya na humihingi ng tulong.\\n\\nAng mga Rescuer naman ay walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Ang ibang nakukuha nila ay mga nasugatan lang , ngunit meron din na nabawian na ng buhay.\\n\\nSi Maria at Rowel ay hindi na mapakali, bawat tao na nailalabas sa gumuhong gusali ay kanilang tinitingnan at nagbabaka sakaling si Anna ay nakita na.\\n\\nSi Anna, at napagod na sa kakasigaw , nanghihina na rin siya . Humina na din ang mga boses na sumisigaw at humihingi ng tulong. Napipikit na ang mga mata ni Anna, ngunit nilalabanan niya ito. Kahit pagod na siya kakasigaw pinipilit niya pa rin ang sarili niya, baka sakali may makarinig sa kanya. Halos anim na oras na siya doon. At wala pa rin siya nakikitang pag-asa.\\n\\nAng tagal na nag-iintay nina Rowel, Maria at Liza sa labas ngunit hindi pa rin nakita si Anna.\\n\\n Bigla bumuhos ang malakas na ulan, kahit ayaw nila umalis doon, ngunit baka naman magkasakit si Liza. Kaya sumilong sila sa malapit na simbahan. Nasa loob nito ang mga ibang tao na sugatan sa nagyaring lindol at ang iba ay tulad nila umaasa makita ang mahal nila sa bahay sa gumuhong gusali. \\n\\nKahit ang lakas ng ulan tuloy parin ang mga Rescuer sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Halos labing dalawang oras na sila walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali.\\n\\nAng kaarwan ni Liza, na sana ay masaya ay napalitan ng kalungkutan, dahil ang kanyang mahal na ate Anna hindi pa rin nakita.\\n\\nSa simbahan na nagpalipas ng gabi sina Rowel, Maria at Liza. Umaasa na sana bukas ng umaga , pagsikat ng araw makita na si Anna.\\n\\nLumipas na labing anim na oras ngunit hindi parin makikita si Anna. Hindi pa rin nawawalan ng pag-asa sina Rowel at Maria na makita ang kanilang anak na si Anna.\\n\\nSi Anna nanghihina na, natutuyo na ang kanyang lalamunan. Wala na siya naririnig na sumisigaw na humingi ng tulong. Nawawalan na ng pag-asa si Anna.\\n\\nNaalala ni Anna , ang masasaya nilang ala-ala na magkakasama sila ng kanyang Papa , Mama at ni Liza. Naalala niya yung lagi nilang kinakanta. At kinanta niya ito, para palakasin ang kanyang loob.\\n\\nMahal ka ni Papa\\nMahal ka ni Mama\\nLagi tayo magkasama\\nKahit saan man magpunta\\nTayo kapit kamay na lumalakad\\nAt kumakanta ng sabay sabay\\nWalang iwanan , habang buhay.\\n\\nHabang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. \\n\\n\\u201cMay naririnig ako boses dito , may tao ba diyan sumigaw ka para malaman naming asan ka\\u201d ; sigaw ng Rescuer\\n\\nNarinig ni Anna ang boses na sumisigaw, kaya sumigaw siya.\\n\\n\\u201c Nandito ako , tulungan ninyo ako\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\nBiglang may nakita siyang maliit na liwanag , \\u201cmay tao ba diyan\\u201d ani ng Rescuer.\\n\\nBigla nabuhayan ng loob si Anna, kahit hinang-hina siya pinilit niya sumigaw. \\&quot;Tulong andito ako. Tulungan ninyo ako ani ni Anna\\&quot;. Habang tuluyan na nawalan ng lakas at malay si Anna.\\n\\nSimigaw ang Rescuer, \\&quot;may bata dito\\&quot;.\\n \\nMahina na ang kanyang tibok ng pulso. Kaya nagmamadali ang mga Rescuer na makuha si Anna.\\n\\nNoong nalaman nina Rowel at Maria na may bata na nakuha sa gumuhong gusali. Dali-dali sila punta sa gumuhong gusali . Para makita kung si Anna ang nakuha ng mga Rescuer.\\n\\nTatakbo sila pumunta sa lugar kung na saan ang nakuhang bata. Malayo palang sila , si Maria naiiyak na. At ng malapit na sila , nakita ni Maria ang bracelet sa kamay ng bata.\\n\\n At napasigaw si Maria . \\u201cAnna anak ko, anak anak.\\u201d\\n\\nMabilis na dinala sa hospital si Anna dahil hindi na maganda ang kalagayan niya. \\n\\nHabang ang mga doctor ay abala na inaasikaso si Anna dahil sa kalagayan niya. Mahina na ang tibok ng puso ni Anna. At dahil dito hindi mapakali sina Rowel at Maria sa kalagayan ng anak. Pagkalipas ng ilang oras. Nagkamalay si Anna kahit hinang-hina siya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama, Liza\\u201d ang unang salita lumabas sa bibig ni Anna. \\n\\nDali-dali tinawag ng Doctor ang pamilya niya. At pagpasok nila, nakita nila si Anna na hirap na hirap sa kalagayan niya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama , Liza Happy Birthday\\u201d wika ni Anna\\n\\nKinausap na sila ng Doctor na ipalagay na loob, dahil hindi alam kung hanggang kalian tatagal si Anna dahil sa natamong sugat sa ulo ni Anna ay hindi natigil ang pagdugo sa loob ng ulo niya. At ang paa ni Anna ay hindi na maigalaw sa sobrang tagal na pagkakaipit sa bato. Humihina na din ang tibok ng puso ni Anna. Kaya wala na din magagawa ang Doctor. Ginawa na nila lahat mailigtas si Anna.\\n \\n\\u201cAnna, palakas ka\\u201d habang naluha si Maria \\n\\u201cAte Anna pagaling ka\\u201d, wika ni Liza\\n\\u201cMama , Papa , Liza mahal na mahal ko kayo, masaya ako nakita ko kayo muli\\u201d , sa mahinang boses ni Anna.\\n\\nPinilit ni Anna magsalita sa huling pagkakataon habang hawak niya ang kamay ng kanyang mga magulang. Ngunit hindi nagtagal tuluyan na bumitaw si Anna sa pagkakahawak.\\n\\nNiyapos ni Maria at Rowel ang anak, \\n\\n\\u201cAnna gumising ka\\u201d, wika ni Maria\\n\\u201cAnak mahal na mahal ka namin\\u201d ani Rowel\\n\\u201cAte gising , gumising ka\\u201d, wika ni Liza.\\n\\nIsang bangungot ang nangyari sa kanilang pamilya. Hindi nila inaasahan na magyayari ito sa kanila.\\n\\nPagkalipas isang linggo mula ng nilibing si Anna ay puno ng kalungkutan ang puso ng pamilya nila.\\n\\nMaraming ang nagdadalamhati sa nangyari lindol at sariwa pa rin ang mga pangyayari sa puso at sa isip nila.\\n\\nNaayos ng unti-unti ang mga nasira gusali, mga daan at tulay. Ngunit ang nangyari trahedya ay bumakas at hindi na mabura sa kanila isip at puso.\\n\\n Bumalik na uli sila sa pagtrabaho at si Liza sa pag-aaral.\\n\\nNgunit may kalungkutan pa rin sila nadadama, dahil sa pagpanaw ni Anna. \\n\\nPag-uwi ng bahay nina Rowel at Maria si Liza lagi nila nakita sa kuwarto ng kanyang ate Anna. \\n\\n\\&quot;Ate miss na kita, miss ko na ang tawanan natin at kwentuhan natin pagkagaling natin sa paaralan\\&quot;. Yakap-yakap ang litrato ng kanyang ate habang tumutulo ang luha ni Liza.\\n\\nSi Rowel at Maria walang magawa dahil kahit sila namimiss nila ang kanilang anak. Masakit ang pagkawala ni Anna.\\n\\nBiglang tumunog ang telephono.\\n\\nKiring kiring kiring\\u2026\\u2026\\n\\nSinagot ni Maria ang telephono.\\n\\n\\&quot;Hello\\&quot; ani ni Maria\\n\\u201cHello Ito po ba ang Lucas Family\\u201d, sagot ng kabilang linya\\n\\u201cOpo , ano pong kailangan nila\\u201d tugon ni Maria\\n\\u201cAko nga po pala ang guro ni Anna, Miss Evangelista sagot ng kausap ni Maria sa telephono\\u201d\\n\\u201cMa\\u2019am Evangelista kayo po pala\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cPwede po ba pumunta ang pamilya ninyo sa Huwebes sa paaralan\\u201d, saad ng guro\\n\\u201cSige po, Ma\\u2019am\\u201d sagot ni Maria\\n\\u201cIntayin naming kayo sige bye\\u201d ani ng guro\\n\\&quot;Bye\\&quot; ani ni Maria\\n\\nPagkababa ng telephono. Napaisip si Maria at sinabi niya kay Rowel ang sinabi guro. Nag-isip sila bakit kaya sila pinapupunta sa paaralan ni Anna.\\n\\nDumating na araw ng Huwebes, sila ay papunta sa paaralan ni Anna hanggang sa pagpunta sa paaralan palaisipan pa rin bakit sila pinatawag at pinapunta sa paaralan.\\n\\nSinalubong sila ng guro ni Anna si Ms. Evangelista.\\n\\n\\&quot;Kamusta po kayo\\&quot; wika guro.\\n\\&quot;Mabuti naman po\\&quot; tugon ni Maria at Rowel\\n\\&quot;Nagtataka po siguro kayo bakit namin kayo pinapunta dito sa paaralan\\&quot; ani guro\\n\\&quot;Opo , may problema po ba naiwanan si Anna\\&quot;\\n\\&quot;Naku wala po, mabait at matalino bata si Anna\\&quot; wika ng guro.\\n\\n\\&quot;May programa po kasi ngayon ang paaralan, Buwan ng Wika. Mamaya po malalaman po ninyo bakit po naming kayo pinapunta\\&quot; ani ng guro ni Anna.\\n\\nPinaupo sila sa may unahan malapit sa entablado . Nagsimula na programa . Iba kumanta ng Pambansang Awit, iba sumayaw ng katutubong sayaw, iba ay tumula at iba ay may pagsasadula.\\nPagkatapos ng programa, ay gagawaran na ang mga nanalo sa paligsahan ng Buwan ng Wika. At hindi alam nina Rowel at Maria na kasali pala si Anna sa pagligsahan na ito.\\n\\nUmakyat sa entablado ang guro ni Anna na si Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAking po babasahin ang nanalo ng unang gantimpala sa pagsulat ng tula\\u201d saad ng guro\\n\\nHindi niya sinabi sino ang sumulat ng tula at sinimulan na niya itong basahin.\\t\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\nANG AKING TANGING YAMAN\\n\\nAKO AY MAPALAD SA AKING MGA MAGULANG\\nMAHAL KO SILA HIGIT SA BUHAY KO\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY\\nSILA ANG NAGBIBIGAY SIGLA AT KULAY SA AKING BUHAY\\n\\nDI KO MAISIP KUNG ANO ANG GAGAWIN\\nKUNG WALA SI NANAY AT TATAY SA AKIN TABI\\nHANGAD KO ANG KANILANG MABUTING KALUSUGAN\\nHABANG BUHAY NA MAKAMIT NILA ANG KANILANG KALIGAYAHAN \\n\\nSA PAGSUBOK AT TAGUMPAY KO SILA ANG AKING KARAMAY\\nSI TATAY ANG AKING HALIGI AT SANDIGAN\\nSI NANAY ANG AKING ILAW AT LIWANAG SA AKING DADAANAN\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY AT SA PAGTAHAK SA LANDAS NG BUHAY\\n\\nSILA AY MAHALIN, AT IGALANG \\nSILA AY ATING SUNDIN SA LAHAT NG PANGARAL SA ATIN\\nHIGIT SA LAHAT MAHALIN ANG MAGULANG NA BIGAY SA ATIN\\nDAHIL SILA ANG TANGING YAMAN NA MAITUTURING........\\n\\nPagkatapos mabasa ang tula, ni Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAtin po anyayahan ang mga magulang ng sumulat ng tula si Mr. Rowel and Mrs. Maria Lucas\\u201d wika ng guro\\n\\nNagulat sina Maria at Rowel, habang paakyat sila sa entablado para tanggapin ang tropeyo at premyo ng anak sa tula ginawa, naluluha si Maria hindi niya maisip na kahit wala na si Anna sa piling nila, nagbigay parin ng karangalan para sa kanila.\\n\\nKinabukasan pinuntahan nila si Anna sa kanyang puntod dala-dala nila ang isang bungkos na bulaklak at ang tropeyo napanalunan ni Anna.\\n\\u201cAnna , anak maraming salamat sa pagmamahal mo, alam ko kahit nasaan ka man , alam mo na mahal na mahal ka namin ng Papa mo at ni Liza. Dala namin ang tropeyo mo napanalunan mo sa tula na sinulat mo. Salamat sa iyong pagmamahal lagi ka nasa puso naming mahal na mahal ka naming\\u201d .\\n\\n\\t\\t\\t ==Wakas==\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f4dc; \u9e97\u7f8e\u963f\u5b24\u00a0Ama Limay<\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Janice Lopez&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f464; Rahayu Wulansari<\/span><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Namanya Limay, umur 92 tahun.<br \/>\nDi usianya yang sudah di ambang batas, ia masih sehat dan segar jika sedang mengomel. Namun ketika akan berjalan, makan, mandi atau ke WC, ia sudah tak mampu lagi, sudah tak bertenaga. Pantas rasanya julukan &#8216;Mak Lampir&#8217; kuanugerahkan untuknya. Julukan yang diberikan oleh kami, para pekerja Indonesia di Taiwan, untuk majikan-majikan yang cerewet. Sama seperti Ama yang kurawat. Pagi, siang, sore, malam, yang dilakukannya hanya mengomel. Sepertinya semua pekerjaanku tak pernah benar di matanya.<br \/>\nBegitu pula pagi ini. Seperti biasa, aku memasak sarapan untuk Limay yang seringnya kusapa dengan sebutan Ama. Kali ini ia ingin makan bubur dengan steam telur beserta abon. Setelah siap saji, kudorong kursi rodanya ke meja makan. Perlahan-lahan Ama kusuapi. Belum sampai bubur itu masuk ke dalam mulutnya, omelannya sudah keluar duluan.<br \/>\n&#8220;Kamu masak bubur kental sekali, seperti nasi saja! Mana bisa aku menelannya?&#8221;<br \/>\n&#8220;Maaf, Ama. Lain kali aku tambah air,&#8221; jawabku mengalah.<br \/>\nIni baru soal bubur yang diprotes, belum yang lain-lain. Pernah juga cara berjalanku saat mendorong kursi roda, ia jadikan bahan omelan. Padahal itu karena aku ingin berhati-hati saja.<br \/>\n&#8220;Hei! Cepat sedikit jalannya! Apa orang Indonesia cara berjalannya seperti ini? Lamban!&#8221; ucapnya ketus.<br \/>\nYa, Tuhan! Andai aku tidak takut dosa, sudah kudorong dengan cepat dan kubiarkan kursi rodanya menggelinding bebas di jalanan menurun.<br \/>\n*****<\/p>\n<p>Namaku Imah, umur 29 tahun.<br \/>\nAku bekerja di Taiwan sudah enam bulan dengan job merawat Ama. Tinggal hanya berdua dengan Ama di apartemen. Ketiga anak laki-laki Ama adalah orang-orang super sibuk. Mereka memasrahkan segala urusan dan kebutuhan Ama ke tanganku.<br \/>\n&#8220;Imah, tolong jaga Ibu saya baik-baik. Memang dia agak cerewet, tapi sebenarnya hatinya baik. Jangan diambil hati semua perkataannya. Kamu kerja di Taiwan kuncinya sabar,&#8221; kata salah seorang majikanku suatu hari. Saat itu ia mendapat jatah untuk menjenguk ibunya.<br \/>\nAku hanya mengangguk-angguk tanda mengerti. Andai aku bisa lancar berbicara dalam bahasa mandarin, pasti sudah kutangkis perkataan tuanku yang mengatakan Ama berhati baik. Baik hati apanya? Ia ingin membunuhku hampir di setiap jam dalam sehari. Membunuh pelan-pelan dengan segala kecerewetan dan omelan.<br \/>\n&#8220;Imah, garuk punggungku! Rasanya gatal sekali. Ini gara-gara terong yang kamu masak kemarin!&#8221;<br \/>\n&#8220;Bukankah Ama yang memintaku masak terong?&#8221;<br \/>\n&#8220;Mana mungkin! Aku sudah lama tidak makan terong, bikin kulit gatal.&#8221;<br \/>\n&#8220;Tapi kenapa masakan terong kemarin dihabiskan?&#8221;<br \/>\n&#8220;Sudah terlanjur dimasak mau gimana lagi? Dibuang sayang, belinya pakai uang. Sekarang musim panas, terong mahal.&#8221;<br \/>\nDuh, aduh! Selain tua dan cerewet, Ama juga mulai pikun. Padahal kemarin dia yang menyuruhku memasak terong, sekarang aku pula yang kena semprot. Mak, Imah tak betah hidup sama Mak Lampir! Imah pingin pulang&#8230;!<br \/>\n****<\/p>\n<p>Aku menghubungi agency hari ini. Aku sudah benar-benar tak kuat menghadapi kecerewetan Mak Lampir. Hari ini saja berulang kali aku kena semprot. Namun kejadian yang paling membekas ialah saat aku membersihkan kamar mandi.<br \/>\n&#8220;Imah, kamu di kamar mandi lama sekali sedang apa? Woy, suara airnya deras sekali seperti itu. Kau kira bayar air itu murah, hah?&#8221;<br \/>\nItu yang pertama. Astaga, serba salah jadiya. Membersihkan kamar mandi butuh air, bukan?<br \/>\nDan omelan yang kedua saat aku mengepel lantai. Tak sengaja gagang pel menyentuh kaki kursi dan menimbulkan suara yang lumayan keras. Langsung Ama berteriak, &#8220;Imah! Kamu ngepel hati-hati sedikit! Ini kursi belinya di Cina, di Taiwan tak ada kursi sebagus ini! Dasar sembrono!&#8221;<br \/>\nKalau dua kali kena semprot dalam sehari, mungkin aku masih bisa tahan untuk tidak menghubungi agency. Namu puncak kesabaranku hilang saat Ama menyuruhku membereskan almari pakaiannya. Aku tak berani menyentuh apa-apa kalau bukan dia yang menyuruh.<br \/>\n&#8220;Tolong sekalian ambilkan bungkusan warna hijau di dalam almari bagian atas!&#8221;<br \/>\n&#8220;Bungkusan apa? Tidak ada di sini,&#8221; sahutku seraya mencari-cari bungkusan yang ia maksud.<br \/>\n&#8220;Tidak mungkin! Berpuluh-puluh tahun barang itu kusimpan di sana, tidak mungkin hilang jika tidak ada orang yang mengambilnya!&#8221;<br \/>\n&#8220;Tapi benar, Ama, tidak ada barang apapun di tumpukan pakaian paling atas.&#8221;<br \/>\n&#8220;Di bawah pakaianku, coba kau cari lagi. Dari dahulu tak pernah berpindah. Itu warisan dari Ibuku. Kamu pasti mencurinya! Di rumah ini cuma kamu yang bebas keluar masuk semua tempat.&#8221;<br \/>\nAku terkejut sekaligus emosi. Ini sudah keterlaluan. &#8220;Aku mencuri apa, Ama? Bahkan barang yang Ama maksud pun aku tidak tahu!&#8221;<br \/>\nAkhirnya aku menangis. Aku tak kuat akan perlakuan Ama kali ini. Sakit hatiku dituduh mencuri. Permasalahan ini tidak selesai begitu saja. Ama memaksaku untuk menelepon anaknya yang ada di Taicung. Dan ia pun mengadu.<br \/>\nSaat agency datang beberapa jam kemudian, aku masih menangis. Kali ini memang kusengaja, biar agency melihat langsung perlakuan Ama terhadapku. Jadi, aku punya alasan yang kuat untuk minta berhenti dan dicarikan majikan baru.<br \/>\nSebenarnya permasalahannya sudah selesai beberapa waktu sebelum agency datang, karena anak Ama yang akhirnya datang sudah menemukan barang yang dimaksud. Ternyata barang itu disimpan di dalam laci, tempat yang tidak boleh kusentuh saat pencarian. Ketika kutanya sebenarnya apa warisan yang dimaksud Ama, aku terkejut bukan main. Ternyata hanya tiga biji koin Cina kuno!<br \/>\n&#8220;Laushi,[*] aku minta ganti majikan,&#8221; kataku sambil terisak. &#8220;Aku tak mau berlama-lama lagi di rumah ini. Kalau tidak bisa ganti majikan maka, aku akan pulang saja!&#8221;<br \/>\nSakit hatiku benar-benar sudah mencapai puncak. Aku tak peduli meski masih dalam masa potong gaji. Aku tak tahan lagi mengurus perempuan tua itu. Mak Lampir yang sangat menyebalkan!<br \/>\nNamun permintaanku tak digubris agency, &#8220;Kamu bekerja di Taiwan harus sabar. Namanya orang tua memang suka lupa menaruh barang.&#8221;<br \/>\nYang kuterima dari pengaduanku akan perlakuan Ama hanya nasehat panjang lebar. Kesimpulannya, aku tak bisa pergi begitu saja dari sini. Uuuh!<br \/>\n*****<br \/>\nMeskipun aku sudah terbukti tak bersalah dalam peristiwa tiga koin Cina kuno tempo hari, Mak Lampir itu tetap tak merubah pandangan dan perlakuannya. Masih saja aku dianggap salah. Semua yang aku kerjakan tak lepas dari kritikan dan omelannya.<br \/>\nSaat di taman Da&#8217;an, tempat Ama biasa berjemur, aku bisa bertemu banyak teman Indonesia. Ngobrol meskipun hanya sebentar, sudah biasa kami lakukan. Selain melepas suntuk, kami juga bisa bergosip dan bertukar info. Entah soal majikan masing-masing, tentang organisasi para BMI Indonesia di Taiwan, atau sekedar ngobrol tentang artis Indonesia yang akan manggung di Taiwan<br \/>\nAma untuk urusan satu ini tak begitu ambil pusing. Mungkin karena kami ngobrol dalam bahasa Indonesia, jadi dia tidak mengerti hingga alpa mengomel.<br \/>\n&#8220;Bener nantinya enak?&#8221; tanyaku pada Ranti. Ia mengaku sudah lama bekerja di Taiwan.<br \/>\n&#8220;Menurut yang sudah menjalani, katanya sih begitu. Kita bisa bebas ganti majikan kapan saja. Malah lebih dihargai, gaji juga lebih gede,&#8221; Ranti menjelaskan dengan menggebu-gebu.<br \/>\n&#8220;Tapi aku takut. Kalau nantinya ketangkap gimana?&#8221;<br \/>\n&#8220;Asal punya uang 30.000 NT buat bayar denda, bisa langsung pulang. Lagian nggak usah keluar rumah, pasti nggak ketangkep,\u201d terang Ranti.<br \/>\n&#8220;Terus kalau nggak cocok sama majikan meski baru seminggu misalnya, bagaimana?&#8221; cecarku. Sepertinya aku sudah mulai tertarik dengan info dari Ranti.<br \/>\n&#8220;Agen siap mencarikan pekerjaan. Pokoknya jangan takut nganggur!&#8221;<br \/>\n&#8220;Ya deh, nanti kupikir-pikir dulu.&#8221;<br \/>\n&#8220;Semua terserah kamu, kalau kamu betah hidup tiga tahun bersama Mak Lampir-mu ini, ya mending jangan kabur.&#8221;<br \/>\nBegitulah percakapanku dengan Ranti, teman sesama BMI di Taiwan. Memikirkan kecerewetan Ama dan semua perlakuannya, timbul niat untuk kabur saja. Kalau aku bertahan di tempat ini, mungkin pulang ke Indonesia nanti aku sudah dalam keadaan depresi.<br \/>\nMalam itu kumantapkan sudah, aku akan kabur saja. Setelah kupastikan keadaan aman, kusempatkan menengok Ama sebentar di kamarnya. Perempuan tua itu tampak tertidur lelap di ranjang. Ah, tiba-tiba muncul perasaan ragu di hati. Keriput di wajahnya yang damai saat tidur membuatku merasa iba. Andai nanti ia bangun tapi tak mendapati aku ada di sini, akan bagaimana nasibnya? Apa akan jatuh karena berjalan pun ia sudah tak mampu? Atau akan berteriak-teriak minta tolong? Bagaimana jika tak ada yang mendengarnya? Bayangan Ama sedang ketakutan membuatku benar-benar ragu. Akhirnya kuurungkan niat kabur kali ini. Mungkin memang aku harus bersabar menghadapi semua ini.<br \/>\n*****<br \/>\nKesehatan Ama makin lama makin menurun. Tapi omelan khasnya tak sedikitpun ada penurunan, tetap keras dan cadas. Kalau sehari saja dia tidak protes, aku jadi merasa aneh sendiri. Itulah yang terjadi akhir-akhir ini. Ama berubah jadi pendiam. Ia tidak komentar, marah ataupun berteriak-teriak seperti hari biasa.<br \/>\nPagi itu Ama mengeluh sakit perut. Dan aku mengabari semua majikanku tentang keadaan Ama. Mereka menyuruhku untuk membawa ke Rumah Sakit. Tumben sekali Mak Lampir bisa sakit, atau karena sudah dekat waktunya? Hatiku masih sempat berkomentar nakal.<br \/>\nPertanyaanku terjawab. Dokter memintaku menghubungi majikan dan kulakukan tanpa banyak bertanya lagi. Tak berapa lama mereka sampai di Rumah Sakit dan langsung menemui dokter yang menangani Ama. Beberapa menit berlalu, majikanku keluar dari ruangan dokter.<br \/>\n&#8220;Imah, Ama zhi diao le.&#8221;<br \/>\n&#8220;Zhen de ma?&#8221;<br \/>\n&#8220;Sh a.&#8221;<br \/>\nAku kaget. Bingung. Tak tahu apakah harus menangis sedih atau gembira mendengar kabar ini. Yang jelas hatiku mendadak beteriak, Yes, penderitaanku selesai!<br \/>\n****<br \/>\nHari-hari persemayaman jasad Ama membuatku sibuk. Selama 10 hari aku membantu para tetangga memasak untuk biksu-biksu yang mendoakan jasad Ama. Meskipun melelahkan, aku senang melakukannya. Karena kini aku sudah terlepas dari kecerewetan Ama dan bisa segera ganti majikan. Aku berharap semoga majikanku yang baru nanti lebih baik perlakuannya terhadapku.<br \/>\nSepuluh hari berlalu. Siang itu agency beserta penerjemah datang ke rumah majikan. Kemungkinan akan menjemputku untuk dibawa ke rumah majikan yang baru. Tapi ternyata tidak. Kejadian selanjutnyalah yang membuat aku malu dan kelu tak bisa berkata-kata.<br \/>\n&#8220;Imah, ada satu pesan Ama sebelum meninggal,&#8221; kata majikanku. Dan ia melanjutkan keterangannya dengan panjang serta cepat.<br \/>\nKarena aku tidak begitu mengerti bahasa yang mereka gunakan, maka aku diam saja. Sampai penerjemah menerjemahkannya untukku.<br \/>\n&#8220;Imah, kamu sangat beruntung. Ama ternyata sayang sekali padamu. Sebelum meninggal, dia menulis surat wasiat tentang pembagian harta warisan. Dan kamu termasuk di dalamnya. Ama memberimu sejumlah uang dan satu set perhiasan. Kata majikanmu semoga bermanfaat. Jadi kamu tak perlu lagi ganti majikan. Kamu bisa pulang Indonesia. Warisan dari Ama ini bisa kau gunakan untuk membuka usaha di kampung dan juga membeli rumah,&#8221; penerjemahku menguraikan panjang lebar.<br \/>\nAku terkesiap, melongo tak percaya pada apa yang kudengar. Mataku tak berkedip saat menatap para majikanku, anak-anak Ama. Mereka semua mengangguk membenarkan. Kutelan ludah dengan susah payah. Dan akhirnya aku tergugu di tempat duduk.<br \/>\nBeberapa hari yang lalu aku sempat bergembira karena telah terlepas dari Ama, bahkan lega atas kematiannya. Tapi sekarang, tiba-tiba saja aku merasa sedih dan sangat malu. Ingin rasanya aku berlari mencari wajah keriput itu dan bersimpuh meminta maaf. Selama ini aku selalu menggerutu dalam hati dan berpikiran buruk tentangnya. Sekarang baru aku sadar, ternyata benar kata majikanku, meski Ama cerewet tetapi hatinya baik.<br \/>\n&#8220;Bagaimana, Imah, kamu tidak keberatan menerima pemberian Ama, bukan? Bagi Ama, kamu sangat berarti. Bayangkan jika tak ada kamu, siapa yang akan mengurus Ama? Jadi kamu layak mendapatkan tanda ungkapan terimakasih dari Ama,&#8221; jelas penerjemahku lagi. Dan kalimat itu membuatku kian sulit menahan air mata.<br \/>\n&#8220;Xie Xie Ni,&#8221; ucapku lirih. Kepalaku menunduk teramat dalam, hatiku juga.<br \/>\nKuusap air mataku yang membanjir dengan punggung tangan, Ama, maafkan Imah, dan terima kasih. Semoga kau mendengar di alam sana.<\/p>\n<p>Catatan:<br \/>\n-Laushi (guru) beberapa BMI memanggil agency atau penerjemah dengan sebutan guru.<br \/>\n-Ama zhi diao le (Ama sudah meninggal)<br \/>\n-Zhen de ma? (Benarkah?)<br \/>\n-Sh (Ya)<br \/>\n-Xie Xie Ni (Terimakasih)<\/p>\n<hr \/>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Ang kalamidad ay hindi natin alam kung kailan darating. Ito ay bigla na lang nangyayari hindi natin inaasahan. Kahit anong pag-iingat natin, sa araw-araw , kapag kalikasan na ang nagalit wala tayong magagawa kundi tanggapin ang kahihinatnan natin.\\n\\nSa Barangay San Andres may isang masaya pamilya . Hindi sila mayaman , hindi rin mahirap. Sa gabing iyon habang sila ay kumakain ng hapunan, sila ay masayang nagsasalo-salo at masayang nagkwentuhan. Pinag-usapan nila ang parating na kaarawan ni Liza.\\n\\nAraw ng linggo , ito ay araw na nagkakasama sina Anna , Liza at kanilang Mama at Papa para mamasyal. Ito ay kaarawan ni Liza kaya espesyal ang araw na ito.\\n\\nSi Anna ay 15 taon gulang. Nasa 3rd year High School na siya. Siya ay masayahin , matalino at masunurin bata. Siya ay panganay na anak nina Rowel at Maria. \\n\\nSi Liza ang pangalawang anak nila. Siya ay bibong bata at mahilig siya gumuhit. Siya ay 10 taon gulang pa lang. Masayahin bata at mahilig magkwento. \\n\\nSi Rowel at Maria ay 16 na taon ng kasal. Sila ay pareho nagtratrabaho. At masaya sila sa kanilang pagsasama. Iminulat din nila sa kanilang mga anak ang pagpapasalamat sa mga biyaya binigay sa kanila ng Maykapal.\\n\\nAng aga nila nagising noong araw ng Linggo para magsimba bago mamasyal at ipagdiwang ang kaarawan ni Liza.\\n\\nBago sila umalis ng bahay dahil espesyal ang araw na iyon, naghanda si Maria ng spaghetti at puto cheese na paborito ni Liza. At bago sila kumain ng almusal sila ay nagpasalamat sa Maykapal. \\n\\nPanginoon,\\n\\nInyo pong basbasan ang pagkain na ito ng Banal na Espiritu, na magbigay lakas sa amin katawan at salamat sa mga biyaya binibigay mo sa amin sa araw araw. At kami ay nagpapasalamat sa araw na ito na kami nagsasalo-salo ng iyong biyaya sa kaarawan ng aming mahal na anak na si Liza. Salamat sa paggabay mo sa amin sa araw araw. \\n\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\tAmen.\\n\\nAt masaya sila nagsalo-salo ng kanilang almusal . Nasasabik na si Liza na makapunta sa Ocean Water World . \\n\\n\\u201cPapa pagkatapos natin kumain punta na po ba tayo sa Ocean Water World\\u201d ani ni Liza\\n\\n\\u201cLiza hindi , tayo ay magsisimba muna dahil araw ng linggo ngayon at magpasalamat tayo sa iyong kaarawan\\u201d wika ni Rowel.\\n\\nMula sa kanilang bahay halos tatlongpung minuto bago sila makarating ng bayan . At doon sa Bayan ng Sto.Tomas , sila magsimba at mamasyal.\\n\\nPagkarating sa simbahan sakto kasisimula palang ng misa. At sila taimtim na nagdasal at nagpasalamat sa mga biyayang natatangap nila sa araw-araw. \\n\\nPagkatapos ng misa , sila ay pumunta sa Ocean Water World, ito ay may anim na palapag . Ito ay isang malaking aquarium at makikita ang iba\\u2019t ibang uri ng mga isda at mga pantubig na hayop. \\n\\nMasayang-masaya si Anna at Liza. Habang pinagmamasdan ang mga isdang lumalangoy. \\n\\n\\u201cPapa, Mama tingnan ninyo ang laking isda\\u201d sambit Anna\\n\\u201cKaya nga ate ang laki\\u201d ani ni Liza\\n\\u201cTingnan ninyo iba\\u2019t ibang uri ng pagong\\u201d saad ni Rowel\\n\\u201cMagpakuha tayo ng litrato\\u201d sambit ni Maria.\\n\\nPalinga-linga at litrato dito, litrato doon bilang ala-ala nila sa lugar na iyon. \\n\\nTagal na din sila naglalakad , at tumitingin ng mga isda at iba pantubig na hayop.\\n\\nNagtanong si Rowel nauuhaw ba kayo o nagugutom, gusto ninyo bumili ako ng makakain o mainom man lang.\\n\\nSumagot si Anna \\u201cPapa gusto ko ng tubig. Nauuhaw po ako.\\u201d\\n\\u201cAko din Papa\\u201d ani ni Liza.\\n\\n\\u201cMay upuan doon, umupo muna kayo, mamahinga , bibili lang ako ng maiinom, babalik ako\\u201d ani ni Rowel\\n\\nUmalis na si Rowel para maghanap ng mabibilhan ng maiinom. Ilang minuto nakalipas, nagsabi si Liza sa kanyang ina na si Maria na punta siyang comfort room dahil naiihi na siya.\\n\\n\\u201cLiza ihing- ihi ka na ba\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cOpo Mama\\u201d saad ni Liza\\n\\u201cWala pa ang Papa mo, baka hanapin niya tayo kapag hindi tayo makita ditto\\u201d, ani ni Maria\\n\\u201cMama di ko na kayang pigilan\\u201d, saad ni Liza\\n\\n\\u201cAko na lang po Mama ang mag-iintay kay Papa, hindi naman po kalayuan ang comfort room dito\\u201d ani ni Anna\\n\\nKahit may alinlangan si Maria iwanang mag-isa si Anna doon sa kinauupuan nila, hindi na talaga mapigilan ni Liza na hindi makapunta sa comfort room . \\n\\n\\u201cAnna dito ka lang intayin mo kami , o Papa mo, huwag sasama o makipag-usap sa hindi kilala, mabilis lang kami babalik agad kami;\\u201d wika ni Maria\\n\\n\\u201cOpo Mama huwag kayong mag- alala\\u201d saad ni Anna\\n\\nMga ilang minuto nakalipas, parang may ibang nararamdaman si Anna, iniisip ba niya nahihilo ba siya o lumilindol ba.\\n\\nMula sa mahina na pagyanig at unti unti itong lumakas. Nagkagulo na ang mga tao , nagtatakbuhan at nagkakatulakan, ang iba ay sumisigaw.\\n\\n\\&quot;Lindol, lindo\\&quot; ang sigaw ng mga tao.\\n\\nSi Anna ay hindi niya alam gagawin, lumalakas ang pagyanig.\\n\\n\\u201cMama, Papa, Liza, asan kayo\\u201d sigaw ng sigaw si Anna, dahil nagkakagulo na mga tao, nagkakatulakan na sa paglabas ng gusali.\\n\\nSi Anna ay napatilapon sa may pader at nawalan ng malay. Nagising nalang siya , na may mabigat sa kanyang paa. Sa kasamaang palad, ang paa ni Anna ay nadaganan ng bato, kaya hindi siya makakilos.\\n\\nDahil sa lakas ng pagyanig, may nahuhulog ng mga bato galing sa itaas. Ang gusali ay nagsisimula ng gumuho, nagbibitak na ang sahig at mga dingding. Ang mga salamin ay nabasag na. . \\n\\n\\u201cMay tao po ba diyan\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\u201cMama , Papa, Liza, asan kayo\\u201d paulit ulit na sigaw ni Anna.\\n\\nMadilim ang paligid , halos marami nasaktan sa nangyari. Ang dami rin nagsisigawan sa nangyaring lindol. \\n\\nTulong, tulungan ninyo ako, mga sigaw ng ibang tao nasaktan sa nangyari lindol.\\n\\nSi Maria at Liza nakatakbo sa labas ng gusali noong lumindol. Kaya una niyang hinanap si Anna sa mga tao sa labas ng gusali. \\n\\n\\u201cAnna asan ka\\u201d sigaw ni Maria\\n\\u201cAte Anna , Ate Anna\\u201d sigaw ni Liza.\\n\\nSi Rowel din ay nakalabas ng gusali, at nakita niya ang kanyang mag-ina na si Maria at Liza\\n\\n\\u201cAsan si Anna\\u201d ani ni Rowel\\n\\u201cHindi ko makita\\u201d ani Maria\\n\\nHabang tumutulo ang luha ay sinabi ni Maria kay Rowel bakit nahiwalay si Anna sa kanila.\\n\\n\\u201cAnak asan ka na , Anna, Anna\\u201d habang iyak ng iyak si Maria.\\n\\nPagkatapos ng nangyaring lindo makikita sa paligid ang mga nasirang gusali, ang mga daan ay nasira din, ang ibang sasakyan ay nagtauban sa lakas ng lindol na umabot sa lakas ng magnitude 7. Maraming nasaktan sa nangyaring lindol. Bumalot sa kapaligiran ang mga taong sugatan. Ang iba ay nag- iiyakan sa nagyaring lindol.\\n\\nDumating na ang mga Rescuer. Ang mga tao sa labas ay nagkakagulo, may mga iba din sila kasamahan na hindi makita.\\n\\n\\u201cHuminahon kayo, lahat ay gagawin naming makita at mailagtas ang mga mahal ninyo sa buhay.\\u201d\\n\\u201cHuwag kayo lumapit sa gusali para makaiwas sa disgrasiya\\u201d saad ng Rescuer\\n\\nHabang ginagawa ng mga Rescuer ang paghahanap sa mga tao, sa gumuhong gusali. Si Maria ay dasal ng dasal na sana ligtas ang kanyang anak.\\n\\nSumigaw ang Rescuer may nakuha na isang tao, ngunit hindi si Anna\\n \\nDumidilim na ngunit sina Maria , Rowel at Liza ay naghihintay pa rin na sana makita na si Anna.\\n\\nBigla na naman yumanig ang lupa, lumilindol, lumilindol , sigaw ng tao. Ang mga iba tao ng tatakbuhan , nagkakagulo sa nangyayaring lindol. Ngunit ang pagyanig na iyon ay saglit lang.\\n\\nBigla umupo mula sa kinatatayuan sina Rowel, Maria at Liza , habang yapos- yapos ang isa\\u2019t isa at nagdarasal na sana ay tumigil na lindol at makaligtas sila.\\n\\nSi Anna naman ay takot na takot , kahit masakit ang paa niya dahil nadaganan ito ng bato , ngunit hindi niya pinapansin ang sakit. Ang nais niya lang ay makaalis sa kinalalagyan niya. Sigaw siya ng sigaw.\\n\\n\\u201cTulong, tulugan ninyo ako\\u201d sigaw Anna\\n\\nDahil sa pagyanig na nangyari, naglaglagan ang maliliit na bato at natamaan si Anna sa may ulo. Nagdugo ang ulo niya. Ngunit hindi niya ito pinapansin.\\n\\nSa sobrang dilim ay wala ng makita si Anna. Puro mga tinig na lang ang naririnig niya na humihingi ng tulong.\\n\\nAng mga Rescuer naman ay walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Ang ibang nakukuha nila ay mga nasugatan lang , ngunit meron din na nabawian na ng buhay.\\n\\nSi Maria at Rowel ay hindi na mapakali, bawat tao na nailalabas sa gumuhong gusali ay kanilang tinitingnan at nagbabaka sakaling si Anna ay nakita na.\\n\\nSi Anna, at napagod na sa kakasigaw , nanghihina na rin siya . Humina na din ang mga boses na sumisigaw at humihingi ng tulong. Napipikit na ang mga mata ni Anna, ngunit nilalabanan niya ito. Kahit pagod na siya kakasigaw pinipilit niya pa rin ang sarili niya, baka sakali may makarinig sa kanya. Halos anim na oras na siya doon. At wala pa rin siya nakikitang pag-asa.\\n\\nAng tagal na nag-iintay nina Rowel, Maria at Liza sa labas ngunit hindi pa rin nakita si Anna.\\n\\n Bigla bumuhos ang malakas na ulan, kahit ayaw nila umalis doon, ngunit baka naman magkasakit si Liza. Kaya sumilong sila sa malapit na simbahan. Nasa loob nito ang mga ibang tao na sugatan sa nagyaring lindol at ang iba ay tulad nila umaasa makita ang mahal nila sa bahay sa gumuhong gusali. \\n\\nKahit ang lakas ng ulan tuloy parin ang mga Rescuer sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Halos labing dalawang oras na sila walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali.\\n\\nAng kaarwan ni Liza, na sana ay masaya ay napalitan ng kalungkutan, dahil ang kanyang mahal na ate Anna hindi pa rin nakita.\\n\\nSa simbahan na nagpalipas ng gabi sina Rowel, Maria at Liza. Umaasa na sana bukas ng umaga , pagsikat ng araw makita na si Anna.\\n\\nLumipas na labing anim na oras ngunit hindi parin makikita si Anna. Hindi pa rin nawawalan ng pag-asa sina Rowel at Maria na makita ang kanilang anak na si Anna.\\n\\nSi Anna nanghihina na, natutuyo na ang kanyang lalamunan. Wala na siya naririnig na sumisigaw na humingi ng tulong. Nawawalan na ng pag-asa si Anna.\\n\\nNaalala ni Anna , ang masasaya nilang ala-ala na magkakasama sila ng kanyang Papa , Mama at ni Liza. Naalala niya yung lagi nilang kinakanta. At kinanta niya ito, para palakasin ang kanyang loob.\\n\\nMahal ka ni Papa\\nMahal ka ni Mama\\nLagi tayo magkasama\\nKahit saan man magpunta\\nTayo kapit kamay na lumalakad\\nAt kumakanta ng sabay sabay\\nWalang iwanan , habang buhay.\\n\\nHabang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. \\n\\n\\u201cMay naririnig ako boses dito , may tao ba diyan sumigaw ka para malaman naming asan ka\\u201d ; sigaw ng Rescuer\\n\\nNarinig ni Anna ang boses na sumisigaw, kaya sumigaw siya.\\n\\n\\u201c Nandito ako , tulungan ninyo ako\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\nBiglang may nakita siyang maliit na liwanag , \\u201cmay tao ba diyan\\u201d ani ng Rescuer.\\n\\nBigla nabuhayan ng loob si Anna, kahit hinang-hina siya pinilit niya sumigaw. \\&quot;Tulong andito ako. Tulungan ninyo ako ani ni Anna\\&quot;. Habang tuluyan na nawalan ng lakas at malay si Anna.\\n\\nSimigaw ang Rescuer, \\&quot;may bata dito\\&quot;.\\n \\nMahina na ang kanyang tibok ng pulso. Kaya nagmamadali ang mga Rescuer na makuha si Anna.\\n\\nNoong nalaman nina Rowel at Maria na may bata na nakuha sa gumuhong gusali. Dali-dali sila punta sa gumuhong gusali . Para makita kung si Anna ang nakuha ng mga Rescuer.\\n\\nTatakbo sila pumunta sa lugar kung na saan ang nakuhang bata. Malayo palang sila , si Maria naiiyak na. At ng malapit na sila , nakita ni Maria ang bracelet sa kamay ng bata.\\n\\n At napasigaw si Maria . \\u201cAnna anak ko, anak anak.\\u201d\\n\\nMabilis na dinala sa hospital si Anna dahil hindi na maganda ang kalagayan niya. \\n\\nHabang ang mga doctor ay abala na inaasikaso si Anna dahil sa kalagayan niya. Mahina na ang tibok ng puso ni Anna. At dahil dito hindi mapakali sina Rowel at Maria sa kalagayan ng anak. Pagkalipas ng ilang oras. Nagkamalay si Anna kahit hinang-hina siya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama, Liza\\u201d ang unang salita lumabas sa bibig ni Anna. \\n\\nDali-dali tinawag ng Doctor ang pamilya niya. At pagpasok nila, nakita nila si Anna na hirap na hirap sa kalagayan niya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama , Liza Happy Birthday\\u201d wika ni Anna\\n\\nKinausap na sila ng Doctor na ipalagay na loob, dahil hindi alam kung hanggang kalian tatagal si Anna dahil sa natamong sugat sa ulo ni Anna ay hindi natigil ang pagdugo sa loob ng ulo niya. At ang paa ni Anna ay hindi na maigalaw sa sobrang tagal na pagkakaipit sa bato. Humihina na din ang tibok ng puso ni Anna. Kaya wala na din magagawa ang Doctor. Ginawa na nila lahat mailigtas si Anna.\\n \\n\\u201cAnna, palakas ka\\u201d habang naluha si Maria \\n\\u201cAte Anna pagaling ka\\u201d, wika ni Liza\\n\\u201cMama , Papa , Liza mahal na mahal ko kayo, masaya ako nakita ko kayo muli\\u201d , sa mahinang boses ni Anna.\\n\\nPinilit ni Anna magsalita sa huling pagkakataon habang hawak niya ang kamay ng kanyang mga magulang. Ngunit hindi nagtagal tuluyan na bumitaw si Anna sa pagkakahawak.\\n\\nNiyapos ni Maria at Rowel ang anak, \\n\\n\\u201cAnna gumising ka\\u201d, wika ni Maria\\n\\u201cAnak mahal na mahal ka namin\\u201d ani Rowel\\n\\u201cAte gising , gumising ka\\u201d, wika ni Liza.\\n\\nIsang bangungot ang nangyari sa kanilang pamilya. Hindi nila inaasahan na magyayari ito sa kanila.\\n\\nPagkalipas isang linggo mula ng nilibing si Anna ay puno ng kalungkutan ang puso ng pamilya nila.\\n\\nMaraming ang nagdadalamhati sa nangyari lindol at sariwa pa rin ang mga pangyayari sa puso at sa isip nila.\\n\\nNaayos ng unti-unti ang mga nasira gusali, mga daan at tulay. Ngunit ang nangyari trahedya ay bumakas at hindi na mabura sa kanila isip at puso.\\n\\n Bumalik na uli sila sa pagtrabaho at si Liza sa pag-aaral.\\n\\nNgunit may kalungkutan pa rin sila nadadama, dahil sa pagpanaw ni Anna. \\n\\nPag-uwi ng bahay nina Rowel at Maria si Liza lagi nila nakita sa kuwarto ng kanyang ate Anna. \\n\\n\\&quot;Ate miss na kita, miss ko na ang tawanan natin at kwentuhan natin pagkagaling natin sa paaralan\\&quot;. Yakap-yakap ang litrato ng kanyang ate habang tumutulo ang luha ni Liza.\\n\\nSi Rowel at Maria walang magawa dahil kahit sila namimiss nila ang kanilang anak. Masakit ang pagkawala ni Anna.\\n\\nBiglang tumunog ang telephono.\\n\\nKiring kiring kiring\\u2026\\u2026\\n\\nSinagot ni Maria ang telephono.\\n\\n\\&quot;Hello\\&quot; ani ni Maria\\n\\u201cHello Ito po ba ang Lucas Family\\u201d, sagot ng kabilang linya\\n\\u201cOpo , ano pong kailangan nila\\u201d tugon ni Maria\\n\\u201cAko nga po pala ang guro ni Anna, Miss Evangelista sagot ng kausap ni Maria sa telephono\\u201d\\n\\u201cMa\\u2019am Evangelista kayo po pala\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cPwede po ba pumunta ang pamilya ninyo sa Huwebes sa paaralan\\u201d, saad ng guro\\n\\u201cSige po, Ma\\u2019am\\u201d sagot ni Maria\\n\\u201cIntayin naming kayo sige bye\\u201d ani ng guro\\n\\&quot;Bye\\&quot; ani ni Maria\\n\\nPagkababa ng telephono. Napaisip si Maria at sinabi niya kay Rowel ang sinabi guro. Nag-isip sila bakit kaya sila pinapupunta sa paaralan ni Anna.\\n\\nDumating na araw ng Huwebes, sila ay papunta sa paaralan ni Anna hanggang sa pagpunta sa paaralan palaisipan pa rin bakit sila pinatawag at pinapunta sa paaralan.\\n\\nSinalubong sila ng guro ni Anna si Ms. Evangelista.\\n\\n\\&quot;Kamusta po kayo\\&quot; wika guro.\\n\\&quot;Mabuti naman po\\&quot; tugon ni Maria at Rowel\\n\\&quot;Nagtataka po siguro kayo bakit namin kayo pinapunta dito sa paaralan\\&quot; ani guro\\n\\&quot;Opo , may problema po ba naiwanan si Anna\\&quot;\\n\\&quot;Naku wala po, mabait at matalino bata si Anna\\&quot; wika ng guro.\\n\\n\\&quot;May programa po kasi ngayon ang paaralan, Buwan ng Wika. Mamaya po malalaman po ninyo bakit po naming kayo pinapunta\\&quot; ani ng guro ni Anna.\\n\\nPinaupo sila sa may unahan malapit sa entablado . Nagsimula na programa . Iba kumanta ng Pambansang Awit, iba sumayaw ng katutubong sayaw, iba ay tumula at iba ay may pagsasadula.\\nPagkatapos ng programa, ay gagawaran na ang mga nanalo sa paligsahan ng Buwan ng Wika. At hindi alam nina Rowel at Maria na kasali pala si Anna sa pagligsahan na ito.\\n\\nUmakyat sa entablado ang guro ni Anna na si Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAking po babasahin ang nanalo ng unang gantimpala sa pagsulat ng tula\\u201d saad ng guro\\n\\nHindi niya sinabi sino ang sumulat ng tula at sinimulan na niya itong basahin.\\t\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\nANG AKING TANGING YAMAN\\n\\nAKO AY MAPALAD SA AKING MGA MAGULANG\\nMAHAL KO SILA HIGIT SA BUHAY KO\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY\\nSILA ANG NAGBIBIGAY SIGLA AT KULAY SA AKING BUHAY\\n\\nDI KO MAISIP KUNG ANO ANG GAGAWIN\\nKUNG WALA SI NANAY AT TATAY SA AKIN TABI\\nHANGAD KO ANG KANILANG MABUTING KALUSUGAN\\nHABANG BUHAY NA MAKAMIT NILA ANG KANILANG KALIGAYAHAN \\n\\nSA PAGSUBOK AT TAGUMPAY KO SILA ANG AKING KARAMAY\\nSI TATAY ANG AKING HALIGI AT SANDIGAN\\nSI NANAY ANG AKING ILAW AT LIWANAG SA AKING DADAANAN\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY AT SA PAGTAHAK SA LANDAS NG BUHAY\\n\\nSILA AY MAHALIN, AT IGALANG \\nSILA AY ATING SUNDIN SA LAHAT NG PANGARAL SA ATIN\\nHIGIT SA LAHAT MAHALIN ANG MAGULANG NA BIGAY SA ATIN\\nDAHIL SILA ANG TANGING YAMAN NA MAITUTURING........\\n\\nPagkatapos mabasa ang tula, ni Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAtin po anyayahan ang mga magulang ng sumulat ng tula si Mr. Rowel and Mrs. Maria Lucas\\u201d wika ng guro\\n\\nNagulat sina Maria at Rowel, habang paakyat sila sa entablado para tanggapin ang tropeyo at premyo ng anak sa tula ginawa, naluluha si Maria hindi niya maisip na kahit wala na si Anna sa piling nila, nagbigay parin ng karangalan para sa kanila.\\n\\nKinabukasan pinuntahan nila si Anna sa kanyang puntod dala-dala nila ang isang bungkos na bulaklak at ang tropeyo napanalunan ni Anna.\\n\\u201cAnna , anak maraming salamat sa pagmamahal mo, alam ko kahit nasaan ka man , alam mo na mahal na mahal ka namin ng Papa mo at ni Liza. Dala namin ang tropeyo mo napanalunan mo sa tula na sinulat mo. Salamat sa iyong pagmamahal lagi ka nasa puso naming mahal na mahal ka naming\\u201d .\\n\\n\\t\\t\\t ==Wakas==\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f4dc; \u9e97\u7f8e\u963f\u5b24\u00a0Ama Limay<\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Janice Lopez&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f464; Rahayu Wulansari<\/span><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979\u7684\u540d\u5b57\u53eb\u9e97\u7f8e\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9ad8\u9f61\u4e5d\u5341\u4e8c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6b72\u3002\u4ee5\u5979\u9019\u6a23\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e74\u7d00<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u562e\u53e8\u6642\u4f9d\u7136\u6d3b\u529b\u5341\u8db3\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7cbe\u795e\u4e0d\u932f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f46\u662f\uff0c\u7576<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9700\u8981\u8d70\u8def\u3001\u5403\u98ef\u3001\u6d17\u6fa1\u6216\u4e0a\u5ec1\u6240\u7684\u6642\u5019\uff0c\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u7121\u80fd\u70ba\u529b\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u611f\u89ba\u5979\u5f88\u9069\u5408\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5077\u5077\u53d6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u7dbd\u865f\u300c\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\u300d\u3002\u9019<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u500b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7dbd\u865f\uff0c\u6642\u5e38\u88ab\u6211\u5011\u9019\u4e9b\u79fb\u5de5\u8cdc\u7d66\u56c9\u55e6\u7684\u96c7\u4e3b\u3002\u5c31\u5982\u6211\u7167\u9867\u7684\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u6a23<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4e0d\u7ba1\u662f\u65e9\u4e0a\u3001\u4e2d\u5348\u3001\u4e0b\u5348\u9084\u662f\u665a\u4e0a\uff0c\u5979\u7684\u5de5\u4f5c\u5c31\u53ea\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u562e\u53e8\u3002\u5728\u5979\u773c\u88e1\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u597d\u50cf<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u7ba1\u6211\u505a\u4ec0\u9ebc\u90fd\u4e0d\u5c0d\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u50cf\u4eca\u5929\u65e9\u4e0a\uff0c\u8ddf\u5f80\u5e38\u4e00\u6a23\uff0c\u6211\u70ba\u6211\u7a31\u547c\u70ba\u963f\u5b24\u7684\u9e97\u7f8e\u505a\u65e9\u9910\u3002\u9019\u6b21\u5979\u60f3\u5403\u6e05\u7ca5\u52a0\u86cb\u548c\u8089\u9b06\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u65e9\u9910\u6e96\u5099<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u597d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6642<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u6211\u63a8<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8457<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979\u7684\u8f2a\u6905\u5230\u9910\u684c\u524d\u4e4b\u5f8c\u6162\u6162\u9935\u5979\u3002\u4f46\u7ca5\u9084\u6c92\u5230\u5634\u88e1\u5979\u5c31\u958b\u59cb\u62b1\u6028\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u59b3\u716e\u7684\u7ca5\u592a\u7a20\u4e86\uff0c\u8ddf\u98ef\u4e00\u6a23<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u786c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8036\uff01\u4f60\u53eb\u6211\u600e\u9ebc\u541e\u5f97\u4e0b\u53bb\uff1f\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u5c0d\u4e0d\u8d77\uff0c\u963f\u5b24\u3002\u4e0b\u4e00\u6b21\u6211\u6703\u591a\u52a0\u4e00\u9ede\u6c34\u300d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c07\u5c31<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56de\u7b54\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u53ea\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u5c0f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90e8\u4efd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e8b\u8e5f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u9084\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f88\u591a\u4e0d\u5408\u7406\u7684\u4e8b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u6709\u4e00\u6b21\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9023\u6211\u63a8\u8f2a\u6905\u7684\u65b9\u5f0f\u4e5f\u88ab\u5ff5\uff0c\u6211\u53ea\u662f\u7a0d\u5fae\u4e0d\u5c0f\u5fc3\u800c\u5df2\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u563f\uff01\u59b3\u53ef\u4ee5\u8d70\u5feb\u4e00\u9ede\u55ce\uff1f\u4f60\u5011\u5370\u5c3c\u4eba\u90fd\u9019\u6a23\u8d70\u8def\u55ce\uff1f\u5f88\u6162\u8036\uff01\u300d\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u8457\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5147\u5df4\u5df4\u7684\u8aaa\u3002\u6211\u7684\u5929\u5440\uff01<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8981\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u662f\u4e0d\u6015<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9020<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5b7d\uff0c\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8001\u65e9\u5c07\u8f2a\u6905\u63a8\u5f97\u98db\u5feb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u7136\u5f8c\u5728\u4e0b\u5761\u9053\u6642\u8b93\u8f2a\u6905\u81ea\u7531\u6ed1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0b\u53bb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u540d\u5b57\u53eb\u8863\u746a\uff0c\u4e8c\u5341\u4e5d\u6b72\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5728\u53f0\u7063\u5de5\u4f5c\u5df2\u7d93\u516d\u500b\u6708<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u5de5\u4f5c\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7167\u9867\u963f\u5b24\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8207\u963f\u5b24\u5169\u500b\u4eba\u4f4f\u5728\u516c\u5bd3\u3002\u963f\u5b24\u7684\u4e09\u500b\u5152\u5b50<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8d85\u7d1a\u5fd9\u788c\uff0c\u4ed6\u5011\u5c07\u6240\u6709\u7167\u9867\u963f\u5b24\u7684\u8cac\u4efb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5168<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ea4\u5230\u6211\u624b\u4e0a\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8863\u746a\uff0c\u8acb\u59b3\u7167\u9867\u597d\u6211\u7684\u5abd\u5abd\u3002\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ea<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u6709\u9ede\u56c9\u55e6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u800c\u5df2<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4f46\u5176\u5be6\u5979\u7684\u5fc3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5730<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f88\u5584\u826f\u3002\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8aaa<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u8a71\u8acb\u5225\u5168\u90e8\u653e\u5728\u5fc3\u4e0a\u3002\u59b3\u5728\u53f0\u7063\u5de5\u4f5c\uff0c\u6700\u8981\u7dca\u7684\u662f\u8981\u6709\u8010\u5fc3\u3002\u300d\u6709\u4e00\u5929\uff0c\u5176\u4e2d\u4e00\u4f4d\u96c7\u4e3b\u9019\u6a23\u5c0d\u6211\u8aaa\uff0c\u7576\u6642\u525b\u597d\u8f2a\u5230\u4ed6\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u63a2\u671b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5abd\u5abd\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u53ea\u80fd\u9ede\u9ede\u982d\u8868\u793a\u4e86\u89e3\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8981\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u4e2d\u6587<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u66f4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6d41\u5229\u4e00\u9ede\uff0c\u6211\u4e00\u5b9a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6703\u9019\u6a23<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56de\u96c7\u4e3b\uff0c\u300c\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u54ea\u88e1\u5584\u826f\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6bcf\u665a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5dee\u9ede\u628a\u6211\u6bba\u4e86\uff0c\u7528<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7121\u6b62\u76e1\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56c9\u55e6\u548c\u562e\u53e8\uff0c\u6162\u6162\u5730\u6bba<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u3002\u300d<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8863\u746a\uff0c\u5e6b\u6211\u6293\u80cc\uff01\u80cc\u5f88\u7662\uff0c\u4e00\u5b9a\u662f\u6628\u5929<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u59b3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u716e\u7684\u8304\u5b50\u5bb3\u7684\uff01\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4e0d\u662f\u963f\u5b24\u8981\u6211\u716e\u8304\u5b50\u7684\u55ce\uff1f\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4e0d\u53ef\u80fd\uff01\u6211\u5df2\u7d93\u5f88\u4e45\u6c92\u5403\u8304\u5b50\u4e86\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8eab\u9ad4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6703\u7662\uff01\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u90a3\u70ba\u4ec0\u9ebc\u6628\u5929\u716e\u7684\u8304\u5b50\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u59b3\u5168\u5403\u5149\u4e86\u5462\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u90fd\u716e\u597d\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9084<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd\u600e\u9ebc\u6a23\uff1f\u3000\u4e1f\u6389\u53ef\u60dc\uff0c\u90a3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ef\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7528\u9322\u8cb7\u7684\u3002\u73fe\u5728\u662f\u590f\u5929\uff0c\u8304\u5b50\u5f88\u8cb4\u8036\u3002\u300d\u54ce\u5440\uff01\u8001\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u600e\u9ebc\u9084\u9019\u9ebc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56c9\u55e6\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u73fe\u5728<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963f\u5b24\u958b\u59cb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u72af<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8001\u4eba\u75f4\u5446\u4e86\uff0c\u6628\u5929\u662f\u5979\u53eb\u6211\u716e\u8304\u5b50\u7684\uff0c\u73fe\u5728\u53cd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u904e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f86\u7f75\u6211\u3002\u5abd\uff0c\u8863\u746a\u7121\u6cd5\u8ddf\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\u4e00\u8d77\u751f\u6d3b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff01\u8863\u746a\u60f3\u56de\u5bb6\u2026\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u4eca\u5929\u806f\u7d61<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ef2\u4ecb\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56e0\u70ba\u6211\u5be6\u5728<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7121\u6cd5\u9762\u5c0d\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u562e\u53e8<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u50cf<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4eca\u5929\uff0c\u6211\u5c31\u88ab\u7f75\u597d\u5e7e\u56de\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5176\u4e2d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6700\u8b93\u6211\u53d7\u4e0d\u4e86\u7684\u662f\u6d17\u5ec1\u6240\u7684\u4e8b\u60c5\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8863\u746a\uff0c\u59b3\u5728\u5ec1\u6240<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u88e1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90a3\u9ebc\u4e45\u505a\u4ec0\u9ebc\uff1f\u54c7\uff0c\u6c34\u7684\u8072\u97f3\u90a3\u9ebc\u5927\uff0c\u59b3\u4ee5\u70ba\u6c34\u8cbb\u5f88\u4fbf\u5b9c\u662f\u4e0d\u662f\u5440\uff1f\u300d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5fc3\u60f3\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u5929\u5440\uff0c\u90a3\u8981\u6211\u600e\u9ebc\u8fa6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u624d\u597d\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6d17\u5ec1\u6240\u9700\u8981\u7528\u6c34\uff0c\u4e0d\u662f\u55ce\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u662f\u7b2c\u4e00\u4ef6\u4e8b\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7b2c\u4e8c\uff0c\u662f\u7576\u6211\u62d6\u5730<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6642<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4e00\u4e0d\u5c0f\u5fc3\u62d6\u628a\u78b0\u5230\u6905\u89d2\uff0c\u767c\u51fa\u4e86\u5f88\u5927\u7684\u8072\u97f3\u3002\u963f\u5b24\u5927\u8072\u7684\u53eb\uff0c\u300c\u8863\u746a\uff0c\u62d6\u5730\u5c0f\u5fc3\u4e00\u9ede\uff01\u9019\u662f\u4e2d\u570b\u8cb7\u56de\u4f86\u7684\u6905\u5b50\uff0c\u53f0\u7063\u6c92\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u9ebc\u597d\u7684\u6905\u5b50<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff01\u771f\u662f\u7b28\u624b\u7b28\u8173\uff01\u300d\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5982\u679c\u4e00\u5929\u88ab\u7f75\u5169\u6b21\uff0c\u6211\u53ef\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9084<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ef\u4ee5\u5fcd\u8010\uff0c\u4e0d\u81f3\u65bc\u6253\u96fb\u8a71\u7d66\u4ef2\u4ecb\u3002\u4f46\u662f\u7576\u963f\u5b24\u53eb\u6211\u6574\u7406\u5979\u7684\u8863\u6ac3\u6642\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5931\u53bb\u6240\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8010\u5fc3\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e73\u6642\uff0c\u8981\u662f\u6c92\u6709\u5979\u7684\u56d1\u5490\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u6839\u672c\u4e0d\u6562\u78b0\u5979\u7684\u8863\u6ac3\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u59b3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9806\u4fbf\u5e6b\u6211\u62ff\u4e00\u4e0b\uff0c\u8863\u6ac3\u88e1\u9762\u4e0a\u65b9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u500b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7da0\u8272<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5305\u88f9\uff01\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4ec0\u9ebc\u5305\u88f9\uff1f\u9019\u88e1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6771\u897f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ec0\u9ebc\u4e5f\u6c92\u6709\u5440\uff1f\u300d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u904d\u5c0b\u4e0d\u8457\u963f\u5b24\u53e3\u4e2d\u7684\u5305\u88f9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4e0d\u53ef\u80fd\uff01\u90a3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ef6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6771\u897f\u6211\u5e7e\u5341\u5e74\u524d\u5c31\u653e\u5728\u90a3\u908a\u4e86\uff0c\u5982\u679c\u6c92\u6709\u4eba\u62ff\u7684\u8a71\uff0c\u4e0d\u53ef\u80fd\u4e0d\u898b\uff01\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u662f\u771f\u7684\u5440\uff0c\u963f\u5b24\uff01\u8863<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6ac3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0a\u6c92\u6709\u4efb\u4f55\u6771\u897f\u3002\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5728\u6211\u7684\u8863\u670d\u4e0b\u9762\uff0c\u59b3\u518d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed4\u7d30<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u627e\u627e\u770b\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f9e\u4ee5\u524d\u5230\u73fe\u5728<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u90fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c92\u6709\u52d5\u904e\u5b83\u3002\u90a3\u662f\u6211\u5abd\u5abd\u7684\u907a\u7269\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5982\u679c\u4e0d\u898b\uff0c\u90a3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u5b9a\u662f\u59b3\u5077\u4e86\uff01\u9019\u500b\u623f\u5b50\u88e1\uff0c\u53ea\u6709\u59b3\u53ef\u4ee5\u81ea\u7531<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u51fa\u5165<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u807d\u5230\u9019\u53e5\u8a71\uff0c\u6211\u611f\u5230\u5f88\u9a5a\u8a1d\u4e5f\u5f88\u751f\u6c23\u3002\u9019<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u771f\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u592a\u904e\u4efd\u4e86\u3002\u300c\u963f\u5b24\uff0c\u6211\u5077\u4ec0\u9ebc\uff1f\u6211\u9023\u963f\u5b24\u8aaa\u7684\u6771\u897f\u662f\u4ec0\u9ebc\u6771\u897f\u6211\u90fd\u4e0d\u77e5\u9053\uff01\u300d<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7d42\u65bc\u54ed\u4e86\uff0c\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5be6\u5728<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53d7\u4e0d\u4e86\u963f\u5b24\u9019\u6b21\u7684\u5c0d\u5f85\u3002\u88ab\u6307\u63a7\u5077\u7aca<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u771f\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u50b7<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u900f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86\u6211\u7684\u5fc3\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6574\u4ef6\u4e8b\u60c5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9084<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c92\u544a\u4e00\u6bb5\u843d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u751a\u81f3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u903c\u6211\u6253\u96fb\u8a71\u7d66\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f4f\u5728\u53f0\u4e2d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u5152\u5b50\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u5728\u6211\u7684\u773c\u524d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u62b1\u6028<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u5be6\u7684\u6307\u63a7<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u5e7e\u500b\u5c0f\u6642\u5f8c\uff0c\u7576\u4ef2\u4ecb\u4f86\u7684\u6642\u5019\u6211\u9084\u5728\u54ed\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u662f\u6545\u610f\u54ed\u7d66\u4ef2\u4ecb\u770b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u56e0\u70ba\u6211\u8981\u8b93\u4ef2\u4ecb\u770b\u5230\uff0c\u963f\u5b24\u662f\u5982\u4f55\u5c0d\u5f85\u6211\u3002\u9019\u6a23\u7684\u8a71\uff0c\u6211\u5c31<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u500b\u5f37\u800c\u6709\u529b\u7684\u7406\u7531<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96e2\u8077\u548c\u627e\u65b0\u96c7\u4e3b\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5176\u5be6\u554f\u984c\u5728\u4ef2\u4ecb\u4f86\u4e4b\u524d\uff0c\u5c31\u5df2\u7d93<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u843d\u5e55<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u56e0\u70ba\u963f\u5b24\u7684\u5152\u5b50\u4f86\u4e86\uff0c\u4e5f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d42\u65bc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u627e\u5230\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53e3\u4e2d\u7684\u5305\u88f9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u539f\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u88ab<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979\u6536\u5230\u62bd\u5c5c\u88e1\uff0c\u4e00\u500b\u6211\u5f9e\u4f86\u6c92<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u78b0\u904e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u6771\u897f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u7576\u6211\u554f\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5305\u88f9\u88e1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5230\u5e95\u662f\u4ec0\u9ebc\u907a\u7269\u6642\uff0c\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u611f\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u975e\u5e38\u7684\u9a5a\u8a1d\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7adf\u7136<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ea\u662f\u4e09\u679a\u53e4\u4ee3\u9322<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e63<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff01<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8001\u5e2b\uff0c\u6211\u60f3\u63db\u96c7\u4e3b\u300d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u908a\u62bd\u6ce3\u4e00\u908a\u8aaa\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u6211\u4e0d\u60f3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u518d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f85\u5728\u9019<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u68df<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u623f\u5b50\u3002\u5982\u679c\u4e0d\u80fd\u63db\u96c7\u4e3b\u7684\u8a71\uff0c\u6211\u60f3\u56de\u5bb6\uff01\u300d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u6642\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u50b7\u5fc3\u5df2\u5230\u9054\u9802\u9ede\uff0c\u4e0d\u5728\u4e4e\u9084\u5728\u88ab\u6263\u85aa\u6c34\u7684\u968e\u6bb5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u60f3\u96e2\u958b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u6211\u53d7\u4e0d\u4e86\u9019\u500b\u8001\u5973\u4eba\u4e86\uff0c\u8a0e\u53ad\u7684\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\uff01<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46\u662f\u4ef2\u4ecb\u6839\u672c\u4e0d\u7406\u6703\u6211\u7684\u8acb\u6c42\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u53ea\u8aaa<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u59b3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4eba<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5728\u53f0\u7063\u5de5\u4f5c\u9700\u8981\u5fcd\u8010\u3002\u8001\u4eba\u561b\uff0c\u96e3\u514d\u90fd\u6703\u5fd8\u4e86\u653e\u6771\u897f\u7684\u4f4d\u7f6e\u3002\u300d<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u6295\u8a34\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6240\u4f5c\u6240\u70ba\uff0c\u5f97\u5230\u7684\u53ea\u662f\u9577\u9577\u7684\u958b\u5c0e\u3002\u7d50\u8ad6\u662f\uff0c\u6211\u4e0d\u80fd\u5c31\u9019\u6a23\u96e2\u958b\u9019\u88e1\u3002\u5594\uff01<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96d6\u7136\u4e09\u679a\u53e4\u4ee3\u9322\u7684\u4e8b\u4ef6\uff0c\u88ab\u8b49\u660e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u6e05\u767d\u7684\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\u6c92\u6709\u6539\u8b8a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979\u5c0d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u770b\u6cd5\u3002\u5979\u9084\u662f\u8a8d\u70ba\u6211\u6709\u932f\u3002\u6211\u505a\u7684\u4efb\u4f55\u4e8b\u60c5\u90fd\u4e0d\u65b7\u7684\u88ab\u6279\u8a55\u548c\u562e\u53e8\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5927\u5b89\u516c\u5712\u662f\u963f\u5b24\u7d93\u5e38\u505a\u65e5\u5149\u6d74\u7684\u5730\u65b9\uff0c\u5728\u90a3\u908a\uff0c\u6211\u6703\u9047\u898b\u5f88\u591a\u5370\u5c3c\u670b\u53cb\u3002\u96d6\u7136<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f7c\u6b64<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ea\u662f\u7c21\u55ae\u7684\u804a\u5929\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46\u6211\u5011\u9084\u662f\u6a02\u5728\u5176\u4e2d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u9664\u4e86\u89e3\u60b6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ee5\u5916<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u6211\u5011\u4e5f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6703\u804a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u804a\u516b\u5366\u548c\u4ea4\u63db\u8a0a\u606f\u3002\u4e0d\u7ba1\u662f\u804a\u5404\u96c7\u4e3b\u7684\u4e8b\u60c5\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6216\u662f\u804a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5728\u53f0\u5370\u5c3c\u79fb\u5de5\u7d44\u7e54\uff0c\u6216\u53ea\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u804a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u804a\u4f86\u53f0\u7063\u8868\u6f14\u7684\u5370\u5c3c\u6b4c\u661f\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963f\u5b24\u5c0d\u9019\u6b64\u4e8b\u6c92<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ec0\u9ebc\u610f\u898b\u3002\u53ef\u80fd\u56e0\u70ba\u6211\u5011\u7528\u5370\u5c3c\u8a9e\u804a\u5929\uff0c\u5979\u807d\u4e0d\u61c2\uff0c\u6240\u4ee5\u5fd8\u4e86\u562e\u53e8\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u6a23<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u597d\u55ce\uff1f\u300d\u6211\u554f\u862d\u8482\uff0c\u5979\u8aaa\u5979\u5df2\u7d93\u5728\u53f0\u7063\u5de5\u4f5c\u5f88\u4e45\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u6c92\u554f\u984c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f88\u591a\u505a\u904e\u7684\u4eba\u90fd\u8aaa\u90fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f88\u597d\u3002\u6211\u5011\u53ef\u4ee5\u81ea\u7531\u7684\u66f4\u63db\u96c7\u4e3b\uff0c\u53cd\u800c\u66f4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6703<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53d7\u5230\u73cd\u60dc\uff0c\u85aa\u6c34\u53c8\u9ad8\u300d\u862d\u8482\u5f88\u71b1\u60c5\u7684\u89e3\u91cb\u8457\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4f46\u662f\u6211\u6015\uff0c\u842c\u4e00\u88ab\u6293\u5230\u600e\u9ebc\u8fa6\uff1f\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u59b3\u6015\u4ec0\u9ebc\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ea\u8981<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7e73<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e09\u842c\u584a\u7f70\u6b3e\u5c31\u53ef\u4ee5\u76f4\u63a5\u56de\u5bb6\u3002\u800c\u4e14<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5de5\u4f5c\u53c8<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u7528\u51fa\u9580\uff0c\u80af\u5b9a\u4e0d\u6703\u88ab\u6293\u300d\u862d\u8482\u89e3\u91cb\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u90a3\u5982\u679c\u8ddf\u65b0\u7684\u96c7\u4e3b\u5408\u4e0d\u4f86\uff0c\u5c31\u7b97\u53ea<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5de5\u4f5c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u500b\u79ae\u62dc\uff0c\u90a3\u600e\u9ebc\u8fa6\uff1f\u300d\u6211\u7e7c\u7e8c\u554f\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96d6\u7136\u5f88\u7dca\u5f35\uff0c\u4f46\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u597d\u50cf\u5c0d\u862d\u8482\u6240\u8aaa\u7684\u8a71\u611f\u8208\u8da3<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4ef2\u4ecb\u6703\u5e6b\u59b3\u627e\u5de5\u4f5c\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7e3d\u4e4b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u6015\u6703\u9592\u8457\uff01\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u597d\u5427\uff0c\u8b93\u6211\u5148\u60f3\u60f3\u3002\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u4e00\u5207\u53d6\u6c7a\u65bc\u59b3\uff0c\u5982\u679c\u59b3\u53d7\u5f97\u4e86\u8ddf\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\u4e09\u5e74\u90fd\u5f85\u5728\u4e00\u8d77\uff0c\u90a3\u5c31\u5225\u9003\u8dd1\u3002\u300d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90a3\u662f\u6211\u548c\u540c\u70ba\u5728\u53f0\u5370\u5c3c\u79fb\u5de5\u862d\u8482\u7684\u8ac7\u8a71\u3002\u60f3\u5230\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7121\u6b62\u76e1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u56c9\u55e6\u548c\u5979\u7684\u6240\u4f5c\u6240\u70ba\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u60f3\u8457\u60f3\u8457<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u4e5f\u60f3\u9003\u8dd1\u4e86\u3002\u5982\u679c\u518d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7e7c\u7e8c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f85\u5728\u9019\u500b\u5730\u65b9\uff0c\u6211\u53ef\u80fd\u6703\u5f97\u6182\u9b31\u75c7<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56de\u5370\u5c3c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u665a\u6211\u5df2<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d93<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u60f3\u597d\uff0c\u6211\u8981\u9003\u8dd1\u3002\u7576\u6211\u770b\u4e00\u5207<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6e96\u5099\u59a5\u7576<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u6211\u5148\u53bb\u963f\u5b24\u7684\u623f\u9593\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u63a2\u671b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979\u4e00\u4e0b\u3002\u90a3\u4f4d\u8001\u5973\u4eba\u5728\u5979\u7684\u5e8a\u4e0a\u7761\u5f97\u5f88\u9999\u3002\u7a81\u7136\u9593\uff0c\u6211\u7336\u8c6b\u4e86\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u770b\u8457<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5979\u5b89\u7965\u81c9\u4e0a\u7684\u76ba\u7d0b\uff0c\u8b93\u6211\u611f\u5230\u6709\u9ede\u53ef\u6190\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8981\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u5979\u9192\u904e\u4f86\uff0c\u767c\u73fe\u6211\u4e0d\u898b\u4e86\uff0c\u5979\u6703\u600e\u9ebc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u505a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff1f\u3000\u6703\u4e0d\u6703<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56e0\u70ba\u592a\u614c\u5f35\u800c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8dcc\u5012\uff1f\u56e0\u70ba\u5979\u5df2\u7d93\u7121\u6cd5\u8d70\u8def\u4e86\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8981\u662f\u5979\u8dcc\u5012\u5f8c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u558a\u6551\u547d\u5440\uff0c\u842c\u4e00\u6c92\u4eba\u807d\u5230\u600e\u9ebc\u8fa6\uff1f\u4e00\u60f3\u5230\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u81c9\u4e0a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5bb3\u6015\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u795e\u60c5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u771f\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8b93\u6211\u5f88\u7336\u8c6b\u3002\u6700\u5f8c\uff0c\u6211\u53d6\u6d88<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u6b21\u7684\u9003\u8dd1\u884c\u52d5\u3002\u6216\u8a31\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u8a72\u505a\u7684\u4e0d\u662f\u63db\u5de5\u4f5c\uff0c\u800c\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u591a\u9ede\u8010\u5fc3\u9762\u5c0d\u9019\u4e00\u5207\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963f\u5b24\u7684\u5065\u5eb7\u6bcf\u6cc1\u6108\u4e0b\uff0c\u4f46\u662f\u562e\u53e8\u7684\u7a0b\u5ea6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d72\u6beb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c92\u6709\u4e0b\u964d\uff0c\u4e00\u6a23\u53c8\u5927\u8072\u53c8\u786c\u3002\u5982\u679c\u5979\u4e00\u5929\u6c92\u6709\u6279\u8a55\u6211\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53cd\u800c\u89ba\u5f97\u5947\u602a\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u904e\u8fd1\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u963f\u5b24\u8b8a\u5f97\u597d\u5b89\u975c\u3002\u5979\u6c92\u6709\u8ddf\u5e73\u6642<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u6a23\u5c0d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u562e\u53e8\u3001\u751f\u6c23\u6216\u5927\u558a\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u5929\u65e9\u4e0a\uff0c\u963f\u5b24\u8aaa\u809a\u5b50\u75db\uff0c\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8d95\u7dca<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u544a\u77e5\u96c7\u4e3b\u963f\u5b24\u7684\u60c5\u5f62\u3002\u4ed6\u5011\u8acb\u6211\u5e36<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53bb\u91ab\u9662\u3002\u9019\u500b\u9ed1\u5c71\u8001\u5996\u4e5f\u6703\u751f\u75c5\uff0c\u6216\u8a31\u5979\u7684\u6642\u9593\u5feb\u5230\u4e86\u4e5f\u8aaa\u4e0d\u5b9a\uff1f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90a3\u6642<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u6211\u5167\u5fc3\u9084\u9019\u6a23<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8abf\u76ae\u7684\u60f3\u8457\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u4e45\u5f8c\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u554f\u984c\u5f97\u5230\u4e86\u7b54\u6848\u3002\u91ab\u751f\u8acb\u6211\u901a\u77e5\u96c7\u4e3b\u904e\u4f86\uff0c\u6211\u6c92\u591a\u554f\u5c31\u7167\u505a\u4e86\u3002\u6c92\u591a\u4e45\uff0c\u4ed6\u5011\u4e00\u5230\u91ab\u9662\u5c31\u99ac\u4e0a\u53bb\u898b\u963f\u5b24\u7684\u4e3b\u6cbb\u91ab\u5e2b\u3002\u6c92\u5e7e\u5206\u9418\uff0c\u6211\u7684\u96c7\u4e3b\u8d70\u51fa<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8a3a\u7642\u5ba4\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5c0d\u6211\u8aaa\uff1a<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8863\u746a\uff0c\u963f\u5b24\u6b7b\u6389\u4e86\u3002\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u771f\u7684\u55ce\uff1f\u300d<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u5565\uff1f\u300d<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u6642\u4e4b\u9593\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5687\u5446\u4e86\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc3\u88e1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e5f\u5f88\u6df7\u4e82\u3002\u807d\u5230\u9019\u500b\u6d88\u606f\u771f\u4e0d\u77e5\u9053\u8a72\u50b7\u5fc3\u7684\u54ed\u9084\u662f\u958b\u5fc3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u7b11<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46\u6211\u5f88\u6e05\u695a\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u5fc3\u7a81\u7136\u5927\u8072\u7684\u8aaa\u300c\uff39\uff45\uff53\uff0c\u6211\u7684\u75db\u82e6\u7d50\u675f\u4e86\uff01\u300d<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u8209\u8fa6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963f\u5b24\u846c\u79ae<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90a3\u5e7e\u5929\uff0c\u6211\u975e\u5e38\u7684\u5fd9\u3002\u9019\u5341\u5929\u5167\uff0c\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc5\u9808<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5354\u52a9\u9130\u5c45\u716e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u98ef<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d66\u5e6b\u963f\u5b24\u5ff5\u7d93\u7684\u548c\u5c1a\u5011\u5403\u3002\u96d6\u7136<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5de5\u4f5c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f88\u7d2f\uff0c\u4f46\u662f\u6211\u5f88\u6a02\u610f\u5e6b\u5fd9\u3002\u56e0\u70ba\u73fe\u5728\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d42\u65bc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ef\u4ee5\u5f9e\u562e\u53e8\u4e2d\u89e3\u812b\uff0c\u4e5f\u53ef\u4ee5\u99ac\u4e0a\u63db\u96c7\u4e3b\u4e86\uff0c\u6211\u5e0c\u671b\u6211\u7684\u65b0\u96c7\u4e3b\u53ef\u4ee5\u597d\u597d\u5c0d\u5f85\u6211\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5341\u5929\u904e\u53bb\u4e86\u3002\u4e0b\u5348\u4ef2\u4ecb\u548c\u7ffb\u8b6f\u4e00\u540c\u4f86\u5230\u96c7\u4e3b\u5bb6\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u672c\u4f86\u4ee5\u70ba<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8981<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u63a5\u6211\u5230\u65b0\u96c7\u4e3b\u5bb6\uff0c\u4f46\u4e0d\u662f\u3002\u63a5\u4e0b\u4f86\u767c\u751f\u7684\u4e8b\u60c5\uff0c\u8b93\u6211\u7f9e\u6127\u4e0d\u5df2\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8b93<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7121\u8a00<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ee5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8863\u746a\uff0c\u963f\u5b24\u81e8\u8d70\u524d\u6709\u7559\u4e00\u5247\u8a0a\u606f\u7d66\u59b3\u300d\u6211\u7684\u96c7\u4e3b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u6a23\u5c0d\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8aaa\uff0c\u5f8c\u4f86\u4ed6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53c8<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8aaa\u4e86\u4e00\u6bb5\u53c8\u9577\u53c8\u5feb\u7684\u89e3\u91cb\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56e0\u70ba\u4e0d\u592a\u4e86\u89e3\u4ed6\u5011\u6240\u8aaa\u7684\u8a71\uff0c\u6211\u53ea\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4fdd\u6301<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5b89\u975c\uff0c\u76f4\u5230\u7ffb\u8b6f\u4eba\u54e1\u5e6b\u6211\u7ffb\u8b6f\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8863\u746a\uff0c\u59b3\u597d\u5e78\u904b\uff0c\u963f\u5b24\u5176\u5be6\u5f88\u75bc\u59b3\uff0c\u81e8\u8d70\u4e4b\u524d\u5979\u5beb\u4e86\u5206\u914d\u8ca1\u7522\u7684\u907a\u66f8\uff0c\u59b3\u6709\u5728\u88e1\u9762\u3002\u963f\u5b24\u7d66\u59b3\u4e00\u4e9b\u9322\u9084\u6709\u4e00\u5957\u9996\u98fe\uff0c\u96c7\u4e3b\u8aaa\u5e0c\u671b\u5c0d\u59b3\u6709\u5e6b\u52a9\uff0c\u6240\u4ee5\u59b3\u4e0d\u9700\u8981\u63db\u96c7\u4e3b\u4e86\uff0c\u73fe\u5728\u5c31\u53ef\u4ee5\u56de\u5370\u5c3c\uff0c\u59b3\u53ef\u4ee5\u7528\u963f\u5b24\u7684\u907a\u7522\u4f86\u505a\u751f\u610f\u548c\u8cb7\u623f\u5b50\u3002\u300d\u7ffb\u8b6f\u6e05\u695a\u7684\u89e3\u91cb\u7d66\u6211\u807d\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u5834<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6123\u4f4f\u4e86\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u81c9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u76ee\u77aa\u53e3\u5446\uff0c\u4e0d\u6562\u76f8\u4fe1\u8033\u6735\u6240\u807d\u5230\u7684\u4e00\u5207\u3002\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u773c\u775b\u4e00\u7728\u4e5f\u4e0d\u7728\u7684\u770b\u8457\u963f\u5b24\u7684\u5b69\u5b50\u5011\uff0c\u6211\u7684\u96c7\u4e3b\u5011\u3002\u4ed6\u5011\u5168\u90e8\u9ede\u982d\u9644\u8b70\u3002\u6211\u8271\u96e3\u7684\u541e\u4e0b\u53e3\u6c34\uff0c\u5750\u5728\u5ea7\u4f4d\u4e0a\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e7e\u5929\u524d\uff0c\u6211\u9084\u56e0\u70ba\u53ef\u4ee5\u8ddf\u963f\u5b24\u5206\u958b\u800c\u611f\u5230\u9ad8\u8208\uff0c\u751a\u81f3\u56e0\u70ba\u5979\u7684\u6b7b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53bb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u800c\u9b06\u4e86\u4e00\u53e3\u6c23\u3002\u4f46\u662f\u73fe\u5728\uff0c\u6211\u7a81\u7136\u89ba\u5f97\u5f88\u50b7\u5fc3\u4e5f\u5f88\u615a\u6127\u3002\u6211\u5f88\u60f3\u5c0b\u627e\u90a3\u5f35\u6eff\u662f\u76ba\u7d0b\u7684\u81c9\uff0c\u5411\u5979\u8dea\u4e0b\u9053\u6b49\u3002\u9019\u6bb5\u6642\u9593\uff0c\u6211\u4e00\u76f4\u5728\u5fc3\u88e1\u62b1\u6028\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u751a\u81f3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u4e0d\u597d\u7684\u60f3\u6cd5\u3002\u73fe\u5728<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u624d\u66c9\u5f97\uff0c\u539f\u4f86\u96c7\u4e3b\u8aaa\u7684\u5c0d\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96d6\u7136\u562e\u53e8\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5176\u5be6\u963f\u5b24\u5fc3\u8178\u5f88\u597d\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u600e\u9ebc\u6a23\uff0c\u8863\u746a\uff0c\u59b3\u53ef\u4ee5\u63a5\u53d7\u963f\u5b24\u7684\u8d08\u8207\u5427\uff1f\u5c0d\u963f\u5b24\u4f86\u8aaa\uff0c\u59b3\u975e\u5e38\u91cd\u8981\u3002\u60f3\u60f3\u770b\uff0c\u5982\u679c\u6c92\u6709\u59b3\uff0c\u8ab0\u4f86\u7167\u9867\u963f\u5b24\uff1f\u6240\u4ee5\u59b3\u503c\u5f97\u6536\u5230\u9019\u4efd\u963f\u5b24<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u59b3\u7684\u7b54\u8b1d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300d\u7ffb\u8b6f\u518d\u6b21\u89e3\u91cb\uff0c\u9019\u4e9b\u8a71<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8b93\u6211\u7684\u773c\u6dda\u596a\u7736<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<br \/>\n<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8b1d\u8b1d\u59b3\u300d\u6211\u5c0f\u5c0f\u8072\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56de\u7b54<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u6211\u7684\u982d\u4f4e\u5f97\u4e0d\u80fd\u518d\u4f4e\uff0c\u6211\u7684\u5fc3\u4e5f\u662f\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7528\u624b\u80cc\u64e6\u62ed\u5145\u6eff\u6dda\u6c34\u7684\u773c\u775b\uff0c\u963f\u5b24\uff0c\u8acb\u539f\u8ad2\u8863\u746a\uff0c\u9084\u6709\u8b1d\u8b1d\u59b3\uff0c\u5e0c\u671b\u59b3\u5728\u53e6\u4e00\u500b\u4e16\u754c\u80fd\u5920\u807d\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7684\u611f\u8b1d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><\/p>\n<hr \/>\n<p><strong>Comment 1 \u00a0<\/strong><strong>\ufe33<span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Tema yang sudah lumrah diangkat BMI, hubungan antara majikan lansia dengan perawatnya. Tetapi bahasanya apik dengan rasa nuansa yang terasa, sehingga pembaca ikut larut dalam alur kisah inspiratif ini. Bagus!&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:4799,&quot;3&quot;:{&quot;1&quot;:0},&quot;4&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:16043212},&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;6&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;7&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;8&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;10&quot;:2,&quot;12&quot;:0,&quot;15&quot;:&quot;arial,sans,sans-serif&quot;}\">Tema yang sudah lumrah diangkat BMI, hubungan antara majikan lansia dengan perawatnya. Tetapi bahasanya apik dengan rasa nuansa yang terasa, sehingga pembaca ikut larut dalam alur kisah inspiratif ini. Bagus!\u00a0<\/span><\/strong>\u5e38\u88ab\u5370\u5c3c\u79fb\u5de5\u62ff\u4f86\u5beb\u7684\u4e3b\u984c\uff0c\u770b\u8b77\u8207\u5e74\u9577\u96c7\u4e3b\u7684\u95dc\u4fc2\u3002\u4f46\u6d41\u66a2\u7684\u8a9e\u6cd5\u5c07\u611f\u60c5\u63cf\u8ff0\u5f97\u5f88\u7d30\u7dfb\uff0c\u8b80\u8005\u4e5f\u5c07\u6c88\u6eba\u5728\u9019\u500b\u9f13\u821e\u4eba\u5fc3\u7684\u6545\u4e8b\u4e2d\u3002\u8b9a\uff01<\/p>\n<p><strong>Comment 2\u00a0\u00a0<\/strong><strong>\ufe33<span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;The storytelling style is quite good. As well as the content of the story. But less able to optimize the language.&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:575,&quot;3&quot;:{&quot;1&quot;:0},&quot;4&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:16043212},&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;6&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;7&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;8&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;12&quot;:0}\">The storytelling style is quite good. As well as the content of the story. But less able to optimize the language. \u00a0<\/span><\/strong><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;The storytelling style is quite good. As well as the content of the story. But less able to optimize the language.&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:575,&quot;3&quot;:{&quot;1&quot;:0},&quot;4&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:16043212},&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;6&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;7&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;8&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;12&quot;:0}\">\u8b1b\u6545\u4e8b\u7684\u98a8\u683c\u76f8\u7576\u4e0d\u932f\uff0c\u6545\u4e8b\u5167\u5bb9\u4e5f\u662f\u3002\u4f46\u662f\u4e0d\u592a\u80fd\u5920\u5c07\u8a9e\u8a00\u6700\u4f73\u5316\u3002<\/span><\/p>\n<p><strong>Comment3 \u00a0<\/strong><strong>\ufe33<span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Bahasa Indonesia baik. Tema baik, penceritaan baik. Point khusus untuk kejutan di akhir cerita&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:575,&quot;3&quot;:{&quot;1&quot;:0},&quot;4&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:16043212},&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;6&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;7&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;8&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;12&quot;:0}\">Bahasa Indonesia baik. Tema baik, penceritaan baik. Point khusus untuk kejutan di akhir cerita. <\/span><\/strong><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Bahasa Indonesia baik. Tema baik, penceritaan baik. Point khusus untuk kejutan di akhir cerita&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:575,&quot;3&quot;:{&quot;1&quot;:0},&quot;4&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:16043212},&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;6&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;7&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;8&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;12&quot;:0}\">\u00a0\u5f88\u597d\u7684\u5370\u5c3c\u8a9e\uff0c\u597d\u7684\u4e3b\u984c\u3002\u6545\u4e8b\u8b1b\u5f97\u4e0d\u932f\uff0c\u6545\u4e8b\u7d50\u5c3e\u9084\u6709\u4e00\u500b\u7279\u5225\u7684\u9a5a\u559c\u3002<\/span><strong>\u00a0<\/strong>\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00a02016 Babak penyisihan \u5370\u5c3c\u6587\u521d\u9078\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[53,55],"tags":[335],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1106"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1106"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1106\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1106"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1106"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1106"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}