{"id":909,"date":"2016-05-04T05:34:08","date_gmt":"2016-05-03T21:34:08","guid":{"rendered":"http:\/\/tlam.sea.taipei\/?p=909"},"modified":"2016-05-04T05:34:08","modified_gmt":"2016-05-03T21:34:08","slug":"ang-munting-anghel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/2016\/05\/04\/ang-munting-anghel\/","title":{"rendered":"\u5c0f\u5929\u4f7f Ang Munting Anghel"},"content":{"rendered":"<p>\t\t\t\t<span class=\"_5mfr _47e3\"><img loading=\"lazy\" class=\"img\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/images\/emoji.php\/v9\/ff4\/1\/16\/1f1f5_1f1ed.png\" alt=\"\" width=\"16\" height=\"16\" \/><\/span>\u00a02016 Preliminary \u83f2\u5f8b\u8cd3\u6587\u521d\u9078\u00a0<span class=\"_5mfr _47e3\"><img loading=\"lazy\" class=\"img\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/images\/emoji.php\/v9\/ff4\/1\/16\/1f1f5_1f1ed.png\" alt=\"\" width=\"16\" height=\"16\" \/><\/span>\u00a0<!--more--><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Ang kalamidad ay hindi natin alam kung kailan darating. Ito ay bigla na lang nangyayari hindi natin inaasahan. Kahit anong pag-iingat natin, sa araw-araw , kapag kalikasan na ang nagalit wala tayong magagawa kundi tanggapin ang kahihinatnan natin.\\n\\nSa Barangay San Andres may isang masaya pamilya . Hindi sila mayaman , hindi rin mahirap. Sa gabing iyon habang sila ay kumakain ng hapunan, sila ay masayang nagsasalo-salo at masayang nagkwentuhan. Pinag-usapan nila ang parating na kaarawan ni Liza.\\n\\nAraw ng linggo , ito ay araw na nagkakasama sina Anna , Liza at kanilang Mama at Papa para mamasyal. Ito ay kaarawan ni Liza kaya espesyal ang araw na ito.\\n\\nSi Anna ay 15 taon gulang. Nasa 3rd year High School na siya. Siya ay masayahin , matalino at masunurin bata. Siya ay panganay na anak nina Rowel at Maria. \\n\\nSi Liza ang pangalawang anak nila. Siya ay bibong bata at mahilig siya gumuhit. Siya ay 10 taon gulang pa lang. Masayahin bata at mahilig magkwento. \\n\\nSi Rowel at Maria ay 16 na taon ng kasal. Sila ay pareho nagtratrabaho. At masaya sila sa kanilang pagsasama. Iminulat din nila sa kanilang mga anak ang pagpapasalamat sa mga biyaya binigay sa kanila ng Maykapal.\\n\\nAng aga nila nagising noong araw ng Linggo para magsimba bago mamasyal at ipagdiwang ang kaarawan ni Liza.\\n\\nBago sila umalis ng bahay dahil espesyal ang araw na iyon, naghanda si Maria ng spaghetti at puto cheese na paborito ni Liza. At bago sila kumain ng almusal sila ay nagpasalamat sa Maykapal. \\n\\nPanginoon,\\n\\nInyo pong basbasan ang pagkain na ito ng Banal na Espiritu, na magbigay lakas sa amin katawan at salamat sa mga biyaya binibigay mo sa amin sa araw araw. At kami ay nagpapasalamat sa araw na ito na kami nagsasalo-salo ng iyong biyaya sa kaarawan ng aming mahal na anak na si Liza. Salamat sa paggabay mo sa amin sa araw araw. \\n\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\tAmen.\\n\\nAt masaya sila nagsalo-salo ng kanilang almusal . Nasasabik na si Liza na makapunta sa Ocean Water World . \\n\\n\\u201cPapa pagkatapos natin kumain punta na po ba tayo sa Ocean Water World\\u201d ani ni Liza\\n\\n\\u201cLiza hindi , tayo ay magsisimba muna dahil araw ng linggo ngayon at magpasalamat tayo sa iyong kaarawan\\u201d wika ni Rowel.\\n\\nMula sa kanilang bahay halos tatlongpung minuto bago sila makarating ng bayan . At doon sa Bayan ng Sto.Tomas , sila magsimba at mamasyal.\\n\\nPagkarating sa simbahan sakto kasisimula palang ng misa. At sila taimtim na nagdasal at nagpasalamat sa mga biyayang natatangap nila sa araw-araw. \\n\\nPagkatapos ng misa , sila ay pumunta sa Ocean Water World, ito ay may anim na palapag . Ito ay isang malaking aquarium at makikita ang iba\\u2019t ibang uri ng mga isda at mga pantubig na hayop. \\n\\nMasayang-masaya si Anna at Liza. Habang pinagmamasdan ang mga isdang lumalangoy. \\n\\n\\u201cPapa, Mama tingnan ninyo ang laking isda\\u201d sambit Anna\\n\\u201cKaya nga ate ang laki\\u201d ani ni Liza\\n\\u201cTingnan ninyo iba\\u2019t ibang uri ng pagong\\u201d saad ni Rowel\\n\\u201cMagpakuha tayo ng litrato\\u201d sambit ni Maria.\\n\\nPalinga-linga at litrato dito, litrato doon bilang ala-ala nila sa lugar na iyon. \\n\\nTagal na din sila naglalakad , at tumitingin ng mga isda at iba pantubig na hayop.\\n\\nNagtanong si Rowel nauuhaw ba kayo o nagugutom, gusto ninyo bumili ako ng makakain o mainom man lang.\\n\\nSumagot si Anna \\u201cPapa gusto ko ng tubig. Nauuhaw po ako.\\u201d\\n\\u201cAko din Papa\\u201d ani ni Liza.\\n\\n\\u201cMay upuan doon, umupo muna kayo, mamahinga , bibili lang ako ng maiinom, babalik ako\\u201d ani ni Rowel\\n\\nUmalis na si Rowel para maghanap ng mabibilhan ng maiinom. Ilang minuto nakalipas, nagsabi si Liza sa kanyang ina na si Maria na punta siyang comfort room dahil naiihi na siya.\\n\\n\\u201cLiza ihing- ihi ka na ba\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cOpo Mama\\u201d saad ni Liza\\n\\u201cWala pa ang Papa mo, baka hanapin niya tayo kapag hindi tayo makita ditto\\u201d, ani ni Maria\\n\\u201cMama di ko na kayang pigilan\\u201d, saad ni Liza\\n\\n\\u201cAko na lang po Mama ang mag-iintay kay Papa, hindi naman po kalayuan ang comfort room dito\\u201d ani ni Anna\\n\\nKahit may alinlangan si Maria iwanang mag-isa si Anna doon sa kinauupuan nila, hindi na talaga mapigilan ni Liza na hindi makapunta sa comfort room . \\n\\n\\u201cAnna dito ka lang intayin mo kami , o Papa mo, huwag sasama o makipag-usap sa hindi kilala, mabilis lang kami babalik agad kami;\\u201d wika ni Maria\\n\\n\\u201cOpo Mama huwag kayong mag- alala\\u201d saad ni Anna\\n\\nMga ilang minuto nakalipas, parang may ibang nararamdaman si Anna, iniisip ba niya nahihilo ba siya o lumilindol ba.\\n\\nMula sa mahina na pagyanig at unti unti itong lumakas. Nagkagulo na ang mga tao , nagtatakbuhan at nagkakatulakan, ang iba ay sumisigaw.\\n\\n\\&quot;Lindol, lindo\\&quot; ang sigaw ng mga tao.\\n\\nSi Anna ay hindi niya alam gagawin, lumalakas ang pagyanig.\\n\\n\\u201cMama, Papa, Liza, asan kayo\\u201d sigaw ng sigaw si Anna, dahil nagkakagulo na mga tao, nagkakatulakan na sa paglabas ng gusali.\\n\\nSi Anna ay napatilapon sa may pader at nawalan ng malay. Nagising nalang siya , na may mabigat sa kanyang paa. Sa kasamaang palad, ang paa ni Anna ay nadaganan ng bato, kaya hindi siya makakilos.\\n\\nDahil sa lakas ng pagyanig, may nahuhulog ng mga bato galing sa itaas. Ang gusali ay nagsisimula ng gumuho, nagbibitak na ang sahig at mga dingding. Ang mga salamin ay nabasag na. . \\n\\n\\u201cMay tao po ba diyan\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\u201cMama , Papa, Liza, asan kayo\\u201d paulit ulit na sigaw ni Anna.\\n\\nMadilim ang paligid , halos marami nasaktan sa nangyari. Ang dami rin nagsisigawan sa nangyaring lindol. \\n\\nTulong, tulungan ninyo ako, mga sigaw ng ibang tao nasaktan sa nangyari lindol.\\n\\nSi Maria at Liza nakatakbo sa labas ng gusali noong lumindol. Kaya una niyang hinanap si Anna sa mga tao sa labas ng gusali. \\n\\n\\u201cAnna asan ka\\u201d sigaw ni Maria\\n\\u201cAte Anna , Ate Anna\\u201d sigaw ni Liza.\\n\\nSi Rowel din ay nakalabas ng gusali, at nakita niya ang kanyang mag-ina na si Maria at Liza\\n\\n\\u201cAsan si Anna\\u201d ani ni Rowel\\n\\u201cHindi ko makita\\u201d ani Maria\\n\\nHabang tumutulo ang luha ay sinabi ni Maria kay Rowel bakit nahiwalay si Anna sa kanila.\\n\\n\\u201cAnak asan ka na , Anna, Anna\\u201d habang iyak ng iyak si Maria.\\n\\nPagkatapos ng nangyaring lindo makikita sa paligid ang mga nasirang gusali, ang mga daan ay nasira din, ang ibang sasakyan ay nagtauban sa lakas ng lindol na umabot sa lakas ng magnitude 7. Maraming nasaktan sa nangyaring lindol. Bumalot sa kapaligiran ang mga taong sugatan. Ang iba ay nag- iiyakan sa nagyaring lindol.\\n\\nDumating na ang mga Rescuer. Ang mga tao sa labas ay nagkakagulo, may mga iba din sila kasamahan na hindi makita.\\n\\n\\u201cHuminahon kayo, lahat ay gagawin naming makita at mailagtas ang mga mahal ninyo sa buhay.\\u201d\\n\\u201cHuwag kayo lumapit sa gusali para makaiwas sa disgrasiya\\u201d saad ng Rescuer\\n\\nHabang ginagawa ng mga Rescuer ang paghahanap sa mga tao, sa gumuhong gusali. Si Maria ay dasal ng dasal na sana ligtas ang kanyang anak.\\n\\nSumigaw ang Rescuer may nakuha na isang tao, ngunit hindi si Anna\\n \\nDumidilim na ngunit sina Maria , Rowel at Liza ay naghihintay pa rin na sana makita na si Anna.\\n\\nBigla na naman yumanig ang lupa, lumilindol, lumilindol , sigaw ng tao. Ang mga iba tao ng tatakbuhan , nagkakagulo sa nangyayaring lindol. Ngunit ang pagyanig na iyon ay saglit lang.\\n\\nBigla umupo mula sa kinatatayuan sina Rowel, Maria at Liza , habang yapos- yapos ang isa\\u2019t isa at nagdarasal na sana ay tumigil na lindol at makaligtas sila.\\n\\nSi Anna naman ay takot na takot , kahit masakit ang paa niya dahil nadaganan ito ng bato , ngunit hindi niya pinapansin ang sakit. Ang nais niya lang ay makaalis sa kinalalagyan niya. Sigaw siya ng sigaw.\\n\\n\\u201cTulong, tulugan ninyo ako\\u201d sigaw Anna\\n\\nDahil sa pagyanig na nangyari, naglaglagan ang maliliit na bato at natamaan si Anna sa may ulo. Nagdugo ang ulo niya. Ngunit hindi niya ito pinapansin.\\n\\nSa sobrang dilim ay wala ng makita si Anna. Puro mga tinig na lang ang naririnig niya na humihingi ng tulong.\\n\\nAng mga Rescuer naman ay walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Ang ibang nakukuha nila ay mga nasugatan lang , ngunit meron din na nabawian na ng buhay.\\n\\nSi Maria at Rowel ay hindi na mapakali, bawat tao na nailalabas sa gumuhong gusali ay kanilang tinitingnan at nagbabaka sakaling si Anna ay nakita na.\\n\\nSi Anna, at napagod na sa kakasigaw , nanghihina na rin siya . Humina na din ang mga boses na sumisigaw at humihingi ng tulong. Napipikit na ang mga mata ni Anna, ngunit nilalabanan niya ito. Kahit pagod na siya kakasigaw pinipilit niya pa rin ang sarili niya, baka sakali may makarinig sa kanya. Halos anim na oras na siya doon. At wala pa rin siya nakikitang pag-asa.\\n\\nAng tagal na nag-iintay nina Rowel, Maria at Liza sa labas ngunit hindi pa rin nakita si Anna.\\n\\n Bigla bumuhos ang malakas na ulan, kahit ayaw nila umalis doon, ngunit baka naman magkasakit si Liza. Kaya sumilong sila sa malapit na simbahan. Nasa loob nito ang mga ibang tao na sugatan sa nagyaring lindol at ang iba ay tulad nila umaasa makita ang mahal nila sa bahay sa gumuhong gusali. \\n\\nKahit ang lakas ng ulan tuloy parin ang mga Rescuer sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Halos labing dalawang oras na sila walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali.\\n\\nAng kaarwan ni Liza, na sana ay masaya ay napalitan ng kalungkutan, dahil ang kanyang mahal na ate Anna hindi pa rin nakita.\\n\\nSa simbahan na nagpalipas ng gabi sina Rowel, Maria at Liza. Umaasa na sana bukas ng umaga , pagsikat ng araw makita na si Anna.\\n\\nLumipas na labing anim na oras ngunit hindi parin makikita si Anna. Hindi pa rin nawawalan ng pag-asa sina Rowel at Maria na makita ang kanilang anak na si Anna.\\n\\nSi Anna nanghihina na, natutuyo na ang kanyang lalamunan. Wala na siya naririnig na sumisigaw na humingi ng tulong. Nawawalan na ng pag-asa si Anna.\\n\\nNaalala ni Anna , ang masasaya nilang ala-ala na magkakasama sila ng kanyang Papa , Mama at ni Liza. Naalala niya yung lagi nilang kinakanta. At kinanta niya ito, para palakasin ang kanyang loob.\\n\\nMahal ka ni Papa\\nMahal ka ni Mama\\nLagi tayo magkasama\\nKahit saan man magpunta\\nTayo kapit kamay na lumalakad\\nAt kumakanta ng sabay sabay\\nWalang iwanan , habang buhay.\\n\\nHabang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. \\n\\n\\u201cMay naririnig ako boses dito , may tao ba diyan sumigaw ka para malaman naming asan ka\\u201d ; sigaw ng Rescuer\\n\\nNarinig ni Anna ang boses na sumisigaw, kaya sumigaw siya.\\n\\n\\u201c Nandito ako , tulungan ninyo ako\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\nBiglang may nakita siyang maliit na liwanag , \\u201cmay tao ba diyan\\u201d ani ng Rescuer.\\n\\nBigla nabuhayan ng loob si Anna, kahit hinang-hina siya pinilit niya sumigaw. \\&quot;Tulong andito ako. Tulungan ninyo ako ani ni Anna\\&quot;. Habang tuluyan na nawalan ng lakas at malay si Anna.\\n\\nSimigaw ang Rescuer, \\&quot;may bata dito\\&quot;.\\n \\nMahina na ang kanyang tibok ng pulso. Kaya nagmamadali ang mga Rescuer na makuha si Anna.\\n\\nNoong nalaman nina Rowel at Maria na may bata na nakuha sa gumuhong gusali. Dali-dali sila punta sa gumuhong gusali . Para makita kung si Anna ang nakuha ng mga Rescuer.\\n\\nTatakbo sila pumunta sa lugar kung na saan ang nakuhang bata. Malayo palang sila , si Maria naiiyak na. At ng malapit na sila , nakita ni Maria ang bracelet sa kamay ng bata.\\n\\n At napasigaw si Maria . \\u201cAnna anak ko, anak anak.\\u201d\\n\\nMabilis na dinala sa hospital si Anna dahil hindi na maganda ang kalagayan niya. \\n\\nHabang ang mga doctor ay abala na inaasikaso si Anna dahil sa kalagayan niya. Mahina na ang tibok ng puso ni Anna. At dahil dito hindi mapakali sina Rowel at Maria sa kalagayan ng anak. Pagkalipas ng ilang oras. Nagkamalay si Anna kahit hinang-hina siya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama, Liza\\u201d ang unang salita lumabas sa bibig ni Anna. \\n\\nDali-dali tinawag ng Doctor ang pamilya niya. At pagpasok nila, nakita nila si Anna na hirap na hirap sa kalagayan niya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama , Liza Happy Birthday\\u201d wika ni Anna\\n\\nKinausap na sila ng Doctor na ipalagay na loob, dahil hindi alam kung hanggang kalian tatagal si Anna dahil sa natamong sugat sa ulo ni Anna ay hindi natigil ang pagdugo sa loob ng ulo niya. At ang paa ni Anna ay hindi na maigalaw sa sobrang tagal na pagkakaipit sa bato. Humihina na din ang tibok ng puso ni Anna. Kaya wala na din magagawa ang Doctor. Ginawa na nila lahat mailigtas si Anna.\\n \\n\\u201cAnna, palakas ka\\u201d habang naluha si Maria \\n\\u201cAte Anna pagaling ka\\u201d, wika ni Liza\\n\\u201cMama , Papa , Liza mahal na mahal ko kayo, masaya ako nakita ko kayo muli\\u201d , sa mahinang boses ni Anna.\\n\\nPinilit ni Anna magsalita sa huling pagkakataon habang hawak niya ang kamay ng kanyang mga magulang. Ngunit hindi nagtagal tuluyan na bumitaw si Anna sa pagkakahawak.\\n\\nNiyapos ni Maria at Rowel ang anak, \\n\\n\\u201cAnna gumising ka\\u201d, wika ni Maria\\n\\u201cAnak mahal na mahal ka namin\\u201d ani Rowel\\n\\u201cAte gising , gumising ka\\u201d, wika ni Liza.\\n\\nIsang bangungot ang nangyari sa kanilang pamilya. Hindi nila inaasahan na magyayari ito sa kanila.\\n\\nPagkalipas isang linggo mula ng nilibing si Anna ay puno ng kalungkutan ang puso ng pamilya nila.\\n\\nMaraming ang nagdadalamhati sa nangyari lindol at sariwa pa rin ang mga pangyayari sa puso at sa isip nila.\\n\\nNaayos ng unti-unti ang mga nasira gusali, mga daan at tulay. Ngunit ang nangyari trahedya ay bumakas at hindi na mabura sa kanila isip at puso.\\n\\n Bumalik na uli sila sa pagtrabaho at si Liza sa pag-aaral.\\n\\nNgunit may kalungkutan pa rin sila nadadama, dahil sa pagpanaw ni Anna. \\n\\nPag-uwi ng bahay nina Rowel at Maria si Liza lagi nila nakita sa kuwarto ng kanyang ate Anna. \\n\\n\\&quot;Ate miss na kita, miss ko na ang tawanan natin at kwentuhan natin pagkagaling natin sa paaralan\\&quot;. Yakap-yakap ang litrato ng kanyang ate habang tumutulo ang luha ni Liza.\\n\\nSi Rowel at Maria walang magawa dahil kahit sila namimiss nila ang kanilang anak. Masakit ang pagkawala ni Anna.\\n\\nBiglang tumunog ang telephono.\\n\\nKiring kiring kiring\\u2026\\u2026\\n\\nSinagot ni Maria ang telephono.\\n\\n\\&quot;Hello\\&quot; ani ni Maria\\n\\u201cHello Ito po ba ang Lucas Family\\u201d, sagot ng kabilang linya\\n\\u201cOpo , ano pong kailangan nila\\u201d tugon ni Maria\\n\\u201cAko nga po pala ang guro ni Anna, Miss Evangelista sagot ng kausap ni Maria sa telephono\\u201d\\n\\u201cMa\\u2019am Evangelista kayo po pala\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cPwede po ba pumunta ang pamilya ninyo sa Huwebes sa paaralan\\u201d, saad ng guro\\n\\u201cSige po, Ma\\u2019am\\u201d sagot ni Maria\\n\\u201cIntayin naming kayo sige bye\\u201d ani ng guro\\n\\&quot;Bye\\&quot; ani ni Maria\\n\\nPagkababa ng telephono. Napaisip si Maria at sinabi niya kay Rowel ang sinabi guro. Nag-isip sila bakit kaya sila pinapupunta sa paaralan ni Anna.\\n\\nDumating na araw ng Huwebes, sila ay papunta sa paaralan ni Anna hanggang sa pagpunta sa paaralan palaisipan pa rin bakit sila pinatawag at pinapunta sa paaralan.\\n\\nSinalubong sila ng guro ni Anna si Ms. Evangelista.\\n\\n\\&quot;Kamusta po kayo\\&quot; wika guro.\\n\\&quot;Mabuti naman po\\&quot; tugon ni Maria at Rowel\\n\\&quot;Nagtataka po siguro kayo bakit namin kayo pinapunta dito sa paaralan\\&quot; ani guro\\n\\&quot;Opo , may problema po ba naiwanan si Anna\\&quot;\\n\\&quot;Naku wala po, mabait at matalino bata si Anna\\&quot; wika ng guro.\\n\\n\\&quot;May programa po kasi ngayon ang paaralan, Buwan ng Wika. Mamaya po malalaman po ninyo bakit po naming kayo pinapunta\\&quot; ani ng guro ni Anna.\\n\\nPinaupo sila sa may unahan malapit sa entablado . Nagsimula na programa . Iba kumanta ng Pambansang Awit, iba sumayaw ng katutubong sayaw, iba ay tumula at iba ay may pagsasadula.\\nPagkatapos ng programa, ay gagawaran na ang mga nanalo sa paligsahan ng Buwan ng Wika. At hindi alam nina Rowel at Maria na kasali pala si Anna sa pagligsahan na ito.\\n\\nUmakyat sa entablado ang guro ni Anna na si Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAking po babasahin ang nanalo ng unang gantimpala sa pagsulat ng tula\\u201d saad ng guro\\n\\nHindi niya sinabi sino ang sumulat ng tula at sinimulan na niya itong basahin.\\t\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\nANG AKING TANGING YAMAN\\n\\nAKO AY MAPALAD SA AKING MGA MAGULANG\\nMAHAL KO SILA HIGIT SA BUHAY KO\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY\\nSILA ANG NAGBIBIGAY SIGLA AT KULAY SA AKING BUHAY\\n\\nDI KO MAISIP KUNG ANO ANG GAGAWIN\\nKUNG WALA SI NANAY AT TATAY SA AKIN TABI\\nHANGAD KO ANG KANILANG MABUTING KALUSUGAN\\nHABANG BUHAY NA MAKAMIT NILA ANG KANILANG KALIGAYAHAN \\n\\nSA PAGSUBOK AT TAGUMPAY KO SILA ANG AKING KARAMAY\\nSI TATAY ANG AKING HALIGI AT SANDIGAN\\nSI NANAY ANG AKING ILAW AT LIWANAG SA AKING DADAANAN\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY AT SA PAGTAHAK SA LANDAS NG BUHAY\\n\\nSILA AY MAHALIN, AT IGALANG \\nSILA AY ATING SUNDIN SA LAHAT NG PANGARAL SA ATIN\\nHIGIT SA LAHAT MAHALIN ANG MAGULANG NA BIGAY SA ATIN\\nDAHIL SILA ANG TANGING YAMAN NA MAITUTURING........\\n\\nPagkatapos mabasa ang tula, ni Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAtin po anyayahan ang mga magulang ng sumulat ng tula si Mr. Rowel and Mrs. Maria Lucas\\u201d wika ng guro\\n\\nNagulat sina Maria at Rowel, habang paakyat sila sa entablado para tanggapin ang tropeyo at premyo ng anak sa tula ginawa, naluluha si Maria hindi niya maisip na kahit wala na si Anna sa piling nila, nagbigay parin ng karangalan para sa kanila.\\n\\nKinabukasan pinuntahan nila si Anna sa kanyang puntod dala-dala nila ang isang bungkos na bulaklak at ang tropeyo napanalunan ni Anna.\\n\\u201cAnna , anak maraming salamat sa pagmamahal mo, alam ko kahit nasaan ka man , alam mo na mahal na mahal ka namin ng Papa mo at ni Liza. Dala namin ang tropeyo mo napanalunan mo sa tula na sinulat mo. Salamat sa iyong pagmamahal lagi ka nasa puso naming mahal na mahal ka naming\\u201d .\\n\\n\\t\\t\\t ==Wakas==\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f4dc; Ang Munting Anghel<\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;\\u76e7\\u6631\\u6148&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f464;\u00a0<\/span>Louie<\/p>\n<p>Ang buhay ay parang dagat minsan maalon , minsan payapa o tahimik, minsan malalim, minsan mababaw. Eto ang buhay na tinatahak ng bawat isa , minsan maulan na puno ng kalungkutan, minsan maaraw na ng papahiwatig ng pag-asa at kaligayahan.<\/p>\n<p>Pagdating ng gabi na nababalot ng dilim may isang ilaw na nagbibigay liwanag sa iyong dadaanan. Ang ina na ilaw ng tahanan, na gumagabay at nagbibigay liwanag sa kabahayan.<\/p>\n<p>Ang isang Ina na nagdalang tao para makita ang liwanag ng buhay. Siyam na buwan nasa kanyang sinapupunan ang isang sanggol na kanyang kayamanan, kahit anong hirap o sakit ay kanyang tinitiis , dahil ikaw isang anghel na bigay ng Maykapal.<\/p>\n<p>Dumating ang araw ng kapanganakan, isang malusog na sangol na lalaki ang kanyang iniluwal. Hindi mapigilan ang tuwa at saya sa kanya puso, ng makita at mayakap ang kanyang munting anghel na inaasam.<\/p>\n<p>Ang iyong ama ay tuwang tuwa at giliw na giliw sa iyo. At ang iyong ina ay napupuyat sa gabi sa paghele at pagtimpla ng gatas mo.<\/p>\n<p>Dumaan ang araw at buwan, katulad ng hangin na dumaraan. Napansin ng iyong mga magulang parang may iba ka nararamdaman. Dito nila nalaman na ikaw ay may karamdaman . Parang tinusok ang kanilang puso ng malaman na ikaw ay may sakit sa puso.<\/p>\n<p>Dito na ng simula ang alon ng buhay dahil sa iyong karamdaman may bagay na ikaw ay kakaiba di tulad ibang normal na bata. Sa edad na dalawng taon di ka pa nakakalakad. Dahil hindi naman mayaman ang iyong mga magulang . At ang kinikita ng iyong ama ay sapat lang para sa inyong pang araw-araw na pangangailan.<\/p>\n<p>Ang iyong ina di sumuko nagtiis at ikaw ay ginabayan para makatayo ka sa iyong sariling paa. Sa baybayin dagat , sa tanghali tapat mainit na buhangin ikaw ay pinalalakad para mabuhay ang ugat sa iyong mga paa.<\/p>\n<p>At nalampasan mo ang pagsubok na eto sa musmos na gulang pa lamang. Sobrang saya ng iyong mga magulang na makita ka na tumatakbo at lumalakad , ang saya sa kanilang puso ay nag-uumapaw.<\/p>\n<p>Ngunit ang saya at tuwa na kanila naramdaman may katuwang na kalungkutan. Unti unti lumalabas ang komplikasyon ng iyong sakit. Di ka rin agad natutong magsalita , ngunit ang iyong mga magulang ay walang sawa sa pagtuturo sayo , na tawagin mo sila na Inay at Itay. Sa simple salita na marinig nila sayo . Ang tuwa at kaligayahan hindi matumbasan ng ano man kayaman.<\/p>\n<p>Hindi nila inisip na ikaw ay kabilang sa special child. Hindi nila pinadama saiyo na ikaw ay kakaiba at may deperensiya , ikaw ay kanila inalagaan parang babasagin na pigurin na hindi maaring tabigin. Hindi ka nila kinahihiya, at bagkus ikaw ay ipinagmamalaki pa nila, dahil sa iyong kabaitan at sa iyong lakas ng loob sa paglaban sa iyong sakit.<\/p>\n<p>Nag-aral ka tulad ng ibang bata , pinag-aral ka kasama normal na mga bata. Ngunit di maiiwasan ikaw ay kutyain ng kapwa bata, lokohin at pagtawanan. Dahil ayaw ng iyong mga magulang na ikaw ay inaapi dahil sa iyong kapansanan, hindi sila sumuko, na humanap ng paaralan na ikaw ay nabibilang. Ikaw ay bata na pala kwento, pag-umuuwi ka sa bahay ninyo mula sa paaralan , walang patid ang iyong kwento. Ikaw ay isang masayahin bata, hindi nababakas sa iyong mukha na ikaw ay may karamdaman.<\/p>\n<p>Lahat ginagawa ng iyong magulang para maibigay saiyo ang iyong pangangailangan. Sa abot ng kanilang makakaya. Kahit masakit sa kanila na makita ang kanilang munting anghel ay lumalaban sa kanyang sakit. Ngunit ikaw hindi nagpakita ng pagsuko sa hamon ng buhay. Pilit mo parin sila pinalalakas ng iyong mga ngiti sa iyong labi at ang iyong tawa habang ikaw ay nagkukwento. Ikaw ng turo sa kanila mapalapit sa Maykapal, ikaw nagbibigay ng pag-asa sa kinala huwag susuko sa anong hamon ng buhay.<\/p>\n<p>Isang araw, dinala ka sa hospital, ang taas iyong lagnat , ang iyong tibok puso nanghihina, ang iyong daliri sa kamay ay nangingitim, ang iyong red blood cell nababa kaya kailangan ka salinan ng dugo. Ang iyong ama at ina hindi alam gagawin, wala silang sapat na pera para sa mga gamot na iyong kailangan.<\/p>\n<p>Ilang araw na ang lumipas nalalapit na ang Bagong Taon ikaw ay nasa hospital pa rin, ang iyong tanging hiling makauwi sa bahay ninyo ngayong Bagong Taon, kaya napilitan ang iyong magulang na ilabas ka sa hospital, sila pumirma na katunayan na ano man magyari wala pananagutan ang hospital sa iyo.<\/p>\n<p>Habang inaayos na iyong ina ang gamit ninyo para makauwi na kayo sa bahay, ang iyong ama lihim na kinausap ang Doctor , at sa hindi inaasahan pangyayari naring ng iyong Ina ang sabi Doctor. Parang isang kidlat na dinurog ang puso ng iyong Ina ng marinig ang sabi ng Doctor na mapalad ka, kapag nalampasan mo ang edad na labing dalawa, dahil dito ang baitang ng pagbabago ng iyong katawan, dahil ikaw ay magbibinata na , baka hindi makayanan ng iyong puso.<\/p>\n<p>Ngunit malimit ka atakihin ng iyong karamdaman. Hinahapo ka kapag naglaro, o kahit sa simple paglalakad lang. May nakikita ka mga normal na bata na ng lalaro sa daan. Kahit anong gusto mo makipaglaro, hindi ka makasali sa kanila, dahil natatakot ang iyong ina na ikaw ay atakihin ng iyong sakit. Dahil ilang bese kang na hospital , isang tusok ng karayom, para maibsan mo ang iyong sakit, ay libong tusok naman ang sakit nararamdman ng iyong mga magulang. Makita ka na nasasaktan at nahihirapan.<\/p>\n<p>Kahit sabihin na ang Maykapal lang ang nakakaalam ng hangganan ng buhay. Hindi mawala ang takot at pangamba ng iyong magulang na ang kanilang anghel ay mawawala sa kanilang piling. Dahil ikaw ang munting nilang kayaman at karugtong kanilang buhay.<\/p>\n<p>Lumipas mga taon , nalalapit na ang iyong kaarawan sa edad ng labing dalawa. Tanging hiling at dasal ng iyong magulang malampasan mo ang edad na eto at madugtungan pa ang buhay mo at makasama ka nila sa mahabang panahon.<\/p>\n<p>Tulad ng paghinto ng ulan, may araw na lulutang sa kalangitan, na nagpapahiwatig ng pag-asa, sa iyong mga magulang. Dininig ng Maykapal ang kanilang panalangin , na malampasan mo ang pagsubok na kanilang kinatatakutan.<\/p>\n<p>Ngunit kada taon, na lumilipas ikaw ay naghihina dahil ng iyong sakit, wala magawa ang iyong Ina at Ama, sa iyong karamdaman. Pero hindi sila nawawalan ng pag-asa na makita ka masigla at masaya. Ikaw kanilang anghel , ang nagbigay kulay sa kanilang buhay.<\/p>\n<p>Ngunit kahit anong gawin nila , hindi na maiwasan ang kanilang pangamba, hindi nila hawak ang iyong buhay, hindi nila alam kung hanggang kailan ka sa kanilang piling. Sa edad na labing lima lalo ka nanghihina, unti unti ka na nawawalan ng lakas, dahil ng iyong sakit pero ikaw ay lumalaban. Lumalaban na malampasan mo ang alon ng buhay. Ilang buwan bago ka tumuntong sa edad na labing anim.<\/p>\n<p>Ang hindi inaasahan na dagat na tahimik , biglang umalon at dumaan ang bagyo na kay lakas. Eto na eto na, ang ulan at hangin . Tulad ng pagpatak ng luha sa mga mata ng iyong ina at ama.<br \/>\nHabang ikaw ay nakahiga sa kama na nagsasabi :<br \/>\nIna, Ama, mahal ko kayo salamat sa iyong pagmamahal, sa pag-aaruga, paggabay sa akin, sa walang sawang pagbibigay ng ilaw sa aking dadaanan.<br \/>\nHabang hawak mo ang kanilang mga kamay. Ang iyong Ina naman walang tigil na sinasabi ikaw ang aming anghel, ang amin kayaman, at kadugtong ng amin buhay.<\/p>\n<p>Ilang oras ang nakalipas bigla ka ng bumitaw sa pagkakahawak sa kanilang mga kamay. Ngunit bakas ang ligaya at kapayapaan sa iyong mukha.<\/p>\n<p>Ang iyong pagpanaw ay puno ng ilaw , na maliwanag, tulad ng mga bituin sa gabing madilim. Mga kaibigan mo , kamag anak na ng mamahal sa iyo pumunta at inalala ang isang munting anghel simula ng musmos pa lamang ay lumaban sa kanyang sakit. Ang anghel na ng patawa at nagpaligaya sa kanila. Ang anghel na nagbigay kulay sa kanilang buhay. Ang anghel na nagbigay aral na huwag susuko sa ano man laban.<\/p>\n<p>Ang dagat na maalon , naging tahimik ngunit malamin , sobrang sakit parang kidlat na dinurog ang puso nila, ngunit kailangan tanggapin ng iyong magulang na ang kanilang munting anghel ay pumanaw na at kapiling na ang Maykapal na lumikha.<\/p>\n<p>Ang iyong Ina at Ama, panatag na namaalam kahit masakit, na wala ka na sapiling nila, wala na ang kanilang munting anghel. Kaya kahit masakit ang iyong pagpanaw, may konting ligaya sila nadarama sa kanilang puso , na hindi ka na maghihirap sa paglaban sa iyong karamdaman. Na hindi ka na masasaktan sa tusok ng karayom sa iyong katawan, at malalasahan ang pait na gamot na iyong iniinom. Na simula noong musmos ka pa lamang ito ang iyong nilalabanan, para mabuhay sa mundong ibabaw.<\/p>\n<p>Ikaw ang kanilang munting anghel sa lupa pati sa kalangitan, na ngayon gumagabay sa kanila at bumubulong sa Maykapal na malampasan ng iyong mga magulang ang pagsubok ng buhay na kanila pagdadaanan.<\/p>\n<hr \/>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Ang kalamidad ay hindi natin alam kung kailan darating. Ito ay bigla na lang nangyayari hindi natin inaasahan. Kahit anong pag-iingat natin, sa araw-araw , kapag kalikasan na ang nagalit wala tayong magagawa kundi tanggapin ang kahihinatnan natin.\\n\\nSa Barangay San Andres may isang masaya pamilya . Hindi sila mayaman , hindi rin mahirap. Sa gabing iyon habang sila ay kumakain ng hapunan, sila ay masayang nagsasalo-salo at masayang nagkwentuhan. Pinag-usapan nila ang parating na kaarawan ni Liza.\\n\\nAraw ng linggo , ito ay araw na nagkakasama sina Anna , Liza at kanilang Mama at Papa para mamasyal. Ito ay kaarawan ni Liza kaya espesyal ang araw na ito.\\n\\nSi Anna ay 15 taon gulang. Nasa 3rd year High School na siya. Siya ay masayahin , matalino at masunurin bata. Siya ay panganay na anak nina Rowel at Maria. \\n\\nSi Liza ang pangalawang anak nila. Siya ay bibong bata at mahilig siya gumuhit. Siya ay 10 taon gulang pa lang. Masayahin bata at mahilig magkwento. \\n\\nSi Rowel at Maria ay 16 na taon ng kasal. Sila ay pareho nagtratrabaho. At masaya sila sa kanilang pagsasama. Iminulat din nila sa kanilang mga anak ang pagpapasalamat sa mga biyaya binigay sa kanila ng Maykapal.\\n\\nAng aga nila nagising noong araw ng Linggo para magsimba bago mamasyal at ipagdiwang ang kaarawan ni Liza.\\n\\nBago sila umalis ng bahay dahil espesyal ang araw na iyon, naghanda si Maria ng spaghetti at puto cheese na paborito ni Liza. At bago sila kumain ng almusal sila ay nagpasalamat sa Maykapal. \\n\\nPanginoon,\\n\\nInyo pong basbasan ang pagkain na ito ng Banal na Espiritu, na magbigay lakas sa amin katawan at salamat sa mga biyaya binibigay mo sa amin sa araw araw. At kami ay nagpapasalamat sa araw na ito na kami nagsasalo-salo ng iyong biyaya sa kaarawan ng aming mahal na anak na si Liza. Salamat sa paggabay mo sa amin sa araw araw. \\n\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\tAmen.\\n\\nAt masaya sila nagsalo-salo ng kanilang almusal . Nasasabik na si Liza na makapunta sa Ocean Water World . \\n\\n\\u201cPapa pagkatapos natin kumain punta na po ba tayo sa Ocean Water World\\u201d ani ni Liza\\n\\n\\u201cLiza hindi , tayo ay magsisimba muna dahil araw ng linggo ngayon at magpasalamat tayo sa iyong kaarawan\\u201d wika ni Rowel.\\n\\nMula sa kanilang bahay halos tatlongpung minuto bago sila makarating ng bayan . At doon sa Bayan ng Sto.Tomas , sila magsimba at mamasyal.\\n\\nPagkarating sa simbahan sakto kasisimula palang ng misa. At sila taimtim na nagdasal at nagpasalamat sa mga biyayang natatangap nila sa araw-araw. \\n\\nPagkatapos ng misa , sila ay pumunta sa Ocean Water World, ito ay may anim na palapag . Ito ay isang malaking aquarium at makikita ang iba\\u2019t ibang uri ng mga isda at mga pantubig na hayop. \\n\\nMasayang-masaya si Anna at Liza. Habang pinagmamasdan ang mga isdang lumalangoy. \\n\\n\\u201cPapa, Mama tingnan ninyo ang laking isda\\u201d sambit Anna\\n\\u201cKaya nga ate ang laki\\u201d ani ni Liza\\n\\u201cTingnan ninyo iba\\u2019t ibang uri ng pagong\\u201d saad ni Rowel\\n\\u201cMagpakuha tayo ng litrato\\u201d sambit ni Maria.\\n\\nPalinga-linga at litrato dito, litrato doon bilang ala-ala nila sa lugar na iyon. \\n\\nTagal na din sila naglalakad , at tumitingin ng mga isda at iba pantubig na hayop.\\n\\nNagtanong si Rowel nauuhaw ba kayo o nagugutom, gusto ninyo bumili ako ng makakain o mainom man lang.\\n\\nSumagot si Anna \\u201cPapa gusto ko ng tubig. Nauuhaw po ako.\\u201d\\n\\u201cAko din Papa\\u201d ani ni Liza.\\n\\n\\u201cMay upuan doon, umupo muna kayo, mamahinga , bibili lang ako ng maiinom, babalik ako\\u201d ani ni Rowel\\n\\nUmalis na si Rowel para maghanap ng mabibilhan ng maiinom. Ilang minuto nakalipas, nagsabi si Liza sa kanyang ina na si Maria na punta siyang comfort room dahil naiihi na siya.\\n\\n\\u201cLiza ihing- ihi ka na ba\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cOpo Mama\\u201d saad ni Liza\\n\\u201cWala pa ang Papa mo, baka hanapin niya tayo kapag hindi tayo makita ditto\\u201d, ani ni Maria\\n\\u201cMama di ko na kayang pigilan\\u201d, saad ni Liza\\n\\n\\u201cAko na lang po Mama ang mag-iintay kay Papa, hindi naman po kalayuan ang comfort room dito\\u201d ani ni Anna\\n\\nKahit may alinlangan si Maria iwanang mag-isa si Anna doon sa kinauupuan nila, hindi na talaga mapigilan ni Liza na hindi makapunta sa comfort room . \\n\\n\\u201cAnna dito ka lang intayin mo kami , o Papa mo, huwag sasama o makipag-usap sa hindi kilala, mabilis lang kami babalik agad kami;\\u201d wika ni Maria\\n\\n\\u201cOpo Mama huwag kayong mag- alala\\u201d saad ni Anna\\n\\nMga ilang minuto nakalipas, parang may ibang nararamdaman si Anna, iniisip ba niya nahihilo ba siya o lumilindol ba.\\n\\nMula sa mahina na pagyanig at unti unti itong lumakas. Nagkagulo na ang mga tao , nagtatakbuhan at nagkakatulakan, ang iba ay sumisigaw.\\n\\n\\&quot;Lindol, lindo\\&quot; ang sigaw ng mga tao.\\n\\nSi Anna ay hindi niya alam gagawin, lumalakas ang pagyanig.\\n\\n\\u201cMama, Papa, Liza, asan kayo\\u201d sigaw ng sigaw si Anna, dahil nagkakagulo na mga tao, nagkakatulakan na sa paglabas ng gusali.\\n\\nSi Anna ay napatilapon sa may pader at nawalan ng malay. Nagising nalang siya , na may mabigat sa kanyang paa. Sa kasamaang palad, ang paa ni Anna ay nadaganan ng bato, kaya hindi siya makakilos.\\n\\nDahil sa lakas ng pagyanig, may nahuhulog ng mga bato galing sa itaas. Ang gusali ay nagsisimula ng gumuho, nagbibitak na ang sahig at mga dingding. Ang mga salamin ay nabasag na. . \\n\\n\\u201cMay tao po ba diyan\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\u201cMama , Papa, Liza, asan kayo\\u201d paulit ulit na sigaw ni Anna.\\n\\nMadilim ang paligid , halos marami nasaktan sa nangyari. Ang dami rin nagsisigawan sa nangyaring lindol. \\n\\nTulong, tulungan ninyo ako, mga sigaw ng ibang tao nasaktan sa nangyari lindol.\\n\\nSi Maria at Liza nakatakbo sa labas ng gusali noong lumindol. Kaya una niyang hinanap si Anna sa mga tao sa labas ng gusali. \\n\\n\\u201cAnna asan ka\\u201d sigaw ni Maria\\n\\u201cAte Anna , Ate Anna\\u201d sigaw ni Liza.\\n\\nSi Rowel din ay nakalabas ng gusali, at nakita niya ang kanyang mag-ina na si Maria at Liza\\n\\n\\u201cAsan si Anna\\u201d ani ni Rowel\\n\\u201cHindi ko makita\\u201d ani Maria\\n\\nHabang tumutulo ang luha ay sinabi ni Maria kay Rowel bakit nahiwalay si Anna sa kanila.\\n\\n\\u201cAnak asan ka na , Anna, Anna\\u201d habang iyak ng iyak si Maria.\\n\\nPagkatapos ng nangyaring lindo makikita sa paligid ang mga nasirang gusali, ang mga daan ay nasira din, ang ibang sasakyan ay nagtauban sa lakas ng lindol na umabot sa lakas ng magnitude 7. Maraming nasaktan sa nangyaring lindol. Bumalot sa kapaligiran ang mga taong sugatan. Ang iba ay nag- iiyakan sa nagyaring lindol.\\n\\nDumating na ang mga Rescuer. Ang mga tao sa labas ay nagkakagulo, may mga iba din sila kasamahan na hindi makita.\\n\\n\\u201cHuminahon kayo, lahat ay gagawin naming makita at mailagtas ang mga mahal ninyo sa buhay.\\u201d\\n\\u201cHuwag kayo lumapit sa gusali para makaiwas sa disgrasiya\\u201d saad ng Rescuer\\n\\nHabang ginagawa ng mga Rescuer ang paghahanap sa mga tao, sa gumuhong gusali. Si Maria ay dasal ng dasal na sana ligtas ang kanyang anak.\\n\\nSumigaw ang Rescuer may nakuha na isang tao, ngunit hindi si Anna\\n \\nDumidilim na ngunit sina Maria , Rowel at Liza ay naghihintay pa rin na sana makita na si Anna.\\n\\nBigla na naman yumanig ang lupa, lumilindol, lumilindol , sigaw ng tao. Ang mga iba tao ng tatakbuhan , nagkakagulo sa nangyayaring lindol. Ngunit ang pagyanig na iyon ay saglit lang.\\n\\nBigla umupo mula sa kinatatayuan sina Rowel, Maria at Liza , habang yapos- yapos ang isa\\u2019t isa at nagdarasal na sana ay tumigil na lindol at makaligtas sila.\\n\\nSi Anna naman ay takot na takot , kahit masakit ang paa niya dahil nadaganan ito ng bato , ngunit hindi niya pinapansin ang sakit. Ang nais niya lang ay makaalis sa kinalalagyan niya. Sigaw siya ng sigaw.\\n\\n\\u201cTulong, tulugan ninyo ako\\u201d sigaw Anna\\n\\nDahil sa pagyanig na nangyari, naglaglagan ang maliliit na bato at natamaan si Anna sa may ulo. Nagdugo ang ulo niya. Ngunit hindi niya ito pinapansin.\\n\\nSa sobrang dilim ay wala ng makita si Anna. Puro mga tinig na lang ang naririnig niya na humihingi ng tulong.\\n\\nAng mga Rescuer naman ay walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Ang ibang nakukuha nila ay mga nasugatan lang , ngunit meron din na nabawian na ng buhay.\\n\\nSi Maria at Rowel ay hindi na mapakali, bawat tao na nailalabas sa gumuhong gusali ay kanilang tinitingnan at nagbabaka sakaling si Anna ay nakita na.\\n\\nSi Anna, at napagod na sa kakasigaw , nanghihina na rin siya . Humina na din ang mga boses na sumisigaw at humihingi ng tulong. Napipikit na ang mga mata ni Anna, ngunit nilalabanan niya ito. Kahit pagod na siya kakasigaw pinipilit niya pa rin ang sarili niya, baka sakali may makarinig sa kanya. Halos anim na oras na siya doon. At wala pa rin siya nakikitang pag-asa.\\n\\nAng tagal na nag-iintay nina Rowel, Maria at Liza sa labas ngunit hindi pa rin nakita si Anna.\\n\\n Bigla bumuhos ang malakas na ulan, kahit ayaw nila umalis doon, ngunit baka naman magkasakit si Liza. Kaya sumilong sila sa malapit na simbahan. Nasa loob nito ang mga ibang tao na sugatan sa nagyaring lindol at ang iba ay tulad nila umaasa makita ang mahal nila sa bahay sa gumuhong gusali. \\n\\nKahit ang lakas ng ulan tuloy parin ang mga Rescuer sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Halos labing dalawang oras na sila walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali.\\n\\nAng kaarwan ni Liza, na sana ay masaya ay napalitan ng kalungkutan, dahil ang kanyang mahal na ate Anna hindi pa rin nakita.\\n\\nSa simbahan na nagpalipas ng gabi sina Rowel, Maria at Liza. Umaasa na sana bukas ng umaga , pagsikat ng araw makita na si Anna.\\n\\nLumipas na labing anim na oras ngunit hindi parin makikita si Anna. Hindi pa rin nawawalan ng pag-asa sina Rowel at Maria na makita ang kanilang anak na si Anna.\\n\\nSi Anna nanghihina na, natutuyo na ang kanyang lalamunan. Wala na siya naririnig na sumisigaw na humingi ng tulong. Nawawalan na ng pag-asa si Anna.\\n\\nNaalala ni Anna , ang masasaya nilang ala-ala na magkakasama sila ng kanyang Papa , Mama at ni Liza. Naalala niya yung lagi nilang kinakanta. At kinanta niya ito, para palakasin ang kanyang loob.\\n\\nMahal ka ni Papa\\nMahal ka ni Mama\\nLagi tayo magkasama\\nKahit saan man magpunta\\nTayo kapit kamay na lumalakad\\nAt kumakanta ng sabay sabay\\nWalang iwanan , habang buhay.\\n\\nHabang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. \\n\\n\\u201cMay naririnig ako boses dito , may tao ba diyan sumigaw ka para malaman naming asan ka\\u201d ; sigaw ng Rescuer\\n\\nNarinig ni Anna ang boses na sumisigaw, kaya sumigaw siya.\\n\\n\\u201c Nandito ako , tulungan ninyo ako\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\nBiglang may nakita siyang maliit na liwanag , \\u201cmay tao ba diyan\\u201d ani ng Rescuer.\\n\\nBigla nabuhayan ng loob si Anna, kahit hinang-hina siya pinilit niya sumigaw. \\&quot;Tulong andito ako. Tulungan ninyo ako ani ni Anna\\&quot;. Habang tuluyan na nawalan ng lakas at malay si Anna.\\n\\nSimigaw ang Rescuer, \\&quot;may bata dito\\&quot;.\\n \\nMahina na ang kanyang tibok ng pulso. Kaya nagmamadali ang mga Rescuer na makuha si Anna.\\n\\nNoong nalaman nina Rowel at Maria na may bata na nakuha sa gumuhong gusali. Dali-dali sila punta sa gumuhong gusali . Para makita kung si Anna ang nakuha ng mga Rescuer.\\n\\nTatakbo sila pumunta sa lugar kung na saan ang nakuhang bata. Malayo palang sila , si Maria naiiyak na. At ng malapit na sila , nakita ni Maria ang bracelet sa kamay ng bata.\\n\\n At napasigaw si Maria . \\u201cAnna anak ko, anak anak.\\u201d\\n\\nMabilis na dinala sa hospital si Anna dahil hindi na maganda ang kalagayan niya. \\n\\nHabang ang mga doctor ay abala na inaasikaso si Anna dahil sa kalagayan niya. Mahina na ang tibok ng puso ni Anna. At dahil dito hindi mapakali sina Rowel at Maria sa kalagayan ng anak. Pagkalipas ng ilang oras. Nagkamalay si Anna kahit hinang-hina siya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama, Liza\\u201d ang unang salita lumabas sa bibig ni Anna. \\n\\nDali-dali tinawag ng Doctor ang pamilya niya. At pagpasok nila, nakita nila si Anna na hirap na hirap sa kalagayan niya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama , Liza Happy Birthday\\u201d wika ni Anna\\n\\nKinausap na sila ng Doctor na ipalagay na loob, dahil hindi alam kung hanggang kalian tatagal si Anna dahil sa natamong sugat sa ulo ni Anna ay hindi natigil ang pagdugo sa loob ng ulo niya. At ang paa ni Anna ay hindi na maigalaw sa sobrang tagal na pagkakaipit sa bato. Humihina na din ang tibok ng puso ni Anna. Kaya wala na din magagawa ang Doctor. Ginawa na nila lahat mailigtas si Anna.\\n \\n\\u201cAnna, palakas ka\\u201d habang naluha si Maria \\n\\u201cAte Anna pagaling ka\\u201d, wika ni Liza\\n\\u201cMama , Papa , Liza mahal na mahal ko kayo, masaya ako nakita ko kayo muli\\u201d , sa mahinang boses ni Anna.\\n\\nPinilit ni Anna magsalita sa huling pagkakataon habang hawak niya ang kamay ng kanyang mga magulang. Ngunit hindi nagtagal tuluyan na bumitaw si Anna sa pagkakahawak.\\n\\nNiyapos ni Maria at Rowel ang anak, \\n\\n\\u201cAnna gumising ka\\u201d, wika ni Maria\\n\\u201cAnak mahal na mahal ka namin\\u201d ani Rowel\\n\\u201cAte gising , gumising ka\\u201d, wika ni Liza.\\n\\nIsang bangungot ang nangyari sa kanilang pamilya. Hindi nila inaasahan na magyayari ito sa kanila.\\n\\nPagkalipas isang linggo mula ng nilibing si Anna ay puno ng kalungkutan ang puso ng pamilya nila.\\n\\nMaraming ang nagdadalamhati sa nangyari lindol at sariwa pa rin ang mga pangyayari sa puso at sa isip nila.\\n\\nNaayos ng unti-unti ang mga nasira gusali, mga daan at tulay. Ngunit ang nangyari trahedya ay bumakas at hindi na mabura sa kanila isip at puso.\\n\\n Bumalik na uli sila sa pagtrabaho at si Liza sa pag-aaral.\\n\\nNgunit may kalungkutan pa rin sila nadadama, dahil sa pagpanaw ni Anna. \\n\\nPag-uwi ng bahay nina Rowel at Maria si Liza lagi nila nakita sa kuwarto ng kanyang ate Anna. \\n\\n\\&quot;Ate miss na kita, miss ko na ang tawanan natin at kwentuhan natin pagkagaling natin sa paaralan\\&quot;. Yakap-yakap ang litrato ng kanyang ate habang tumutulo ang luha ni Liza.\\n\\nSi Rowel at Maria walang magawa dahil kahit sila namimiss nila ang kanilang anak. Masakit ang pagkawala ni Anna.\\n\\nBiglang tumunog ang telephono.\\n\\nKiring kiring kiring\\u2026\\u2026\\n\\nSinagot ni Maria ang telephono.\\n\\n\\&quot;Hello\\&quot; ani ni Maria\\n\\u201cHello Ito po ba ang Lucas Family\\u201d, sagot ng kabilang linya\\n\\u201cOpo , ano pong kailangan nila\\u201d tugon ni Maria\\n\\u201cAko nga po pala ang guro ni Anna, Miss Evangelista sagot ng kausap ni Maria sa telephono\\u201d\\n\\u201cMa\\u2019am Evangelista kayo po pala\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cPwede po ba pumunta ang pamilya ninyo sa Huwebes sa paaralan\\u201d, saad ng guro\\n\\u201cSige po, Ma\\u2019am\\u201d sagot ni Maria\\n\\u201cIntayin naming kayo sige bye\\u201d ani ng guro\\n\\&quot;Bye\\&quot; ani ni Maria\\n\\nPagkababa ng telephono. Napaisip si Maria at sinabi niya kay Rowel ang sinabi guro. Nag-isip sila bakit kaya sila pinapupunta sa paaralan ni Anna.\\n\\nDumating na araw ng Huwebes, sila ay papunta sa paaralan ni Anna hanggang sa pagpunta sa paaralan palaisipan pa rin bakit sila pinatawag at pinapunta sa paaralan.\\n\\nSinalubong sila ng guro ni Anna si Ms. Evangelista.\\n\\n\\&quot;Kamusta po kayo\\&quot; wika guro.\\n\\&quot;Mabuti naman po\\&quot; tugon ni Maria at Rowel\\n\\&quot;Nagtataka po siguro kayo bakit namin kayo pinapunta dito sa paaralan\\&quot; ani guro\\n\\&quot;Opo , may problema po ba naiwanan si Anna\\&quot;\\n\\&quot;Naku wala po, mabait at matalino bata si Anna\\&quot; wika ng guro.\\n\\n\\&quot;May programa po kasi ngayon ang paaralan, Buwan ng Wika. Mamaya po malalaman po ninyo bakit po naming kayo pinapunta\\&quot; ani ng guro ni Anna.\\n\\nPinaupo sila sa may unahan malapit sa entablado . Nagsimula na programa . Iba kumanta ng Pambansang Awit, iba sumayaw ng katutubong sayaw, iba ay tumula at iba ay may pagsasadula.\\nPagkatapos ng programa, ay gagawaran na ang mga nanalo sa paligsahan ng Buwan ng Wika. At hindi alam nina Rowel at Maria na kasali pala si Anna sa pagligsahan na ito.\\n\\nUmakyat sa entablado ang guro ni Anna na si Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAking po babasahin ang nanalo ng unang gantimpala sa pagsulat ng tula\\u201d saad ng guro\\n\\nHindi niya sinabi sino ang sumulat ng tula at sinimulan na niya itong basahin.\\t\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\nANG AKING TANGING YAMAN\\n\\nAKO AY MAPALAD SA AKING MGA MAGULANG\\nMAHAL KO SILA HIGIT SA BUHAY KO\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY\\nSILA ANG NAGBIBIGAY SIGLA AT KULAY SA AKING BUHAY\\n\\nDI KO MAISIP KUNG ANO ANG GAGAWIN\\nKUNG WALA SI NANAY AT TATAY SA AKIN TABI\\nHANGAD KO ANG KANILANG MABUTING KALUSUGAN\\nHABANG BUHAY NA MAKAMIT NILA ANG KANILANG KALIGAYAHAN \\n\\nSA PAGSUBOK AT TAGUMPAY KO SILA ANG AKING KARAMAY\\nSI TATAY ANG AKING HALIGI AT SANDIGAN\\nSI NANAY ANG AKING ILAW AT LIWANAG SA AKING DADAANAN\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY AT SA PAGTAHAK SA LANDAS NG BUHAY\\n\\nSILA AY MAHALIN, AT IGALANG \\nSILA AY ATING SUNDIN SA LAHAT NG PANGARAL SA ATIN\\nHIGIT SA LAHAT MAHALIN ANG MAGULANG NA BIGAY SA ATIN\\nDAHIL SILA ANG TANGING YAMAN NA MAITUTURING........\\n\\nPagkatapos mabasa ang tula, ni Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAtin po anyayahan ang mga magulang ng sumulat ng tula si Mr. Rowel and Mrs. Maria Lucas\\u201d wika ng guro\\n\\nNagulat sina Maria at Rowel, habang paakyat sila sa entablado para tanggapin ang tropeyo at premyo ng anak sa tula ginawa, naluluha si Maria hindi niya maisip na kahit wala na si Anna sa piling nila, nagbigay parin ng karangalan para sa kanila.\\n\\nKinabukasan pinuntahan nila si Anna sa kanyang puntod dala-dala nila ang isang bungkos na bulaklak at ang tropeyo napanalunan ni Anna.\\n\\u201cAnna , anak maraming salamat sa pagmamahal mo, alam ko kahit nasaan ka man , alam mo na mahal na mahal ka namin ng Papa mo at ni Liza. Dala namin ang tropeyo mo napanalunan mo sa tula na sinulat mo. Salamat sa iyong pagmamahal lagi ka nasa puso naming mahal na mahal ka naming\\u201d .\\n\\n\\t\\t\\t ==Wakas==\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f4dc; \u5c0f\u5929\u4f7f<\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;\\u76e7\\u6631\\u6148&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f464;\u00a0<\/span>Louie<\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4eba\u751f\u5c31\u50cf\u5927\u6d77\uff0c\u6642\u800c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e73\u7a69<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff1b\u6642\u800c\u6df1\u6c89\uff1b\u6642\u800c\u6dfa\u6ce2\u3002\u9019\u5c31\u662f\u6211\u5011\u4eba\u751f\u7684\u5beb\u7167\uff0c\u6709\u6642\u9670\u96e8\u6182\u50b7\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u6642\u5929\u6674\u5145\u6eff\u5e0c\u671b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46\u662f\u7121\u8ad6\u5982\u4f55\uff0c\u6bcf<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u591c\u5e55<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f4e\u5782<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u7e3d\u6703\u6709\u4e00<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9053<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u660e\u5149\u6307\u5f15<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5011\u524d\u884c\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u65b9\u5411\uff0c\u5c31\u50cf\u6bcd\u89aa\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7e3d\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f15\u5c0e\u6211\u5011\u8173\u6b65\uff0c\u8d70\u5411\u5c0d\u7684\u65b9\u5411\u4e26\u5e36\u7d66<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e0c\u671b\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u4f4d\u61f7\u80ce\u4e5d\u6708\u7684\u6bcd\u89aa\uff0c\u70ba\u4e86\u80fd\u8b93\u5b50\u5bae\u88e1\u7684\u5b30\u5152\u898b\u5230\u5149\u660e\uff0c\u5979<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9858\u610f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fcd\u53d7\u4efb\u4f55\u56f0\u96e3\u8207\u75bc\u75db\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ea<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56e0\u70ba\u4f60\u662f\u4e0a\u5e1d\u8cdc\u4e88\u7684\u5929\u4f7f\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6bcd\u89aa\u5f9e\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8a95\u751f\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c07\u4f60\u64c1\u62b1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u90a3\u5929\u8d77\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc3\u4e2d\u5c31\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6b62\u4e0d\u4f4f\u7684\u559c\u6085\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u89aa\u662f\u90a3\u9ebc\u6b61\u559c\u4f60\u7684\u51fa\u751f\uff0c\u800c\u6bcd\u89aa\uff0c\u6bcf\u500b\u591c\u665a\u90fd\u70ba\u4e86\u4f60\u800c\u8f3e\u8f49\u5931\u7720\uff0c\u53ea\u56e0\u9700\u8981\u9935\u98df\u53ca\u966a\u4f34\u5728\u6416\u7c43\u5e8a\u7684\u4f60\u3002\u4ed6\u5011\u5982\u540c\u592a\u967d\u548c\u6708\u4eae\u8f2a\u756a\u5b88\u8b77<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u6642\u7a7a\u98db\u901d\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u6bcf\u4e00\u5929\u90fd\u70ba\u4f60\u7684\u6210\u9577\u611f\u5230\u559c\u6085<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f46\u6f38\u6f38\u5730\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u767c\u73fe\u4f60\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8eab\u9ad4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u4e00\u4e9b\u4e0d\u5c0d\u52c1\uff0c\u4ed6\u5011\u767c\u73fe\uff0c\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5148\u5929<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u5fc3\u81df<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u65b9\u9762<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u75be\u75c5\uff0c\u9019<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ef6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e8b\u5be6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5b9b\u5982\u5229\u7bad<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u523a\u7a7f\u4ed6\u5011\u7684\u5fc3\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e5f\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u6642\u5019\u958b\u59cb\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5bb6\u88e1\u9010\u6f38\u5165\u4e0d\u6577\u51fa\uff0c\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u4e26\u4e0d\u5bcc\u88d5\uff0c\u7236\u89aa\u7684\u6536\u5165\u525b\u597d\u53ea\u80fd\u61c9\u4ed8\u5bb6\u88e1\u65e5\u5e38\u6240\u9700\uff0c\u9019\u6642\uff0c\u751f\u6d3b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u50cf\u5927\u6d6a\u822c\u4e0d\u65b7<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8d77\u843d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f60\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u75c5\u4e5f\u4f7f\u8eab\u9ad4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u958b\u59cb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8207<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5176\u4ed6\u6b63\u5e38\u5c0f\u670b\u53cb\u6709\u4e86\u660e\u986f\u7684\u4e0d\u540c\uff0c\u5169\u6b72\u6642\uff0c\u9023\u8d70\u8def\u90fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u986f\u5f97<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56f0\u96e3\u91cd\u91cd\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u5abd\u5abd\u4e26\u6c92\u6709\u56e0\u6b64\u653e\u68c4\u5e0c\u671b\uff0c\u70ba\u4e86\u8b93\u4f60\u7684\u8173\u80fd\u884c\u8d70\uff0c\u4e2d\u5348\u7e3d\u662f\u5e36\u8457\u4f60\u5230\u6d77\u908a\uff0c\u8b93\u4f60\u8d70\u5728\u71b1\u7802\u4e0a\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e0c\u671b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8173\u795e\u7d93<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u91cd\u65b0\u6062\u5fa9\u77e5\u89ba\u3002\u7687\u5929\u4e0d\u8ca0\u82e6\u5fc3\u4eba\uff0c\u4f60\u7d42\u65bc\u6371\u904e\u9019<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u500b\u96e3\u95dc\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u770b\u5230\u4f60\u8dd1\u6b65\u548c\u6563\u6b65\u7684\u6a23\u5b50\uff0c\u5fc3\u4e2d\u7684\u559c\u6085\u662f\u7121\u6cd5\u7528\u8a00\u8a9e\u4ee3\u66ff\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46\u9019\u4e9b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9032\u6b65\u5e36\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u559c\u6085\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8b93\u4ed6\u5011\u5f97\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8db3\u5920\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6170\u7c4d\u3002\u56e0\u70ba\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8eab\u4e0a\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8a31\u591a\u4f75\u767c\u75c7\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f7f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u6c92\u6709\u8fa6\u6cd5\u6b63\u5e38\u5b78\u6703\u8aaa\u8a71\uff0c\u4f46\u4f60\u7684\u7236\u6bcd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u59cb\u7d42\u4e0d\u653e\u68c4\uff0c\u8f9b\u52e4\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f9e\u65e9\u5230\u665a\u6559\u4f60\u767c\u97f3\uff0c\u53ea\u5e0c\u671b\u6709\u4e00\u5929<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u958b\u53e3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53eb\u4ed6\u5011\u4e00\u8072\u7238\u7238\u3001\u5abd\u5abd\u3002\u807d\u5230\u4f60\u7684\u8072\u97f3\uff0c\u9019\u4e9b\u5feb\u6a02\u548c\u5e78\u798f\u662f\u6c92\u6709\u4efb\u4f55\u8cb4\u91cd\u7684\u5bf6\u7269\u80fd\u53d6\u4ee3\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96d6\u7136\u4f60\u662f\u4e00\u500b\u7279\u6b8a\u7684\u5b69\u5b50\uff0c\u4f46\u662f\u7236\u6bcd\u5f85\u4f60\u7684\u65b9\u5f0f\uff0c\u8b93\u4f60\u611f\u89ba<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5230\u81ea\u5df1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u7368\u4e00\u7121\u4e8c\u7684\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8207\u5176\u4ed6\u4eba\u6c92\u6709\u4e0d\u540c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u7236\u6bcd\u628a\u4f60\u7167\u9867\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7121\u5fae\u4e0d\u81f3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4e5f\u6c92\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d72\u6beb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u770b\u4e0d\u8d77\u6216\u8f15\u8996\u4f60\u7684\u5fc3\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u5584\u826f\u8207\u52c7\u6c23\uff0c\u8b93\u4ed6\u5011\u70ba\u4f60\u611f\u5230\u7121\u6bd4\u9a55\u50b2<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u8207\u6b63\u5e38\u7684\u5b69\u5b50\u4e00\u8d77\u63a5\u53d7\u5b78\u6821\u6559\u80b2\u3002\u4f46\u4e0d\u53ef\u907f\u514d\uff0c\u5176\u4ed6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0f\u670b\u53cb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e38\u5e38<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5632\u7b11\u611a\u5f04<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\uff0c\u4e0d\u5e0c\u671b\u56e0\u70ba\u6b98\u75be\u800c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f7f\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53d7\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u516c\u5e73\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u58d3\u8feb\uff0c\u65bc\u662f\u4ed6\u5011\u4e0d\u653e\u68c4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u627e\u5c0b\u80fd\u5920<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8a8d\u53ef\u4f60\u7684\u5b78\u6821\u3002\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u5929\u6027\u958b\u6717<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u5f9e\u5b78\u6821\u8fd4\u5bb6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f8c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u7e3d\u662f\u6709\u8aaa\u4e0d\u5b8c\u7684\u6545\u4e8b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7b49\u8457\u548c\u5bb6\u4eba\u5206\u4eab<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f60\u662f\u4e00\u500b\u958b\u6717\u7684\u5b69\u5b50\uff0c\u7b11\u81c9\u7e3d\u662f\u5728\u4f60\u7684\u81c9\u4e0a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7dbb\u653e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4e00\u9ede\u4e5f\u611f\u89ba\u4e0d\u51fa\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8207\u5176\u4ed6\u5b69\u5b50<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u4e0d\u540c\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u89aa<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7e3d\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u76e1\u6700\u5927\u7684\u52aa\u529b\uff0c\u7d66\u4f60\u6240\u9700\u8981\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u5207<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u96d6\u7136\u4ed6\u5011\u75db\u82e6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u76ee\u7779<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011\u7684\u5c0f\u5929\u4f7f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5982\u4f55<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8207\u4ed6\u7684\u75c5\u60c5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u640f\u9b25<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f46\u662f\u4f60\u4e26\u6c92\u6709\u56e0\u6b64\u81e3\u670d\u65bc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u75be\u75c5\u5e36\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u6311\u6230\u3002\u70ba\u4e86\u4e0d\u8b93\u4ed6\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u611f\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7dca\u5f35\uff0c\u4f60\u7e3d\u662f\u8b1b\u6545\u4e8b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d66\u4ed6\u5011\u807d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u8b93\u4ed6\u5011\u611f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53d7\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6b61\u6a02<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u548c\u7b11\u8072\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56e0<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u958b\u6717\uff0c\u4f7f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011\u66f4\u63a5\u8fd1\u4e0a\u5e1d\uff0c\u4f60\u5e36\u7d66\u4ed6\u5011\u5e0c\u671b\uff0c\u4ee5\u53ca\u6c38\u4e0d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8f15\u8a00<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u653e\u68c4\u6311\u6230\u751f\u6d3b\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u56de<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4f60\u56e0\u767c\u9ad8\u71d2\u7dca\u6025\u9001\u9032\u91ab\u9662\u3002\u4f60\u7684\u8108\u640f\u865b\u5f31\u3001\u624b\u6307\u9435\u9752\uff0c\u7d05\u8840\u7d30\u80de\u6975\u5c11\uff0c\u6240\u4ee5\u9700\u8981\u8f38\u8840\u3002\u4f60\u7684\u7238\u7238\u548c\u5abd\u5abd\u90fd\u4e0d\u77e5\u9053\u8a72\u600e\u9ebc\u8fa6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u624d\u597d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4ed6\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5df2\u7d93<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c92\u6709\u8db3\u5920\u7684\u9322\uff0c\u70ba\u4f60\u8cb7\u6240\u9700\u8981\u7684\u85e5\u54c1\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e7e\u5929\u5f8c\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u773c\u898b\u65b0\u5e74\u5c31\u8981\u5230\u4f86\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u9084<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f85<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5728\u91ab\u9662\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6240\u4ee5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u552f\u4e00\u5e0c\u671b\u7684\u80fd\u8fd4\u56de\u5bb6\u904e\u5e74\uff0c\u4f60\u7684\u7236\u6bcd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6e96\u5099<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u628a\u4f60\u63a5\u56de\u5bb6\u4e26\u7c3d\u7f72\u91ab\u9662\u7684\u6587\u4ef6\uff0c\u8868\u793a\u7121\u8ad6\u767c\u751f\u4ec0\u9ebc\u4e8b\uff0c\u91ab\u9662\u90fd\u6c92\u6709\u7fa9\u52d9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u627f\u64d4\u8cac\u4efb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6b63\u7576<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6bcd\u89aa\u6e96\u5099\u6536\u62fe<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u884c\u674e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56de\u5bb6\uff0c\u7236\u89aa\u5077\u5077<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5411<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u91ab\u751f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8a62\u554f\u75c5\u60c5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u5e78\u7684\u662f\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5167\u5bb9\u5168\u88ab\u6bcd\u89aa\u807d\u5230\u3002\u5979\u4e00\u807d\u5230\u6d88\u606f\uff0c\u5c31\u50cf<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u88ab\u96f7\u64ca\u4e2d\u5fc3\u81df\u822c\u932f\u6115<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u91ab\u751f\u8aaa\uff0c\u8d85\u904e\u5341\u4e8c\u6b72\u5f8c\uff0c\u4f60\u7684\u8eab\u9ad4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c07\u6703\u958b\u59cb\u7522\u751f\u8b8a\u5316<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u9081\u5165\u9752\u5c11\u5e74<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u968e\u6bb5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc3\u81df<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ef\u80fd\u7121\u6cd5\u8ca0\u8377\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u75c5\u60c5\u6301\u7e8c\u56b4\u91cd\uff0c\u751a\u81f3\u53ea\u662f\u7c21\u55ae\u7684\u6563\u6b65\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e5f\u5e38\u5e38\u8b93\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc3\u81df\u75c5\u767c\u3002\u6709\u6642\u770b\u5230\u5b69\u5b50\u5011\u5728\u8def\u4e0a\u73a9\u800d\uff0c\u7121\u8ad6\u4f60\u591a\u9ebc\u60f3<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u52a0\u5165<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011\uff0c\u6bcd\u89aa\u90fd\u6703<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u51fa\u9762<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u963b\u6b62\uff0c\u56e0\u70ba\u5979\u64d4\u5fc3\u4f60\u6703\u5fc3\u81df\u75c5\u767c\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u983b\u7e41<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9032\u51fa\u91ab\u9662\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u552f\u7368<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6253\u91dd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ef\u4ee5\u6e1b\u8f15\u4f60\u7684\u75db\u82e6\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u76ee\u7779<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u6240<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u627f\u53d7\u7684\u75db<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u82e6\u548c\u96e3\u53d7\u75b2\u618a\u7684\u8eab\u9ad4\uff0c\u5c0d\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u800c\u8a00\uff0c\u5c31\u50cf\u5e7e\u5343\u96bb\u91dd\u982d\u523a\u540c\u6a23\u5728\u8eab\u4e0a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u822c\u75bc\u75db<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u4eba\u8aaa\uff0c\u53ea\u6709\u4e0a\u5e1d\u77e5\u9053\u751f\u547d\u7684\u76e1\u982d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f55\u6642\u5230\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6240\u4ee5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u6bcd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc3\u4e2d\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6050\u61fc\u8207\u64d4\u5fc3\u662f\u7121\u6cd5\u907f\u514d\u7684\uff0c\u4ed6\u5011\u591a\u9ebc\u5bb3\u6015\uff0c\u6709\u4e00\u5929\u4ed6\u5011\u7684\u5929\u4f7f\u6703<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u771f\u6b63<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96e2\u4ed6\u5011\u800c\u53bb\u3002\u4f60\u662f\u4ed6\u5011\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fc3\u809d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5bf6\u8c9d\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u8b93\u4ed6\u5011\u5ef6\u7e8c\u4e86\u751f\u547d\uff0c\u77ad\u89e3\u751f\u547d\u7684\u771f\u8ae6\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e7e\u5e74<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u904e\u53bb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4f60\u7684\u5341\u4e8c\u6b72<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u751f\u65e5\u5373\u5c07\u5230\u4f86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u7236\u6bcd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u4e0a\u5e1d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u552f\u4e00\u8acb\u6c42\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7948\u79b1\u4f60\u80fd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8d85\u8d8a\u5e74\u9f61\u9650\u5236\u3001\u5ef6\u9577\u4f60\u7684\u751f\u547d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u8207\u4f60\u4e00\u8d77\u751f\u6d3b\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96e8\u7e3d\u6703\u6b47\uff0c\u967d\u5149\u7d42\u6703\u4e4d\u73fe<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0a\u5e1d\u807d\u5230\u4f60\u7236\u6bcd\u6c38\u4e0d\u653e\u68c4\u7684\u7948\u79b1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u8b93\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5b89\u7136\u5ea6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u904e\u5341\u4e8c\u6b72<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u751f\u65e5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f46\u4f60\u7684\u75c5\u60c5\u4f9d\u820a\u5b58\u5728\uff0c\u770b\u5230\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7e3d\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u75c5\u61e8\u61e8<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u6a23\u5b50<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4f60\u7684\u6bcd\u89aa\u548c\u7236\u89aa\u4e0d\u77e5\u9053\u8a72\u5982\u4f55\u662f\u597d\u3002\u4f46\u4ed6\u5011\u4e26\u6c92\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5728\u4f60\u8eab\u4e0a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u770b\u5230\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5931\u53bb\u5c0d\u4eba\u751f\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e0c\u671b\uff0c\u4f60\u662f\u4ed6\u5011\u7684\u5929\u4f7f\uff0c\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u70ba\u4ed6\u5011\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u751f\u547d\u756b\u4e0a\u8272\u5f69\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f46\u662f\uff0c\u7121\u8ad6\u4ed6\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed8\u51fa\u591a\u5c11<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u90fd\u7121\u6cd5\u907f\u514d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u6b7b\u4ea1\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6050\u61fc\uff0c\u4ed6\u5011\u7121\u6cd5\u638c\u63e1\u4f60\u751f\u547d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u9577\u5ea6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4ed6\u5011\u4e5f\u7121\u5f9e\u5f97\u77e5\u80fd\u8207<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u4e00\u8d77\u751f\u6d3b\u591a\u4e45<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u5341\u4e94\u6b72<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u4f60\u6700<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u865b\u5f31\u7684\u5e74\u9f61\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u6b63<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u9ede\u4e00<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6ef4<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6162\u6162\u5931\u53bb\u751f\u547d\u7684\u529b\u91cf\uff0c\u4f46\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f9d\u820a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u60f3\u6230\u52dd\u75c5\u9b54\u3001\u514b\u670d\u4eba\u751f\u7684\u6ce2\u703e\u3002\u7d42\u65bc\uff0c\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9806\u5229<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u71ac\u904e\u4e86\u5341\u516d\u6b72\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u51fa\u4eba\u610f\u6599\u4e4b\u5916\uff0c\u66b4\u98a8\u96e8\u8972\u64ca\u4e86\u5e73\u975c\u7684\u5927\u6d77<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9762\u81e8<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u98a8\u96e8\uff0c\u6dda\u6c34\u5728\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96d9\u89aa<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u773c\u4e2d\u6d41\u4e86\u4e0b\u4f86\u3002\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u865b\u5f31\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8eba\u5728\u5e8a\u4e0a\u958b\u53e3\uff1a\u300c\u7238\u7238\u3001\u5abd\u5abd\uff0c\u611f\u8b1d\u4f60\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0d\u6211\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u611b\u8b77\u3001\u57f9\u80b2\u3001\u5f15\u5c0e\u6211\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4eba\u751f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5d0e\u5d87\u9053\u8def\u4e0a\u7684\u4e00\u76de\u5149\u660e\u3002\u300d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u76f4\u5230\u6700\u5f8c\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7dca<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u63e1\u4ed6\u5011\u7684\u624b\uff0c\u5abd\u5abd\u4e0d\u65b7\u7684\u8aaa\u4f60\u662f\u6211\u5011\u7684\u5929\u4f7f\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8c50\u9952\u7684\u8ca1\u5bcc\uff0c\u751f\u547d\u7684\u529b\u91cf\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6f38\u6f38\u5730\uff0c\u4f60\u7684\u624b\u518d\u4e5f\u6c92\u6709\u529b\u6c23\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6700\u5f8c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u5e36\u8457\u559c\u6a02\u3001\u5e73\u5b89<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u7b11\u5bb9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u96e2\u958b\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u65c5\u7a0b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5982\u6b64<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5145\u6eff\u5149\u660e\uff0c\u5c31\u50cf\u9ec3\u660f\u7684\u661f\u661f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7dbb\u653e\u5149\u8292<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6700\u5f8c\u4e00\u7a0b\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u670b\u53cb\u548c\u89aa\u621a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u90fd\u8d95\u4f86\u63a2\u671b\u4f60\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6700\u5f8c\u4e00\u9762\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u6c38\u9060\u90fd\u8a18\u5f97<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u4f60\u9084\u662f\u5b30\u5152\uff0c\u9084\u662f\u5c0f\u5929\u4f7f\u7684\u6642\u5019\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c31\u5df2\u7d93\u52c7\u6562\u5c0d\u6297\u75c5\u9b54\uff0c\u4e00\u76f4\u5e36\u7d66\u4ed6\u5011\u6b61\u6a02\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6559\u5c0e\u4ed6\u5011\u4e0d\u754f\u61fc\u4efb\u4f55\u6311\u6230\uff0c\u4e0d\u8f15\u8a00\u653e\u68c4\u7684\u5929\u4f7f\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6d77\u9762<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5982\u6b64<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6ce2\u6fe4\u6d36\u6e67\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e4d\u73fe\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9583\u96fb<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u64ca\u788e\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011\u7684\u5fc3\uff0c\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u5fc5\u9808<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5766\u7136<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u63a5\u53d7\u4ed6\u5011\u7684\u5c0f\u5929\u4f7f\u6d88\u5931\u4e86\u7684\u4e8b\u5be6\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u76f8\u4fe1\uff0c\u73fe\u5728\u5b69\u5b50\u6b63<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8207\u4e0a\u5e1d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u8d77<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u7684\u7236\u89aa\u3001\u6bcd\u89aa\uff0c\u96d6\u7136\u73fe\u5728\u5df2\u7d93\u80fd\u63a5\u53d7\u4f60\u5df2\u7d93\u96e2\u958b\uff0c\u4e0d\u5728\u8eab\u908a\u7684\u4e8b\u5be6\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5373\u4f7f\u4f60\u7684\u96e2\u958b\uff0c\u8b93\u4ed6\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u611f\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u75db\u82e6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u842c\u5206<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011\u4e5f\u660e\u767d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4f60\u5c07<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c38\u9060<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u518d\u70ba\u75c5\u75db\u7e8f\u8eab\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u5e36\u7d66<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5011\u4e00\u7d72\u7d72\u7684\u6170\u7c4d\u3002\u91dd\u982d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c07<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u518d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u50b7\u5bb3\u4f60\uff0c\u518d\u4e5f\u4e0d\u7528\u5fcd\u53d7<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u541e\u56a5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u82e6\u85e5<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u75db\u82e6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f9e\u5c0f\u5230\u5927\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60\u52aa\u529b\u8207\u75c5\u9b54<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u640f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9b25\uff0c\u73fe\u5728\uff0c\u7d42\u65bc\u53ef\u4ee5\u5b89\u5fc3\u96e2\u958b\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f60<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c38\u9060<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u4ed6\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c0f\u5929\u4f7f\uff0c\u5411\u8207\u4e0a\u5e1d\u8a34\u8aaa\u3001\u8acb\u6c42\u5e6b\u5fd9\uff0c\u5e0c\u671b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7948\u79b1<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u80fd\u8b93\u4f60\u7684\u7236\u6bcd\u514b\u670d\u4e00\u5207\u9762\u81e8\u7684\u6311\u6230\u3002<\/span><\/p>\n<p>&nbsp;\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00a02016 Preliminary \u83f2\u5f8b\u8cd3\u6587\u521d\u9078\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[53,169],"tags":[173],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/909"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=909"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/909\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=909"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=909"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=909"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}