{"id":948,"date":"2016-05-11T19:46:55","date_gmt":"2016-05-11T11:46:55","guid":{"rendered":"http:\/\/tlam.sea.taipei\/?p=948"},"modified":"2016-05-11T19:46:55","modified_gmt":"2016-05-11T11:46:55","slug":"ga-wai-lao-de-lai-tien-boa-sau-bua-an-the-wai-lao-left-his-tip-after-meal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/2016\/05\/11\/ga-wai-lao-de-lai-tien-boa-sau-bua-an-the-wai-lao-left-his-tip-after-meal\/","title":{"rendered":"\u7559\u4e0b\u5c0f\u8cbb\u7684\u5916\u52de\u4f6c G\u00e3 \u201cWai lao\u201d \u0111\u1ec3 l\u1ea1i ti\u1ec1n boa sau b\u1eefa \u0103n"},"content":{"rendered":"<p>\t\t\t\t<span class=\"_5mfr _47e3\"><img loading=\"lazy\" class=\"img\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/images\/emoji.php\/v9\/fcf\/1\/16\/1f1fb_1f1f3.png\" alt=\"\" width=\"16\" height=\"16\" \/>\u00a0<\/span>2016 S\u01a1 tuy\u1ec3n \u8d8a\u5357\u6587\u521d\u9078\u00a0<img loading=\"lazy\" class=\"img\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/images\/emoji.php\/v9\/fcf\/1\/16\/1f1fb_1f1f3.png\" alt=\"\" width=\"16\" height=\"16\" \/><br \/>\n<span id=\"more-1973\"><\/span><!--more--><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Ang kalamidad ay hindi natin alam kung kailan darating. Ito ay bigla na lang nangyayari hindi natin inaasahan. Kahit anong pag-iingat natin, sa araw-araw , kapag kalikasan na ang nagalit wala tayong magagawa kundi tanggapin ang kahihinatnan natin.\\n\\nSa Barangay San Andres may isang masaya pamilya . Hindi sila mayaman , hindi rin mahirap. Sa gabing iyon habang sila ay kumakain ng hapunan, sila ay masayang nagsasalo-salo at masayang nagkwentuhan. Pinag-usapan nila ang parating na kaarawan ni Liza.\\n\\nAraw ng linggo , ito ay araw na nagkakasama sina Anna , Liza at kanilang Mama at Papa para mamasyal. Ito ay kaarawan ni Liza kaya espesyal ang araw na ito.\\n\\nSi Anna ay 15 taon gulang. Nasa 3rd year High School na siya. Siya ay masayahin , matalino at masunurin bata. Siya ay panganay na anak nina Rowel at Maria. \\n\\nSi Liza ang pangalawang anak nila. Siya ay bibong bata at mahilig siya gumuhit. Siya ay 10 taon gulang pa lang. Masayahin bata at mahilig magkwento. \\n\\nSi Rowel at Maria ay 16 na taon ng kasal. Sila ay pareho nagtratrabaho. At masaya sila sa kanilang pagsasama. Iminulat din nila sa kanilang mga anak ang pagpapasalamat sa mga biyaya binigay sa kanila ng Maykapal.\\n\\nAng aga nila nagising noong araw ng Linggo para magsimba bago mamasyal at ipagdiwang ang kaarawan ni Liza.\\n\\nBago sila umalis ng bahay dahil espesyal ang araw na iyon, naghanda si Maria ng spaghetti at puto cheese na paborito ni Liza. At bago sila kumain ng almusal sila ay nagpasalamat sa Maykapal. \\n\\nPanginoon,\\n\\nInyo pong basbasan ang pagkain na ito ng Banal na Espiritu, na magbigay lakas sa amin katawan at salamat sa mga biyaya binibigay mo sa amin sa araw araw. At kami ay nagpapasalamat sa araw na ito na kami nagsasalo-salo ng iyong biyaya sa kaarawan ng aming mahal na anak na si Liza. Salamat sa paggabay mo sa amin sa araw araw. \\n\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\tAmen.\\n\\nAt masaya sila nagsalo-salo ng kanilang almusal . Nasasabik na si Liza na makapunta sa Ocean Water World . \\n\\n\\u201cPapa pagkatapos natin kumain punta na po ba tayo sa Ocean Water World\\u201d ani ni Liza\\n\\n\\u201cLiza hindi , tayo ay magsisimba muna dahil araw ng linggo ngayon at magpasalamat tayo sa iyong kaarawan\\u201d wika ni Rowel.\\n\\nMula sa kanilang bahay halos tatlongpung minuto bago sila makarating ng bayan . At doon sa Bayan ng Sto.Tomas , sila magsimba at mamasyal.\\n\\nPagkarating sa simbahan sakto kasisimula palang ng misa. At sila taimtim na nagdasal at nagpasalamat sa mga biyayang natatangap nila sa araw-araw. \\n\\nPagkatapos ng misa , sila ay pumunta sa Ocean Water World, ito ay may anim na palapag . Ito ay isang malaking aquarium at makikita ang iba\\u2019t ibang uri ng mga isda at mga pantubig na hayop. \\n\\nMasayang-masaya si Anna at Liza. Habang pinagmamasdan ang mga isdang lumalangoy. \\n\\n\\u201cPapa, Mama tingnan ninyo ang laking isda\\u201d sambit Anna\\n\\u201cKaya nga ate ang laki\\u201d ani ni Liza\\n\\u201cTingnan ninyo iba\\u2019t ibang uri ng pagong\\u201d saad ni Rowel\\n\\u201cMagpakuha tayo ng litrato\\u201d sambit ni Maria.\\n\\nPalinga-linga at litrato dito, litrato doon bilang ala-ala nila sa lugar na iyon. \\n\\nTagal na din sila naglalakad , at tumitingin ng mga isda at iba pantubig na hayop.\\n\\nNagtanong si Rowel nauuhaw ba kayo o nagugutom, gusto ninyo bumili ako ng makakain o mainom man lang.\\n\\nSumagot si Anna \\u201cPapa gusto ko ng tubig. Nauuhaw po ako.\\u201d\\n\\u201cAko din Papa\\u201d ani ni Liza.\\n\\n\\u201cMay upuan doon, umupo muna kayo, mamahinga , bibili lang ako ng maiinom, babalik ako\\u201d ani ni Rowel\\n\\nUmalis na si Rowel para maghanap ng mabibilhan ng maiinom. Ilang minuto nakalipas, nagsabi si Liza sa kanyang ina na si Maria na punta siyang comfort room dahil naiihi na siya.\\n\\n\\u201cLiza ihing- ihi ka na ba\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cOpo Mama\\u201d saad ni Liza\\n\\u201cWala pa ang Papa mo, baka hanapin niya tayo kapag hindi tayo makita ditto\\u201d, ani ni Maria\\n\\u201cMama di ko na kayang pigilan\\u201d, saad ni Liza\\n\\n\\u201cAko na lang po Mama ang mag-iintay kay Papa, hindi naman po kalayuan ang comfort room dito\\u201d ani ni Anna\\n\\nKahit may alinlangan si Maria iwanang mag-isa si Anna doon sa kinauupuan nila, hindi na talaga mapigilan ni Liza na hindi makapunta sa comfort room . \\n\\n\\u201cAnna dito ka lang intayin mo kami , o Papa mo, huwag sasama o makipag-usap sa hindi kilala, mabilis lang kami babalik agad kami;\\u201d wika ni Maria\\n\\n\\u201cOpo Mama huwag kayong mag- alala\\u201d saad ni Anna\\n\\nMga ilang minuto nakalipas, parang may ibang nararamdaman si Anna, iniisip ba niya nahihilo ba siya o lumilindol ba.\\n\\nMula sa mahina na pagyanig at unti unti itong lumakas. Nagkagulo na ang mga tao , nagtatakbuhan at nagkakatulakan, ang iba ay sumisigaw.\\n\\n\\&quot;Lindol, lindo\\&quot; ang sigaw ng mga tao.\\n\\nSi Anna ay hindi niya alam gagawin, lumalakas ang pagyanig.\\n\\n\\u201cMama, Papa, Liza, asan kayo\\u201d sigaw ng sigaw si Anna, dahil nagkakagulo na mga tao, nagkakatulakan na sa paglabas ng gusali.\\n\\nSi Anna ay napatilapon sa may pader at nawalan ng malay. Nagising nalang siya , na may mabigat sa kanyang paa. Sa kasamaang palad, ang paa ni Anna ay nadaganan ng bato, kaya hindi siya makakilos.\\n\\nDahil sa lakas ng pagyanig, may nahuhulog ng mga bato galing sa itaas. Ang gusali ay nagsisimula ng gumuho, nagbibitak na ang sahig at mga dingding. Ang mga salamin ay nabasag na. . \\n\\n\\u201cMay tao po ba diyan\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\u201cMama , Papa, Liza, asan kayo\\u201d paulit ulit na sigaw ni Anna.\\n\\nMadilim ang paligid , halos marami nasaktan sa nangyari. Ang dami rin nagsisigawan sa nangyaring lindol. \\n\\nTulong, tulungan ninyo ako, mga sigaw ng ibang tao nasaktan sa nangyari lindol.\\n\\nSi Maria at Liza nakatakbo sa labas ng gusali noong lumindol. Kaya una niyang hinanap si Anna sa mga tao sa labas ng gusali. \\n\\n\\u201cAnna asan ka\\u201d sigaw ni Maria\\n\\u201cAte Anna , Ate Anna\\u201d sigaw ni Liza.\\n\\nSi Rowel din ay nakalabas ng gusali, at nakita niya ang kanyang mag-ina na si Maria at Liza\\n\\n\\u201cAsan si Anna\\u201d ani ni Rowel\\n\\u201cHindi ko makita\\u201d ani Maria\\n\\nHabang tumutulo ang luha ay sinabi ni Maria kay Rowel bakit nahiwalay si Anna sa kanila.\\n\\n\\u201cAnak asan ka na , Anna, Anna\\u201d habang iyak ng iyak si Maria.\\n\\nPagkatapos ng nangyaring lindo makikita sa paligid ang mga nasirang gusali, ang mga daan ay nasira din, ang ibang sasakyan ay nagtauban sa lakas ng lindol na umabot sa lakas ng magnitude 7. Maraming nasaktan sa nangyaring lindol. Bumalot sa kapaligiran ang mga taong sugatan. Ang iba ay nag- iiyakan sa nagyaring lindol.\\n\\nDumating na ang mga Rescuer. Ang mga tao sa labas ay nagkakagulo, may mga iba din sila kasamahan na hindi makita.\\n\\n\\u201cHuminahon kayo, lahat ay gagawin naming makita at mailagtas ang mga mahal ninyo sa buhay.\\u201d\\n\\u201cHuwag kayo lumapit sa gusali para makaiwas sa disgrasiya\\u201d saad ng Rescuer\\n\\nHabang ginagawa ng mga Rescuer ang paghahanap sa mga tao, sa gumuhong gusali. Si Maria ay dasal ng dasal na sana ligtas ang kanyang anak.\\n\\nSumigaw ang Rescuer may nakuha na isang tao, ngunit hindi si Anna\\n \\nDumidilim na ngunit sina Maria , Rowel at Liza ay naghihintay pa rin na sana makita na si Anna.\\n\\nBigla na naman yumanig ang lupa, lumilindol, lumilindol , sigaw ng tao. Ang mga iba tao ng tatakbuhan , nagkakagulo sa nangyayaring lindol. Ngunit ang pagyanig na iyon ay saglit lang.\\n\\nBigla umupo mula sa kinatatayuan sina Rowel, Maria at Liza , habang yapos- yapos ang isa\\u2019t isa at nagdarasal na sana ay tumigil na lindol at makaligtas sila.\\n\\nSi Anna naman ay takot na takot , kahit masakit ang paa niya dahil nadaganan ito ng bato , ngunit hindi niya pinapansin ang sakit. Ang nais niya lang ay makaalis sa kinalalagyan niya. Sigaw siya ng sigaw.\\n\\n\\u201cTulong, tulugan ninyo ako\\u201d sigaw Anna\\n\\nDahil sa pagyanig na nangyari, naglaglagan ang maliliit na bato at natamaan si Anna sa may ulo. Nagdugo ang ulo niya. Ngunit hindi niya ito pinapansin.\\n\\nSa sobrang dilim ay wala ng makita si Anna. Puro mga tinig na lang ang naririnig niya na humihingi ng tulong.\\n\\nAng mga Rescuer naman ay walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Ang ibang nakukuha nila ay mga nasugatan lang , ngunit meron din na nabawian na ng buhay.\\n\\nSi Maria at Rowel ay hindi na mapakali, bawat tao na nailalabas sa gumuhong gusali ay kanilang tinitingnan at nagbabaka sakaling si Anna ay nakita na.\\n\\nSi Anna, at napagod na sa kakasigaw , nanghihina na rin siya . Humina na din ang mga boses na sumisigaw at humihingi ng tulong. Napipikit na ang mga mata ni Anna, ngunit nilalabanan niya ito. Kahit pagod na siya kakasigaw pinipilit niya pa rin ang sarili niya, baka sakali may makarinig sa kanya. Halos anim na oras na siya doon. At wala pa rin siya nakikitang pag-asa.\\n\\nAng tagal na nag-iintay nina Rowel, Maria at Liza sa labas ngunit hindi pa rin nakita si Anna.\\n\\n Bigla bumuhos ang malakas na ulan, kahit ayaw nila umalis doon, ngunit baka naman magkasakit si Liza. Kaya sumilong sila sa malapit na simbahan. Nasa loob nito ang mga ibang tao na sugatan sa nagyaring lindol at ang iba ay tulad nila umaasa makita ang mahal nila sa bahay sa gumuhong gusali. \\n\\nKahit ang lakas ng ulan tuloy parin ang mga Rescuer sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Halos labing dalawang oras na sila walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali.\\n\\nAng kaarwan ni Liza, na sana ay masaya ay napalitan ng kalungkutan, dahil ang kanyang mahal na ate Anna hindi pa rin nakita.\\n\\nSa simbahan na nagpalipas ng gabi sina Rowel, Maria at Liza. Umaasa na sana bukas ng umaga , pagsikat ng araw makita na si Anna.\\n\\nLumipas na labing anim na oras ngunit hindi parin makikita si Anna. Hindi pa rin nawawalan ng pag-asa sina Rowel at Maria na makita ang kanilang anak na si Anna.\\n\\nSi Anna nanghihina na, natutuyo na ang kanyang lalamunan. Wala na siya naririnig na sumisigaw na humingi ng tulong. Nawawalan na ng pag-asa si Anna.\\n\\nNaalala ni Anna , ang masasaya nilang ala-ala na magkakasama sila ng kanyang Papa , Mama at ni Liza. Naalala niya yung lagi nilang kinakanta. At kinanta niya ito, para palakasin ang kanyang loob.\\n\\nMahal ka ni Papa\\nMahal ka ni Mama\\nLagi tayo magkasama\\nKahit saan man magpunta\\nTayo kapit kamay na lumalakad\\nAt kumakanta ng sabay sabay\\nWalang iwanan , habang buhay.\\n\\nHabang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. \\n\\n\\u201cMay naririnig ako boses dito , may tao ba diyan sumigaw ka para malaman naming asan ka\\u201d ; sigaw ng Rescuer\\n\\nNarinig ni Anna ang boses na sumisigaw, kaya sumigaw siya.\\n\\n\\u201c Nandito ako , tulungan ninyo ako\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\nBiglang may nakita siyang maliit na liwanag , \\u201cmay tao ba diyan\\u201d ani ng Rescuer.\\n\\nBigla nabuhayan ng loob si Anna, kahit hinang-hina siya pinilit niya sumigaw. \\&quot;Tulong andito ako. Tulungan ninyo ako ani ni Anna\\&quot;. Habang tuluyan na nawalan ng lakas at malay si Anna.\\n\\nSimigaw ang Rescuer, \\&quot;may bata dito\\&quot;.\\n \\nMahina na ang kanyang tibok ng pulso. Kaya nagmamadali ang mga Rescuer na makuha si Anna.\\n\\nNoong nalaman nina Rowel at Maria na may bata na nakuha sa gumuhong gusali. Dali-dali sila punta sa gumuhong gusali . Para makita kung si Anna ang nakuha ng mga Rescuer.\\n\\nTatakbo sila pumunta sa lugar kung na saan ang nakuhang bata. Malayo palang sila , si Maria naiiyak na. At ng malapit na sila , nakita ni Maria ang bracelet sa kamay ng bata.\\n\\n At napasigaw si Maria . \\u201cAnna anak ko, anak anak.\\u201d\\n\\nMabilis na dinala sa hospital si Anna dahil hindi na maganda ang kalagayan niya. \\n\\nHabang ang mga doctor ay abala na inaasikaso si Anna dahil sa kalagayan niya. Mahina na ang tibok ng puso ni Anna. At dahil dito hindi mapakali sina Rowel at Maria sa kalagayan ng anak. Pagkalipas ng ilang oras. Nagkamalay si Anna kahit hinang-hina siya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama, Liza\\u201d ang unang salita lumabas sa bibig ni Anna. \\n\\nDali-dali tinawag ng Doctor ang pamilya niya. At pagpasok nila, nakita nila si Anna na hirap na hirap sa kalagayan niya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama , Liza Happy Birthday\\u201d wika ni Anna\\n\\nKinausap na sila ng Doctor na ipalagay na loob, dahil hindi alam kung hanggang kalian tatagal si Anna dahil sa natamong sugat sa ulo ni Anna ay hindi natigil ang pagdugo sa loob ng ulo niya. At ang paa ni Anna ay hindi na maigalaw sa sobrang tagal na pagkakaipit sa bato. Humihina na din ang tibok ng puso ni Anna. Kaya wala na din magagawa ang Doctor. Ginawa na nila lahat mailigtas si Anna.\\n \\n\\u201cAnna, palakas ka\\u201d habang naluha si Maria \\n\\u201cAte Anna pagaling ka\\u201d, wika ni Liza\\n\\u201cMama , Papa , Liza mahal na mahal ko kayo, masaya ako nakita ko kayo muli\\u201d , sa mahinang boses ni Anna.\\n\\nPinilit ni Anna magsalita sa huling pagkakataon habang hawak niya ang kamay ng kanyang mga magulang. Ngunit hindi nagtagal tuluyan na bumitaw si Anna sa pagkakahawak.\\n\\nNiyapos ni Maria at Rowel ang anak, \\n\\n\\u201cAnna gumising ka\\u201d, wika ni Maria\\n\\u201cAnak mahal na mahal ka namin\\u201d ani Rowel\\n\\u201cAte gising , gumising ka\\u201d, wika ni Liza.\\n\\nIsang bangungot ang nangyari sa kanilang pamilya. Hindi nila inaasahan na magyayari ito sa kanila.\\n\\nPagkalipas isang linggo mula ng nilibing si Anna ay puno ng kalungkutan ang puso ng pamilya nila.\\n\\nMaraming ang nagdadalamhati sa nangyari lindol at sariwa pa rin ang mga pangyayari sa puso at sa isip nila.\\n\\nNaayos ng unti-unti ang mga nasira gusali, mga daan at tulay. Ngunit ang nangyari trahedya ay bumakas at hindi na mabura sa kanila isip at puso.\\n\\n Bumalik na uli sila sa pagtrabaho at si Liza sa pag-aaral.\\n\\nNgunit may kalungkutan pa rin sila nadadama, dahil sa pagpanaw ni Anna. \\n\\nPag-uwi ng bahay nina Rowel at Maria si Liza lagi nila nakita sa kuwarto ng kanyang ate Anna. \\n\\n\\&quot;Ate miss na kita, miss ko na ang tawanan natin at kwentuhan natin pagkagaling natin sa paaralan\\&quot;. Yakap-yakap ang litrato ng kanyang ate habang tumutulo ang luha ni Liza.\\n\\nSi Rowel at Maria walang magawa dahil kahit sila namimiss nila ang kanilang anak. Masakit ang pagkawala ni Anna.\\n\\nBiglang tumunog ang telephono.\\n\\nKiring kiring kiring\\u2026\\u2026\\n\\nSinagot ni Maria ang telephono.\\n\\n\\&quot;Hello\\&quot; ani ni Maria\\n\\u201cHello Ito po ba ang Lucas Family\\u201d, sagot ng kabilang linya\\n\\u201cOpo , ano pong kailangan nila\\u201d tugon ni Maria\\n\\u201cAko nga po pala ang guro ni Anna, Miss Evangelista sagot ng kausap ni Maria sa telephono\\u201d\\n\\u201cMa\\u2019am Evangelista kayo po pala\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cPwede po ba pumunta ang pamilya ninyo sa Huwebes sa paaralan\\u201d, saad ng guro\\n\\u201cSige po, Ma\\u2019am\\u201d sagot ni Maria\\n\\u201cIntayin naming kayo sige bye\\u201d ani ng guro\\n\\&quot;Bye\\&quot; ani ni Maria\\n\\nPagkababa ng telephono. Napaisip si Maria at sinabi niya kay Rowel ang sinabi guro. Nag-isip sila bakit kaya sila pinapupunta sa paaralan ni Anna.\\n\\nDumating na araw ng Huwebes, sila ay papunta sa paaralan ni Anna hanggang sa pagpunta sa paaralan palaisipan pa rin bakit sila pinatawag at pinapunta sa paaralan.\\n\\nSinalubong sila ng guro ni Anna si Ms. Evangelista.\\n\\n\\&quot;Kamusta po kayo\\&quot; wika guro.\\n\\&quot;Mabuti naman po\\&quot; tugon ni Maria at Rowel\\n\\&quot;Nagtataka po siguro kayo bakit namin kayo pinapunta dito sa paaralan\\&quot; ani guro\\n\\&quot;Opo , may problema po ba naiwanan si Anna\\&quot;\\n\\&quot;Naku wala po, mabait at matalino bata si Anna\\&quot; wika ng guro.\\n\\n\\&quot;May programa po kasi ngayon ang paaralan, Buwan ng Wika. Mamaya po malalaman po ninyo bakit po naming kayo pinapunta\\&quot; ani ng guro ni Anna.\\n\\nPinaupo sila sa may unahan malapit sa entablado . Nagsimula na programa . Iba kumanta ng Pambansang Awit, iba sumayaw ng katutubong sayaw, iba ay tumula at iba ay may pagsasadula.\\nPagkatapos ng programa, ay gagawaran na ang mga nanalo sa paligsahan ng Buwan ng Wika. At hindi alam nina Rowel at Maria na kasali pala si Anna sa pagligsahan na ito.\\n\\nUmakyat sa entablado ang guro ni Anna na si Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAking po babasahin ang nanalo ng unang gantimpala sa pagsulat ng tula\\u201d saad ng guro\\n\\nHindi niya sinabi sino ang sumulat ng tula at sinimulan na niya itong basahin.\\t\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\nANG AKING TANGING YAMAN\\n\\nAKO AY MAPALAD SA AKING MGA MAGULANG\\nMAHAL KO SILA HIGIT SA BUHAY KO\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY\\nSILA ANG NAGBIBIGAY SIGLA AT KULAY SA AKING BUHAY\\n\\nDI KO MAISIP KUNG ANO ANG GAGAWIN\\nKUNG WALA SI NANAY AT TATAY SA AKIN TABI\\nHANGAD KO ANG KANILANG MABUTING KALUSUGAN\\nHABANG BUHAY NA MAKAMIT NILA ANG KANILANG KALIGAYAHAN \\n\\nSA PAGSUBOK AT TAGUMPAY KO SILA ANG AKING KARAMAY\\nSI TATAY ANG AKING HALIGI AT SANDIGAN\\nSI NANAY ANG AKING ILAW AT LIWANAG SA AKING DADAANAN\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY AT SA PAGTAHAK SA LANDAS NG BUHAY\\n\\nSILA AY MAHALIN, AT IGALANG \\nSILA AY ATING SUNDIN SA LAHAT NG PANGARAL SA ATIN\\nHIGIT SA LAHAT MAHALIN ANG MAGULANG NA BIGAY SA ATIN\\nDAHIL SILA ANG TANGING YAMAN NA MAITUTURING........\\n\\nPagkatapos mabasa ang tula, ni Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAtin po anyayahan ang mga magulang ng sumulat ng tula si Mr. Rowel and Mrs. Maria Lucas\\u201d wika ng guro\\n\\nNagulat sina Maria at Rowel, habang paakyat sila sa entablado para tanggapin ang tropeyo at premyo ng anak sa tula ginawa, naluluha si Maria hindi niya maisip na kahit wala na si Anna sa piling nila, nagbigay parin ng karangalan para sa kanila.\\n\\nKinabukasan pinuntahan nila si Anna sa kanyang puntod dala-dala nila ang isang bungkos na bulaklak at ang tropeyo napanalunan ni Anna.\\n\\u201cAnna , anak maraming salamat sa pagmamahal mo, alam ko kahit nasaan ka man , alam mo na mahal na mahal ka namin ng Papa mo at ni Liza. Dala namin ang tropeyo mo napanalunan mo sa tula na sinulat mo. Salamat sa iyong pagmamahal lagi ka nasa puso naming mahal na mahal ka naming\\u201d .\\n\\n\\t\\t\\t ==Wakas==\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f4dc; G\u00e3 \u201cWai lao\u201d \u0111\u1ec3 l\u1ea1i ti\u1ec1n boa sau b\u1eefa \u0103n<\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Janice Lopez&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f464; \u0110\u00f4ng Ph\u01b0\u01a1ng L\u00ea Chung<\/span><\/p>\n<p>G\u00e3 \u201cWai lao\u201d \u0111\u1ec3 l\u1ea1i ti\u1ec1n boa sau b\u1eefa \u0103n<br \/>\nT\u00e1c gi\u1ea3: \u0110\u00f4ng Ph\u01b0\u01a1ng L\u00ea Chung<br \/>\nN\u01a1i t\u00f4i \u0111ang s\u1ed1ng l\u00e0 m\u1ed9t th\u1ecb tr\u1ea5n nh\u1ecf c\u00f3 t\u00ean Puli, n\u1eb1m \u1edf t\u1ec9nh Nantou c\u1ee7a \u0110\u00e0i Loan. H\u00f4m \u0111\u00f3 l\u00e0 ch\u1ee7 nh\u1eadt, c\u0169ng l\u1ea1i l\u00e0 m\u1ed9t ng\u00e0y l\u00e0m vi\u1ec7c kh\u00e1c c\u1ee7a t\u00f4i \u1edf m\u1ed9t qu\u00e1n \u0103n Th\u00e1i Lan, kh\u00e1ch h\u00e0ng \u0111\u1ebfn \u0111\u1ec3 \u0111\u01b0\u1ee3c th\u01b0\u1edfng th\u1ee9c m\u00f3n \u0103n \u0111\u1eb7c bi\u1ec7t \u1edf \u0111\u00e2y. T\u00f4i s\u1ebd kh\u00f4ng bao gi\u1edd bi\u1ebft \u0111\u01b0\u1ee3c r\u1eb1ng \u0111\u00e2y s\u1ebd l\u00e0 m\u1ed9t ng\u00e0y r\u1ea5t \u0111\u1eb7c bi\u1ec7t, l\u00e0 m\u1ed9t ng\u00e0y m\u00e0 m\u1ecdi th\u1ee9 n\u1eb1m ngo\u00e0i nh\u1eefng suy ngh\u0129 c\u1ee7a m\u00ecnh. T\u1ed1i h\u00f4m \u0111\u00f3 t\u00f4i g\u1eb7p m\u1ed9t ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch da v\u00e0ng b\u01b0\u1edbc v\u00e0o qu\u00e1n, \u00f4ng \u1ea5y nh\u00ecn c\u00f3 v\u1ebb \u0111\u00e1ng s\u1ee3, m\u1ed9t ki\u1ec3u ng\u01b0\u1eddi m\u00e0 c\u00f3 l\u1ebd kh\u00f4ng ai mu\u1ed1n \u0111\u1ebfn g\u1ea7n. T\u00f4i c\u00f3 c\u1ea3m gi\u00e1c \u00f4ng ta c\u0169ng \u0111\u00e3 h\u01a1i c\u00f3 ch\u00fat men r\u01b0\u1ee3u. Ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch l\u1ea1 n\u00e0y n\u00f3i r\u1ea5t kh\u00f3 nghe, c\u00f3 l\u1ebd \u00f4ng ta c\u0169ng kh\u00f4ng n\u00f3i \u0111\u01b0\u1ee3c ti\u1ebfng Trung. M\u1eb7c d\u00f9 t\u00f4i lu\u00f4n nh\u1eafc nh\u1edf b\u1ea3n th\u00e2n r\u1eb1ng ph\u1ea3i \u0111\u1ed1i x\u1eed c\u00f4ng b\u1eb1ng v\u1edbi t\u1ea5t c\u1ea3 c\u00e1c kh\u00e1ch h\u00e0ng, nh\u01b0ng t\u00f4i kh\u00f4ng tr\u00e1nh kh\u1ecfi c\u00f3 m\u1ed9t c\u1ea3m gi\u00e1c b\u1ea5t an v\u1ec1 ng\u01b0\u1eddi \u0111\u00e0n \u00f4ng n\u00e0y. T\u00f4i c\u00f2n ngh\u0129 r\u1eb1ng c\u00f3 l\u1ebd \u00f4ng \u1ea5y c\u00f3 v\u1ea5n \u0111\u1ec1 v\u1ec1 th\u1ea7n kinh ch\u0103ng, ho\u1eb7c l\u00e0 \u0103n xong th\u00ec s\u1ebd b\u1ecf \u0111i, \u0111\u1ea1i kh\u00e1i l\u00e0 s\u1ebd c\u00f3 g\u00ec \u0111\u00f3 kh\u00f4ng hay l\u1eafm x\u1ea3y ra. T\u00f4i \u0111\u00e3 ph\u1ea3i nh\u1edd ch\u1ecb ch\u1ee7 qu\u00e1n ra gi\u00fap v\u00e0i l\u1ea7n, nh\u01b0ng ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch l\u1ea1 v\u1eabn l\u00e0m t\u00f4i c\u1ea3m th\u1ea5y r\u1ea5t e ng\u1ea1i v\u00e0 l\u00fang t\u00fang.<br \/>\nKhi ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch l\u1ea1 v\u1eeba b\u01b0\u1edbc v\u00e0o qu\u00e1n, \u00f4ng \u1ea5y ch\u1ecdn m\u1ed9t ch\u1ed7 ng\u1ed3i t\u00edt trong h\u00f3c k\u1eb9t. T\u00f4i \u0111\u01b0a cho \u00f4ng \u1ea5y t\u1edd th\u1ef1c \u0111\u01a1n v\u00e0 m\u1ed9t l\u00fac sau t\u00f4i quay l\u1ea1i \u0111\u1ec3 ghi m\u00f3n. Th\u1eadt l\u00e0 ng\u1ea1c nhi\u00ean t\u00f4i th\u1ea5y \u00f4ng ta \u0111ang \u0111\u1ecdc ng\u01b0\u1ee3c t\u1edd th\u1ef1c \u0111\u01a1n, \u00f4ng ta c\u0169ng kh\u00f4ng bi\u1ebft ph\u1ea3i g\u1ecdi m\u00f3n g\u00ec, t\u00f4i c\u1ed1 g\u1eafng g\u1ee3i \u00fd cho \u00f4ng ta v\u00e0i m\u00f3n nh\u01b0ng \u00f4ng ta l\u1ea1i l\u1eadp l\u1ea1i t\u1ea5t c\u1ea3 nh\u1eefng t\u1eeb m\u00e0 t\u00f4i v\u1eeba n\u00f3i. Ch\u1ecdn m\u00f3n n\u00e0y xong \u00f4ng ta l\u1ea1i h\u1ee7y lu\u00f4n, r\u1ed3i ch\u1ecdn l\u1ea1i m\u00f3n kh\u00e1c, c\u1ee9 nh\u01b0 v\u1eady \u00f4ng ta h\u1ee7y lu\u00f4n m\u1ea5y l\u1ea7n.<br \/>\n\u201c\u00d4i tr\u1eddi \u01a1i!\u201d t\u00f4i th\u1ed1t l\u00ean trong \u0111\u1ea7u. Sao m\u00e0 kh\u00f3 n\u00f3i chuy\u1ec7n v\u1edbi c\u00e1i g\u00e3 n\u00e0y qu\u00e1.<br \/>\nTrong l\u00fac \u0111\u1ee3i m\u00f3n \u0103n ra th\u00ec \u00f4ng ta c\u1ed1 g\u1eafng n\u00f3i v\u1edbi t\u00f4i r\u1eb1ng \u00f4ng ta mu\u1ed1n s\u1ea1c pin \u0111i\u1ec7n tho\u1ea1i, nh\u01b0ng chuy\u1ec7n \u00f4ng \u1ea5y c\u1ee9 \u1ea5p a \u1ea5p \u00fang l\u1ea1i l\u00e0m t\u00f4i hi\u1ec3u l\u1ea7m r\u1eb1ng \u00f4ng ta mu\u1ed1n \u0111\u01b0a c\u00e1i \u0111i\u1ec7n tho\u1ea1i thay v\u00ec tr\u1ea3 ti\u1ec1n cho b\u1eefa \u0103n.<br \/>\n\u201cM\u00f3n \u0103n c\u1ee7a \u00f4ng \u0111\u00e2y\u201d t\u00f4i \u0111\u1eb7t d\u0129a th\u1ecbt heo l\u00ean b\u00e0n. T\u01b0\u1edfng ch\u1eebng \u0111\u1ebfn \u0111\u00e2y l\u00e0 xong. Nh\u01b0ng m\u1ed9t l\u1ea7n n\u1eefa \u00f4ng ta l\u1ea1i t\u00ecm t\u1edbi ch\u1ed7 t\u00f4i, v\u00e0 c\u0169ng l\u1ea1i \u1ea5p a \u1ea5p \u00fang, n\u00f3i v\u1edbi t\u00f4i \u0111i\u1ec1u g\u00ec \u0111\u00f3 m\u00e0 m\u00e3i t\u00f4i v\u1eabn kh\u00f4ng hi\u1ec3u ra. G\u01b0\u01a1ng m\u1eb7t \u00f4ng ta l\u00fac \u0111\u1ea7u th\u00e8n th\u1eb9n sau \u0111\u00f3 th\u00ec c\u00f3 v\u1ebb nghi\u00eam tr\u1ecdng h\u01a1n, cu\u1ed1i c\u00f9ng \u00f4ng m\u1edbi l\u1ea5y tay che l\u1ea5y \u0111\u0169ng qu\u1ea7n, v\u00e0 n\u00f3i v\u1edbi t\u00f4i b\u1eb1ng ti\u1ebfng trung r\u1eb1ng\u6211\u60f3\u5c3f\u5c3f&#8230;<br \/>\n\u201cAh\u201d r\u00fat cu\u1ed9c th\u00ec t\u00f4i c\u0169ng \u0111\u00e3 hi\u1ec3u.<br \/>\n\u00d4ng ta g\u1ea7n nh\u01b0 kh\u00f4ng \u0103n g\u00ec m\u1ea5y, m\u00e0 ch\u1ec9 u\u1ed1ng th\u00f4i, \u00f4ng u\u1ed1ng h\u1ebft hai chai bia. Xong xu\u00f4i \u00f4ng \u1ea5y tr\u1ea3 ti\u1ec1n, v\u00e0 mang ph\u1ea7n th\u1ee9c \u0103n c\u00f2n d\u01b0 \u0111i. L\u00fac \u0111\u00f3 \u00f4ng l\u1ea1i m\u1edf t\u00fai ra, r\u00fat ra m\u1ed9t t\u1edd 100 \u0110\u00e0i t\u1ec7, \u00f4ng \u1ea5y \u0111\u01b0a cho t\u00f4i t\u1edd ti\u1ec1n. T\u00f4i h\u01a1i b\u1ea5t ng\u1edd, \u0111\u00f3 l\u00e0 ti\u1ec1n boa sao? T\u00f4i n\u00f3i \u201cKh\u00f4ng\u201d, v\u1eaby v\u1eaby tay, v\u00e0 l\u1eafc \u0111\u1ea7u, sau \u0111\u00f3 t\u00f4i nhanh ch\u00f3ng r\u1eddi \u0111i ch\u1ed7 kh\u00e1c.<br \/>\nM\u1ecdi ng\u01b0\u1eddi trong qu\u00e1n c\u1ee9 th\u1eafc m\u1eafc kh\u00f4ng bi\u1ebft ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch l\u1ea1 n\u00e0y \u0111\u1ebfn t\u1eeb n\u01b0\u1edbc n\u00e0o, c\u00f3 ng\u01b0\u1eddi th\u00ec qu\u1ea3 quy\u1ebft r\u1eb1ng \u00f4ng ta l\u00e0 ng\u01b0\u1eddi \u0110\u00f4ng Nam \u00c1, v\u00e0 ch\u1eafc ch\u1eafn \u00f4ng ta l\u00e0 m\u1ed9t \u201cWai Lao\u201d. Sau khi \u00f4ng ta r\u1eddi qu\u00e1n, ch\u1ecb ch\u1ee7 qu\u00e1n n\u00f3i v\u1edbi t\u00f4i ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch l\u1ea1 \u0111\u00e3 \u0111\u1ec3 l\u1ea1i 100 \u0110\u00e0i t\u1ec7 ti\u1ec1n boa, v\u00e0 r\u1ed3i m\u1ecdi ng\u01b0\u1eddi trong qu\u00e1n b\u1eaft \u0111\u1ea7u b\u00e0n t\u00e1n v\u1ec1 chuy\u1ec7n g\u00e3 \u201cWai Lao\u201d \u0111\u1ec3 l\u1ea1i ti\u1ec1n boa.<br \/>\nSau khi k\u1ebft th\u00fac c\u00f4ng vi\u1ec7c, t\u00f4i \u0111\u1ea1p s\u1ebd tr\u00ean nh\u1eefng con \u0111\u01b0\u1eddng quen thu\u1ed9c tr\u1edf v\u1ec1 ph\u00f2ng tr\u1ecd, nh\u01b0ng khung c\u1ea3nh \u0111\u00f3 d\u01b0\u1eddng nh\u01b0 \u0111\u00e3 \u0111\u1ed5i kh\u00e1c. T\u00f4i c\u1ee9 m\u00e3i suy ngh\u0129 v\u1ec1 ng\u01b0\u1eddi kh\u00e1ch k\u1ef3 l\u1ea1 h\u00f4m nay. T\u00f4i nh\u1edb l\u1ea1i t\u1ea5t c\u1ea3 s\u1ed1 ti\u1ec1n boa m\u00e0 t\u00f4i \u0111\u00e3 nh\u1eadn \u0111\u01b0\u1ee3c t\u1eeb khi b\u1eaft \u0111\u1ea7u \u0111i l\u00e0m th\u00eam b\u00ean ngo\u00e0i. Nh\u1edb l\u1ea1i s\u1ed1 l\u1ea7n \u0111\u00e3 nh\u1eadn \u0111\u01b0\u1ee3c ti\u1ec1n boa kh\u00f4ng h\u1ec1 kh\u00f3 kh\u0103n ch\u00fat n\u00e0o c\u1ea3, b\u1edfi v\u00ec t\u1ed5ng c\u1ed9ng t\u00f4i c\u0169ng ch\u1ec9 nh\u1eadn \u0111\u01b0\u1ee3c v\u1ebbn v\u1eb9n ba l\u1ea7n, so v\u1edbi l\u1ea7n t\u00f4i \u0111i l\u00e0m th\u00eam l\u00fac \u1edf Vi\u1ec7t Nam th\u00ec con s\u1ed1 n\u00e0y qu\u00e1 \u00edt \u1ecfi. \u1ede Vi\u1ec7t Nam ti\u1ec1n boa nhi\u1ec1u, n\u00ean n\u00f3 c\u0169ng g\u1ea7n nh\u01b0 l\u00e0 m\u1ed9t kho\u1ea3n trong t\u1ed5ng ti\u1ec1n l\u01b0\u01a1ng c\u1ee7a m\u1ed9t ph\u1ee5c v\u1ee5 b\u00e0n. Nh\u01b0ng c\u00f2n \u1edf \u0110\u00e0i Loan th\u00ec kh\u00e1c, ng\u01b0\u1eddi \u0110\u00e0i h\u1ecd kh\u00f4ng c\u00f3 th\u00f3i quen \u0111\u1ec3 l\u1ea1i ti\u1ec1n boa.<br \/>\nL\u1ea7n \u0111\u1ea7u t\u00f4i nh\u1eadn \u0111\u01b0\u1ee3c ti\u1ec1n boa l\u00e0 c\u1ee7a hai b\u00e0 c\u00f4 ng\u01b0\u1eddi \u0110\u00e0i, h\u1ecd c\u0169ng kh\u00e1 l\u1edbn tu\u1ed5i, l\u00fac v\u00e0o qu\u00e1n h\u1ecd ch\u1ecdn c\u00e1i b\u00e0n nh\u1ecf nh\u1ea5t \u0111\u1ec3 ng\u1ed3i, v\u00e0 h\u1ecd c\u0169ng ch\u1ec9 g\u1ecdi c\u00f3 m\u1ed9t con c\u00e1 duy nh\u1ea5t. L\u1ea7n th\u1ee9 hai, t\u00f4i nh\u1eadn \u0111\u01b0\u1ee3c ti\u1ec1n boa c\u1ee7a m\u1ed9t anh trai ng\u01b0\u1eddi Vi\u1ec7t, anh \u1ea5y c\u0169ng sang \u0110\u00e0i Loan l\u00e0m lao \u0111\u1ed9ng, \u0103n xong th\u00ec anh \u1ea5y tr\u1ea3 ti\u1ec1n v\u00e0 ch\u1ea1y t\u1edbi ch\u1ed7 t\u00f4i, kh\u0103ng kh\u0103ng \u0111\u01b0a cho t\u00f4i 100 \u0110\u00e0i t\u1ec7, anh \u1ea5y n\u00f3i th\u1ef1c \u0111\u01a1n to\u00e0n ti\u1ebfng Trung anh kh\u00f4ng \u0111\u1ecdc \u0111\u01b0\u1ee3c, anh c\u1ea3m \u01a1n v\u00ec t\u00f4i \u0111\u00e3 gi\u00fap anh \u1ea5y g\u1ecdi m\u00f3n. L\u1ea7n th\u1ee9 ba ch\u00ednh l\u00e0 l\u1ea7n n\u00e0y, m\u1ed9t ng\u01b0\u1eddi \u0111\u00e0n \u00f4ng \u0111\u1ebfn t\u1eeb m\u1ed9t \u0111\u1ea5t n\u01b0\u1edbc n\u00e0o \u0111\u00f3 m\u00e0 t\u00f4i kh\u00f4ng bi\u1ebft, 100 \u0110\u00e0i t\u1ec7.<\/p>\n<p>~~~~~<br \/>\n&#8220;The Wai Lao&#8221; left his tip after meal<br \/>\nWriten by Dong Phuong Le Chung<br \/>\nWhere i currently live is a small town called Puli in Nantou province, Taiwan. It was Sunday, just another working day in a Thai cuisine restaurant, the customers come and hope for a good meal. I never knew that today will be a special day, that out of my expectation. That night i met an Asian man, he looks terrible, just like kind of making people don&#8217;t want to take any close to. He was drunk, i guess. The stranger customer speak in a very hard way to understand, it is clearly that he must not be a Chinese speaking. Even i always remind myself to serve every customer equally, i still had an unsafe feeling about this man. I was thought maybe he got mental, or eating then left, or something terrible like that would happen. I had to call my manager for helping. But after that, the stranger custommer kept making me so confused.<br \/>\nAt the First moment when the stranger customer walked into restaurant, he chose the farthest position to take a sit. I passed to him the menu, after a while i came back to get his order. I saw him read the menu upside down, he have no idea what to order. I tried to give him some advice but he just repeat every single word i had talked to express what he wants. The stranger customer order the food then cancel it many times.<br \/>\n\u201cOh god!\u201d i was thinking. It was so hard to communicate with this man.<br \/>\nWhile waiting for food, he tried to ask me that he wants to recharge his phone battery, but it made me miss understand that he wants to pay the bill by exchange his phone.<br \/>\n&#8220;Here you are&#8221; i put on the table his order meal, a plate of pork\u6253\u629b\u8c6c. He got his order already, but still the story haven\u2019t go to the end.<br \/>\nAnother time, he try to ask where is the toilet by using many unable to understand &#8220;Words&#8221;, his face changed from shyness to seriousness, finally he used his hand cover his own pan and told me\u6211\u60f3\u5c3f\u5c3f&#8230;<br \/>\n\u201cAh\u201d. Finally i am understand.<br \/>\nHe nearly ate nothing at all, but two bottles of beer. He pay the bill, and take the rest away. By that time he had already checked his pocket, and took out 100 NTD, he gave it to me. It&#8217;s tip! i was so suprise but i said \u201cNo\u201d, wave my hand, as well as shook my head, and very quickly i walked away.<br \/>\nPeople in the restaurant kept wondering which country he come from, some of them affirmed he come from a Southeast Asia country, and ofcourse he is a \u201cWai lao\u201d. After the man\u2019s leaving, my manager told me that the stranger custommer left 100 NTD of tip, and everybody in the restaurant start talking about &#8220;The Wai Lao&#8221; left his tip after meal.<br \/>\nAfter work i biking on the same street to go back to my apartment, but the scene just getting different. My head keep thinking about the weird custommer. I recall about all the tip that i&#8217;ve got since working outside. It is easy to recall all of it, there is just only three time, compare to the time when i took a part time job in Vietnam, this amount is extremly little. In Vietnam the tip is also a part of one\u2019s salary. But in Taiwan, customer do not have the habit of giving tip.<br \/>\nThe first time, i got three coin of 10 NTD, from two Taiwanese ladies, they was old, they choose the smallest table to sit, only order a fish. The second time, i got tip from Vietnamese man, he also come to Taiwan for job, after meal he paid the bill and come to reception, gave me 100 NTD, he was insisted and thanks for giving advice what to order while the menu was written by Chinese. The third time, this time from an unknown country man, 100 NTD.<\/p>\n<hr \/>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Ang kalamidad ay hindi natin alam kung kailan darating. Ito ay bigla na lang nangyayari hindi natin inaasahan. Kahit anong pag-iingat natin, sa araw-araw , kapag kalikasan na ang nagalit wala tayong magagawa kundi tanggapin ang kahihinatnan natin.\\n\\nSa Barangay San Andres may isang masaya pamilya . Hindi sila mayaman , hindi rin mahirap. Sa gabing iyon habang sila ay kumakain ng hapunan, sila ay masayang nagsasalo-salo at masayang nagkwentuhan. Pinag-usapan nila ang parating na kaarawan ni Liza.\\n\\nAraw ng linggo , ito ay araw na nagkakasama sina Anna , Liza at kanilang Mama at Papa para mamasyal. Ito ay kaarawan ni Liza kaya espesyal ang araw na ito.\\n\\nSi Anna ay 15 taon gulang. Nasa 3rd year High School na siya. Siya ay masayahin , matalino at masunurin bata. Siya ay panganay na anak nina Rowel at Maria. \\n\\nSi Liza ang pangalawang anak nila. Siya ay bibong bata at mahilig siya gumuhit. Siya ay 10 taon gulang pa lang. Masayahin bata at mahilig magkwento. \\n\\nSi Rowel at Maria ay 16 na taon ng kasal. Sila ay pareho nagtratrabaho. At masaya sila sa kanilang pagsasama. Iminulat din nila sa kanilang mga anak ang pagpapasalamat sa mga biyaya binigay sa kanila ng Maykapal.\\n\\nAng aga nila nagising noong araw ng Linggo para magsimba bago mamasyal at ipagdiwang ang kaarawan ni Liza.\\n\\nBago sila umalis ng bahay dahil espesyal ang araw na iyon, naghanda si Maria ng spaghetti at puto cheese na paborito ni Liza. At bago sila kumain ng almusal sila ay nagpasalamat sa Maykapal. \\n\\nPanginoon,\\n\\nInyo pong basbasan ang pagkain na ito ng Banal na Espiritu, na magbigay lakas sa amin katawan at salamat sa mga biyaya binibigay mo sa amin sa araw araw. At kami ay nagpapasalamat sa araw na ito na kami nagsasalo-salo ng iyong biyaya sa kaarawan ng aming mahal na anak na si Liza. Salamat sa paggabay mo sa amin sa araw araw. \\n\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\tAmen.\\n\\nAt masaya sila nagsalo-salo ng kanilang almusal . Nasasabik na si Liza na makapunta sa Ocean Water World . \\n\\n\\u201cPapa pagkatapos natin kumain punta na po ba tayo sa Ocean Water World\\u201d ani ni Liza\\n\\n\\u201cLiza hindi , tayo ay magsisimba muna dahil araw ng linggo ngayon at magpasalamat tayo sa iyong kaarawan\\u201d wika ni Rowel.\\n\\nMula sa kanilang bahay halos tatlongpung minuto bago sila makarating ng bayan . At doon sa Bayan ng Sto.Tomas , sila magsimba at mamasyal.\\n\\nPagkarating sa simbahan sakto kasisimula palang ng misa. At sila taimtim na nagdasal at nagpasalamat sa mga biyayang natatangap nila sa araw-araw. \\n\\nPagkatapos ng misa , sila ay pumunta sa Ocean Water World, ito ay may anim na palapag . Ito ay isang malaking aquarium at makikita ang iba\\u2019t ibang uri ng mga isda at mga pantubig na hayop. \\n\\nMasayang-masaya si Anna at Liza. Habang pinagmamasdan ang mga isdang lumalangoy. \\n\\n\\u201cPapa, Mama tingnan ninyo ang laking isda\\u201d sambit Anna\\n\\u201cKaya nga ate ang laki\\u201d ani ni Liza\\n\\u201cTingnan ninyo iba\\u2019t ibang uri ng pagong\\u201d saad ni Rowel\\n\\u201cMagpakuha tayo ng litrato\\u201d sambit ni Maria.\\n\\nPalinga-linga at litrato dito, litrato doon bilang ala-ala nila sa lugar na iyon. \\n\\nTagal na din sila naglalakad , at tumitingin ng mga isda at iba pantubig na hayop.\\n\\nNagtanong si Rowel nauuhaw ba kayo o nagugutom, gusto ninyo bumili ako ng makakain o mainom man lang.\\n\\nSumagot si Anna \\u201cPapa gusto ko ng tubig. Nauuhaw po ako.\\u201d\\n\\u201cAko din Papa\\u201d ani ni Liza.\\n\\n\\u201cMay upuan doon, umupo muna kayo, mamahinga , bibili lang ako ng maiinom, babalik ako\\u201d ani ni Rowel\\n\\nUmalis na si Rowel para maghanap ng mabibilhan ng maiinom. Ilang minuto nakalipas, nagsabi si Liza sa kanyang ina na si Maria na punta siyang comfort room dahil naiihi na siya.\\n\\n\\u201cLiza ihing- ihi ka na ba\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cOpo Mama\\u201d saad ni Liza\\n\\u201cWala pa ang Papa mo, baka hanapin niya tayo kapag hindi tayo makita ditto\\u201d, ani ni Maria\\n\\u201cMama di ko na kayang pigilan\\u201d, saad ni Liza\\n\\n\\u201cAko na lang po Mama ang mag-iintay kay Papa, hindi naman po kalayuan ang comfort room dito\\u201d ani ni Anna\\n\\nKahit may alinlangan si Maria iwanang mag-isa si Anna doon sa kinauupuan nila, hindi na talaga mapigilan ni Liza na hindi makapunta sa comfort room . \\n\\n\\u201cAnna dito ka lang intayin mo kami , o Papa mo, huwag sasama o makipag-usap sa hindi kilala, mabilis lang kami babalik agad kami;\\u201d wika ni Maria\\n\\n\\u201cOpo Mama huwag kayong mag- alala\\u201d saad ni Anna\\n\\nMga ilang minuto nakalipas, parang may ibang nararamdaman si Anna, iniisip ba niya nahihilo ba siya o lumilindol ba.\\n\\nMula sa mahina na pagyanig at unti unti itong lumakas. Nagkagulo na ang mga tao , nagtatakbuhan at nagkakatulakan, ang iba ay sumisigaw.\\n\\n\\&quot;Lindol, lindo\\&quot; ang sigaw ng mga tao.\\n\\nSi Anna ay hindi niya alam gagawin, lumalakas ang pagyanig.\\n\\n\\u201cMama, Papa, Liza, asan kayo\\u201d sigaw ng sigaw si Anna, dahil nagkakagulo na mga tao, nagkakatulakan na sa paglabas ng gusali.\\n\\nSi Anna ay napatilapon sa may pader at nawalan ng malay. Nagising nalang siya , na may mabigat sa kanyang paa. Sa kasamaang palad, ang paa ni Anna ay nadaganan ng bato, kaya hindi siya makakilos.\\n\\nDahil sa lakas ng pagyanig, may nahuhulog ng mga bato galing sa itaas. Ang gusali ay nagsisimula ng gumuho, nagbibitak na ang sahig at mga dingding. Ang mga salamin ay nabasag na. . \\n\\n\\u201cMay tao po ba diyan\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\u201cMama , Papa, Liza, asan kayo\\u201d paulit ulit na sigaw ni Anna.\\n\\nMadilim ang paligid , halos marami nasaktan sa nangyari. Ang dami rin nagsisigawan sa nangyaring lindol. \\n\\nTulong, tulungan ninyo ako, mga sigaw ng ibang tao nasaktan sa nangyari lindol.\\n\\nSi Maria at Liza nakatakbo sa labas ng gusali noong lumindol. Kaya una niyang hinanap si Anna sa mga tao sa labas ng gusali. \\n\\n\\u201cAnna asan ka\\u201d sigaw ni Maria\\n\\u201cAte Anna , Ate Anna\\u201d sigaw ni Liza.\\n\\nSi Rowel din ay nakalabas ng gusali, at nakita niya ang kanyang mag-ina na si Maria at Liza\\n\\n\\u201cAsan si Anna\\u201d ani ni Rowel\\n\\u201cHindi ko makita\\u201d ani Maria\\n\\nHabang tumutulo ang luha ay sinabi ni Maria kay Rowel bakit nahiwalay si Anna sa kanila.\\n\\n\\u201cAnak asan ka na , Anna, Anna\\u201d habang iyak ng iyak si Maria.\\n\\nPagkatapos ng nangyaring lindo makikita sa paligid ang mga nasirang gusali, ang mga daan ay nasira din, ang ibang sasakyan ay nagtauban sa lakas ng lindol na umabot sa lakas ng magnitude 7. Maraming nasaktan sa nangyaring lindol. Bumalot sa kapaligiran ang mga taong sugatan. Ang iba ay nag- iiyakan sa nagyaring lindol.\\n\\nDumating na ang mga Rescuer. Ang mga tao sa labas ay nagkakagulo, may mga iba din sila kasamahan na hindi makita.\\n\\n\\u201cHuminahon kayo, lahat ay gagawin naming makita at mailagtas ang mga mahal ninyo sa buhay.\\u201d\\n\\u201cHuwag kayo lumapit sa gusali para makaiwas sa disgrasiya\\u201d saad ng Rescuer\\n\\nHabang ginagawa ng mga Rescuer ang paghahanap sa mga tao, sa gumuhong gusali. Si Maria ay dasal ng dasal na sana ligtas ang kanyang anak.\\n\\nSumigaw ang Rescuer may nakuha na isang tao, ngunit hindi si Anna\\n \\nDumidilim na ngunit sina Maria , Rowel at Liza ay naghihintay pa rin na sana makita na si Anna.\\n\\nBigla na naman yumanig ang lupa, lumilindol, lumilindol , sigaw ng tao. Ang mga iba tao ng tatakbuhan , nagkakagulo sa nangyayaring lindol. Ngunit ang pagyanig na iyon ay saglit lang.\\n\\nBigla umupo mula sa kinatatayuan sina Rowel, Maria at Liza , habang yapos- yapos ang isa\\u2019t isa at nagdarasal na sana ay tumigil na lindol at makaligtas sila.\\n\\nSi Anna naman ay takot na takot , kahit masakit ang paa niya dahil nadaganan ito ng bato , ngunit hindi niya pinapansin ang sakit. Ang nais niya lang ay makaalis sa kinalalagyan niya. Sigaw siya ng sigaw.\\n\\n\\u201cTulong, tulugan ninyo ako\\u201d sigaw Anna\\n\\nDahil sa pagyanig na nangyari, naglaglagan ang maliliit na bato at natamaan si Anna sa may ulo. Nagdugo ang ulo niya. Ngunit hindi niya ito pinapansin.\\n\\nSa sobrang dilim ay wala ng makita si Anna. Puro mga tinig na lang ang naririnig niya na humihingi ng tulong.\\n\\nAng mga Rescuer naman ay walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Ang ibang nakukuha nila ay mga nasugatan lang , ngunit meron din na nabawian na ng buhay.\\n\\nSi Maria at Rowel ay hindi na mapakali, bawat tao na nailalabas sa gumuhong gusali ay kanilang tinitingnan at nagbabaka sakaling si Anna ay nakita na.\\n\\nSi Anna, at napagod na sa kakasigaw , nanghihina na rin siya . Humina na din ang mga boses na sumisigaw at humihingi ng tulong. Napipikit na ang mga mata ni Anna, ngunit nilalabanan niya ito. Kahit pagod na siya kakasigaw pinipilit niya pa rin ang sarili niya, baka sakali may makarinig sa kanya. Halos anim na oras na siya doon. At wala pa rin siya nakikitang pag-asa.\\n\\nAng tagal na nag-iintay nina Rowel, Maria at Liza sa labas ngunit hindi pa rin nakita si Anna.\\n\\n Bigla bumuhos ang malakas na ulan, kahit ayaw nila umalis doon, ngunit baka naman magkasakit si Liza. Kaya sumilong sila sa malapit na simbahan. Nasa loob nito ang mga ibang tao na sugatan sa nagyaring lindol at ang iba ay tulad nila umaasa makita ang mahal nila sa bahay sa gumuhong gusali. \\n\\nKahit ang lakas ng ulan tuloy parin ang mga Rescuer sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali. Halos labing dalawang oras na sila walang tigil sa paghahanap sa mga tao sa gumuhong gusali.\\n\\nAng kaarwan ni Liza, na sana ay masaya ay napalitan ng kalungkutan, dahil ang kanyang mahal na ate Anna hindi pa rin nakita.\\n\\nSa simbahan na nagpalipas ng gabi sina Rowel, Maria at Liza. Umaasa na sana bukas ng umaga , pagsikat ng araw makita na si Anna.\\n\\nLumipas na labing anim na oras ngunit hindi parin makikita si Anna. Hindi pa rin nawawalan ng pag-asa sina Rowel at Maria na makita ang kanilang anak na si Anna.\\n\\nSi Anna nanghihina na, natutuyo na ang kanyang lalamunan. Wala na siya naririnig na sumisigaw na humingi ng tulong. Nawawalan na ng pag-asa si Anna.\\n\\nNaalala ni Anna , ang masasaya nilang ala-ala na magkakasama sila ng kanyang Papa , Mama at ni Liza. Naalala niya yung lagi nilang kinakanta. At kinanta niya ito, para palakasin ang kanyang loob.\\n\\nMahal ka ni Papa\\nMahal ka ni Mama\\nLagi tayo magkasama\\nKahit saan man magpunta\\nTayo kapit kamay na lumalakad\\nAt kumakanta ng sabay sabay\\nWalang iwanan , habang buhay.\\n\\nHabang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata. \\n\\n\\u201cMay naririnig ako boses dito , may tao ba diyan sumigaw ka para malaman naming asan ka\\u201d ; sigaw ng Rescuer\\n\\nNarinig ni Anna ang boses na sumisigaw, kaya sumigaw siya.\\n\\n\\u201c Nandito ako , tulungan ninyo ako\\u201d, sigaw ni Anna\\n\\nBiglang may nakita siyang maliit na liwanag , \\u201cmay tao ba diyan\\u201d ani ng Rescuer.\\n\\nBigla nabuhayan ng loob si Anna, kahit hinang-hina siya pinilit niya sumigaw. \\&quot;Tulong andito ako. Tulungan ninyo ako ani ni Anna\\&quot;. Habang tuluyan na nawalan ng lakas at malay si Anna.\\n\\nSimigaw ang Rescuer, \\&quot;may bata dito\\&quot;.\\n \\nMahina na ang kanyang tibok ng pulso. Kaya nagmamadali ang mga Rescuer na makuha si Anna.\\n\\nNoong nalaman nina Rowel at Maria na may bata na nakuha sa gumuhong gusali. Dali-dali sila punta sa gumuhong gusali . Para makita kung si Anna ang nakuha ng mga Rescuer.\\n\\nTatakbo sila pumunta sa lugar kung na saan ang nakuhang bata. Malayo palang sila , si Maria naiiyak na. At ng malapit na sila , nakita ni Maria ang bracelet sa kamay ng bata.\\n\\n At napasigaw si Maria . \\u201cAnna anak ko, anak anak.\\u201d\\n\\nMabilis na dinala sa hospital si Anna dahil hindi na maganda ang kalagayan niya. \\n\\nHabang ang mga doctor ay abala na inaasikaso si Anna dahil sa kalagayan niya. Mahina na ang tibok ng puso ni Anna. At dahil dito hindi mapakali sina Rowel at Maria sa kalagayan ng anak. Pagkalipas ng ilang oras. Nagkamalay si Anna kahit hinang-hina siya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama, Liza\\u201d ang unang salita lumabas sa bibig ni Anna. \\n\\nDali-dali tinawag ng Doctor ang pamilya niya. At pagpasok nila, nakita nila si Anna na hirap na hirap sa kalagayan niya.\\n\\n\\u201cPapa, Mama , Liza Happy Birthday\\u201d wika ni Anna\\n\\nKinausap na sila ng Doctor na ipalagay na loob, dahil hindi alam kung hanggang kalian tatagal si Anna dahil sa natamong sugat sa ulo ni Anna ay hindi natigil ang pagdugo sa loob ng ulo niya. At ang paa ni Anna ay hindi na maigalaw sa sobrang tagal na pagkakaipit sa bato. Humihina na din ang tibok ng puso ni Anna. Kaya wala na din magagawa ang Doctor. Ginawa na nila lahat mailigtas si Anna.\\n \\n\\u201cAnna, palakas ka\\u201d habang naluha si Maria \\n\\u201cAte Anna pagaling ka\\u201d, wika ni Liza\\n\\u201cMama , Papa , Liza mahal na mahal ko kayo, masaya ako nakita ko kayo muli\\u201d , sa mahinang boses ni Anna.\\n\\nPinilit ni Anna magsalita sa huling pagkakataon habang hawak niya ang kamay ng kanyang mga magulang. Ngunit hindi nagtagal tuluyan na bumitaw si Anna sa pagkakahawak.\\n\\nNiyapos ni Maria at Rowel ang anak, \\n\\n\\u201cAnna gumising ka\\u201d, wika ni Maria\\n\\u201cAnak mahal na mahal ka namin\\u201d ani Rowel\\n\\u201cAte gising , gumising ka\\u201d, wika ni Liza.\\n\\nIsang bangungot ang nangyari sa kanilang pamilya. Hindi nila inaasahan na magyayari ito sa kanila.\\n\\nPagkalipas isang linggo mula ng nilibing si Anna ay puno ng kalungkutan ang puso ng pamilya nila.\\n\\nMaraming ang nagdadalamhati sa nangyari lindol at sariwa pa rin ang mga pangyayari sa puso at sa isip nila.\\n\\nNaayos ng unti-unti ang mga nasira gusali, mga daan at tulay. Ngunit ang nangyari trahedya ay bumakas at hindi na mabura sa kanila isip at puso.\\n\\n Bumalik na uli sila sa pagtrabaho at si Liza sa pag-aaral.\\n\\nNgunit may kalungkutan pa rin sila nadadama, dahil sa pagpanaw ni Anna. \\n\\nPag-uwi ng bahay nina Rowel at Maria si Liza lagi nila nakita sa kuwarto ng kanyang ate Anna. \\n\\n\\&quot;Ate miss na kita, miss ko na ang tawanan natin at kwentuhan natin pagkagaling natin sa paaralan\\&quot;. Yakap-yakap ang litrato ng kanyang ate habang tumutulo ang luha ni Liza.\\n\\nSi Rowel at Maria walang magawa dahil kahit sila namimiss nila ang kanilang anak. Masakit ang pagkawala ni Anna.\\n\\nBiglang tumunog ang telephono.\\n\\nKiring kiring kiring\\u2026\\u2026\\n\\nSinagot ni Maria ang telephono.\\n\\n\\&quot;Hello\\&quot; ani ni Maria\\n\\u201cHello Ito po ba ang Lucas Family\\u201d, sagot ng kabilang linya\\n\\u201cOpo , ano pong kailangan nila\\u201d tugon ni Maria\\n\\u201cAko nga po pala ang guro ni Anna, Miss Evangelista sagot ng kausap ni Maria sa telephono\\u201d\\n\\u201cMa\\u2019am Evangelista kayo po pala\\u201d ani ni Maria\\n\\u201cPwede po ba pumunta ang pamilya ninyo sa Huwebes sa paaralan\\u201d, saad ng guro\\n\\u201cSige po, Ma\\u2019am\\u201d sagot ni Maria\\n\\u201cIntayin naming kayo sige bye\\u201d ani ng guro\\n\\&quot;Bye\\&quot; ani ni Maria\\n\\nPagkababa ng telephono. Napaisip si Maria at sinabi niya kay Rowel ang sinabi guro. Nag-isip sila bakit kaya sila pinapupunta sa paaralan ni Anna.\\n\\nDumating na araw ng Huwebes, sila ay papunta sa paaralan ni Anna hanggang sa pagpunta sa paaralan palaisipan pa rin bakit sila pinatawag at pinapunta sa paaralan.\\n\\nSinalubong sila ng guro ni Anna si Ms. Evangelista.\\n\\n\\&quot;Kamusta po kayo\\&quot; wika guro.\\n\\&quot;Mabuti naman po\\&quot; tugon ni Maria at Rowel\\n\\&quot;Nagtataka po siguro kayo bakit namin kayo pinapunta dito sa paaralan\\&quot; ani guro\\n\\&quot;Opo , may problema po ba naiwanan si Anna\\&quot;\\n\\&quot;Naku wala po, mabait at matalino bata si Anna\\&quot; wika ng guro.\\n\\n\\&quot;May programa po kasi ngayon ang paaralan, Buwan ng Wika. Mamaya po malalaman po ninyo bakit po naming kayo pinapunta\\&quot; ani ng guro ni Anna.\\n\\nPinaupo sila sa may unahan malapit sa entablado . Nagsimula na programa . Iba kumanta ng Pambansang Awit, iba sumayaw ng katutubong sayaw, iba ay tumula at iba ay may pagsasadula.\\nPagkatapos ng programa, ay gagawaran na ang mga nanalo sa paligsahan ng Buwan ng Wika. At hindi alam nina Rowel at Maria na kasali pala si Anna sa pagligsahan na ito.\\n\\nUmakyat sa entablado ang guro ni Anna na si Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAking po babasahin ang nanalo ng unang gantimpala sa pagsulat ng tula\\u201d saad ng guro\\n\\nHindi niya sinabi sino ang sumulat ng tula at sinimulan na niya itong basahin.\\t\\n\\t\\t\\t\\t\\t\\t\\nANG AKING TANGING YAMAN\\n\\nAKO AY MAPALAD SA AKING MGA MAGULANG\\nMAHAL KO SILA HIGIT SA BUHAY KO\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY\\nSILA ANG NAGBIBIGAY SIGLA AT KULAY SA AKING BUHAY\\n\\nDI KO MAISIP KUNG ANO ANG GAGAWIN\\nKUNG WALA SI NANAY AT TATAY SA AKIN TABI\\nHANGAD KO ANG KANILANG MABUTING KALUSUGAN\\nHABANG BUHAY NA MAKAMIT NILA ANG KANILANG KALIGAYAHAN \\n\\nSA PAGSUBOK AT TAGUMPAY KO SILA ANG AKING KARAMAY\\nSI TATAY ANG AKING HALIGI AT SANDIGAN\\nSI NANAY ANG AKING ILAW AT LIWANAG SA AKING DADAANAN\\nSILA ANG AKING GABAY SA AKING PAGLALAKBAY AT SA PAGTAHAK SA LANDAS NG BUHAY\\n\\nSILA AY MAHALIN, AT IGALANG \\nSILA AY ATING SUNDIN SA LAHAT NG PANGARAL SA ATIN\\nHIGIT SA LAHAT MAHALIN ANG MAGULANG NA BIGAY SA ATIN\\nDAHIL SILA ANG TANGING YAMAN NA MAITUTURING........\\n\\nPagkatapos mabasa ang tula, ni Ms. Evangelista.\\n\\n\\u201cAtin po anyayahan ang mga magulang ng sumulat ng tula si Mr. Rowel and Mrs. Maria Lucas\\u201d wika ng guro\\n\\nNagulat sina Maria at Rowel, habang paakyat sila sa entablado para tanggapin ang tropeyo at premyo ng anak sa tula ginawa, naluluha si Maria hindi niya maisip na kahit wala na si Anna sa piling nila, nagbigay parin ng karangalan para sa kanila.\\n\\nKinabukasan pinuntahan nila si Anna sa kanyang puntod dala-dala nila ang isang bungkos na bulaklak at ang tropeyo napanalunan ni Anna.\\n\\u201cAnna , anak maraming salamat sa pagmamahal mo, alam ko kahit nasaan ka man , alam mo na mahal na mahal ka namin ng Papa mo at ni Liza. Dala namin ang tropeyo mo napanalunan mo sa tula na sinulat mo. Salamat sa iyong pagmamahal lagi ka nasa puso naming mahal na mahal ka naming\\u201d .\\n\\n\\t\\t\\t ==Wakas==\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f4dc; \u7559\u4e0b\u5c0f\u8cbb\u7684\u5916\u52de\u4f6c<\/span><\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;Janice Lopez&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:515,&quot;3&quot;:[null,0],&quot;4&quot;:[null,2,16043212],&quot;12&quot;:0}\">&#x1f464; <span style=\"font-size: 1.5rem; line-height: 1.5;\">\u6771\u65b9\u9ece\u937e\u00a0<\/span>\u0110\u00f4ng Ph\u01b0\u01a1ng L\u00ea Chung<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u4f4f\u7684\u5730\u65b9\uff0c\u662f\u4e00\u500b\u5c0f\u5c0f\u7684\u5e02\u93ae\uff0c\u540d\u70ba\u57d4\u91cc\uff0c\u4f4d\u65bc\u53f0\u7063\u7684\u5357\u6295\u7e23\u3002\u661f\u671f\u65e5\u662f\u6211\u5728\u67d0\u9593\u6cf0\u570b\u9910\u5ef3\u7684\u5de5\u4f5c\u5929\uff0c\u98df\u5ba2<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5011\u7d1b\u7d1b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f86\u5230\u9019\u88e1\uff0c\u54c1\u5690\u6b64\u8655\u7684\u7279\u8272\u83dc\u991a\u3002\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u77e5\u9053\u9019<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5929\u5c07\u6703<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u4e00\u500b\u7279\u5225\u7684\u65e5\u5b50\uff0c\u767c\u751f\u7684\u4e8b\u60c5\u90fd\u51fa\u4e4e\u6211\u610f\u6599\u4e4b\u5916\u3002\u7576\u665a\uff0c\u6211\u5728\u5e97\u5167\u9047\u5230\u4e00\u4f4d\u9ec3\u76ae\u819a\u7684\u5ba2\u4eba\uff0c\u4ed6\u770b\u8d77\u4f86\u6709\u9ede\u53ef\u6015\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5c6c\u65bc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6c92\u6709\u4eba\u60f3\u8981\u63a5\u8fd1\u7684\u985e\u578b\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u611f\u89ba\u5230\u4ed6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e9b\u9189\u610f\u3002\u9019\u4f4d\u964c\u751f\u5ba2\u4eba\u8aaa\u8a71\u7684\u8154\u8abf\u6709\u9ede\u96e3\u61c2\uff0c\u4e5f\u8a31<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u7684\u6bcd\u8a9e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u662f\u4e2d\u6587\u3002\u96d6\u7136\u6211\u4e00\u76f4\u63d0\u9192\u81ea\u5df1\uff0c\u8981\u4ee5\u5e73\u5e38\u5fc3\u5c0d\u5f85\u6bcf\u4e00\u4f4d\u5ba2\u4eba\uff0c\u4f46<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u62db\u547c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u4f4d\u7537\u6027\u9867\u5ba2\uff0c\u6211\u9084\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5fcd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u4f4f\u611f\u5230\u4e9b\u8a31\u4e0d\u5b89\u3002\u6211\u751a\u81f3\u4ee5\u70ba\u4ed6\u7684\u7cbe\u795e\u72c0\u614b\u6709\u4e9b\u554f\u984c\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5f88<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u53ef\u80fd\u662f\u8981\u5403\u9738\u738b\u9910\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6709\u4e86\u9019\u6a23\u7684\u9810\u611f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u5c0b\u6c42\u5e97\u9577\u59d0\u59d0\u7684\u5354\u52a9\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5373\u4f7f\u5982\u6b64<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u4f4d\u964c\u751f\u7684\u5ba2\u4eba\u4ecd\u7136\u4f7f\u6211\u4e0d\u77e5\u6240\u63aa<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u7336\u8c6b\u8457\u70ba\u4ed6\u670d\u52d9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7576\u9019\u4f4d\u964c\u751f\u7684\u5ba2\u4eba\u8d70\u9032\u5e97\u5167<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6642<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4ed6\u9078<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u89d2\u843d\u7684\u5ea7\u4f4d\u3002\u6211\u9001\u4e86\u4e00\u4efd\u83dc\u55ae\u7d66\u4ed6\uff0c\u904e\u4e00\u6703\u4fbf\u56de\u982d\u9ede\u83dc\u3002\u4ee4\u4eba\u9a5a\u8a1d\u7684\u662f\uff0c\u6211\u770b\u5230\u4ed6\u5c07\u83dc\u55ae\u64fa\u53cd<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u800c\u4ed6\u4e5f\u4e0d\u77e5\u9053\u8a72\u9ede\u4ec0\u9ebc\u83dc\uff0c\u6211\u76e1\u91cf\u7d66\u4ed6\u4e00\u4e9b\u5efa\u8b70\uff0c\u4f46\u4ed6\u53ea\u662f\u91cd\u8907\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8aaa\u7684\u8a71<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u597d\u4e0d\u5bb9\u6613<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9078\u4e86\u4e00\u9053\u83dc\uff0c\u4ed6\u53c8\u7acb\u523b\u53d6\u6d88\u518d\u9078\u5176\u4ed6\u83dc\u8272\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4f86\u4f86\u56de\u56de\u91cd\u9ede<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e86\u5e7e\u56de\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u8001\u5929\u723a\u554a\uff01\u300d\u6211\u5728\u5fc3\u4e2d\u6697\u5730\u88e1\u62b1\u6028\u3002\u300c\u9019\u4eba\u600e\u9ebc\u90a3\u9ebc\u96e3\u6e9d\u901a\u554a\uff01\u300d\u7b49<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5230<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0a\u83dc\u6642\uff0c\u4ed6\u52aa\u529b\u5730\u544a\u8a34\u6211\uff0c\u4ed6\u60f3\u5e6b\u624b\u6a5f\u5145\u96fb\uff0c\u4f46\u4ed6\u652f\u652f\u543e\u543e\u7684\u6a23\u5b50\u53c8\u8b93\u6211\u8aa4\u4ee5\u70ba\u4ed6\u60f3\u4ee5\u624b\u6a5f\u62b5\u7528\u9910\u8cbb\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u60a8\u9ede\u7684\u83dc\u4f86\u4e86\u3002\u300d\u6211\u5c07\u76db\u8457\u8c6c\u8089\u7684\u76e4\u5b50\u653e\u5230\u684c\u4e0a\uff0c\u4ee5\u70ba\u5df2\u7d93\u5b8c\u6210\u4efb\u52d9\u3002\u4f46\u4ed6\u53c8\u518d\u6b21\u627e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0a<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\uff0c\u53c8\u518d\u6b21\u652f\u652f\u543e\u543e\u5730\u8aaa\u8a71\uff0c\u6211\u807d\u4e86\u597d\u4e45\u9084\u662f\u807d\u4e0d\u51fa\u4f86\u4ed6\u60f3\u8868\u9054\u7684\u610f\u601d\u3002\u4ed6\u7684\u8868\u60c5\u4e00\u958b\u59cb\u6709\u9ede\u5c37\u5c2c\uff0c\u4e4b\u5f8c\u5c31\u8b8a\u5f97\u76f8\u7576\u51dd\u91cd\uff0c\u6700\u5f8c\uff0c\u4ed6\u8209\u624b\u906e\u4f4f\u8932\u8960\u8655\uff0c\u7528\u4e2d\u6587\u8ddf\u6211\u8aaa\uff1a\u300c\u6211\u60f3\u5c3f\u5c3f\u2026\u3002\u300d<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u554a\u2026\u3002\u300d\u6211\u7d42\u65bc\u77ad\u89e3\u4e86\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4ed6\u5e7e\u4e4e\u4e0d\u592a\u78b0\u98df\u7269\uff0c\u53ea\u5c08\u5fc3\u559d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u74f6\u5564\u9152<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u7528\u9910\u7d50\u675f\u5f8c\uff0c\u4ed6\u7d50\u5e33\u4e26\u5c07\u5269\u9918\u7684\u83dc\u6253\u5305\u5e36\u8d70\u3002\u90a3\u6642\u5019\uff0c\u4ed6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u518d\u4e00\u6b21<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6253\u958b\u76ae\u593e\uff0c\u53d6\u51fa\u4e00\u5f35\u767e\u5143\u7d19\u9214\uff0c\u5c07\u7d19\u9214\u905e\u7d66\u4e86\u6211\u3002\u6211\u6709\u9ede<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8a1d\u7570<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6703<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u5c0f\u8cbb\u55ce\uff1f\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9023\u5fd9<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8aaa\u300c\u4e0d\u7528\u300d\uff0c\u63ee\u63ee\u624b\u4e26\u6416\u982d\uff0c\u8d95\u7dca\u96e2\u958b\u73fe\u5834\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5e97\u88e1\u7684\u4eba\u90fd\u5f88\u7d0d\u60b6\uff0c\u4e0d\u77e5\u9053\u9019\u4f4d\u964c\u751f\u7684\u5ba2\u4eba\u4f86\u81ea\u4f55\u65b9\uff0c\u6709\u7684\u4eba\u5805\u6c7a\u8a8d\u5b9a\u4ed6\u662f\u6771\u5357\u4e9e\u4eba\uff0c\u800c\u4e14\u80af\u5b9a\u4ed6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7d55\u5c0d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u662f\u500b\u300c\u5916\u52de\u300d\u3002\u90a3\u4f4d\u5ba2\u4eba\u96e2\u958b\u4e4b\u5f8c\uff0c\u5e97\u9577\u59d0\u59d0\u544a\u8a34\u6211\uff0c\u4ed6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9084\u662f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7559\u4e0b\u4e86\u4e00\u767e\u5143\u5c0f\u8cbb\uff0c\u63a5\u8457\uff0c\u5e97\u88e1\u7684\u4eba\u958b\u59cb\u71b1\u7d61\u8ac7\u8ad6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u9019\u4f4d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u300c\u5916\u52de\u300d\u4f6c\u7559\u4e0b\u5c0f\u8cbb\u7684\u4e8b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8e5f<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u5de5\u4f5c\u7d50\u675f\u5f8c\uff0c\u6211\u5728\u56de\u79df\u5c4b\u8655\u7684\u719f\u6089\u9053\u8def\u4e0a\uff0c\u9a0e\u8457\u8eca\uff0c\u4f46\u8def\u4e0a\u7684\u666f\u7269\u4f3c\u4e4e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6084\u6084<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8b8a\u4e86\u3002\u6211\u4e00\u76f4\u60f3\u8457\u4eca\u5929\u90a3\u4f4d\u5947\u602a\u7684\u5ba2\u4eba\uff0c\u6211\u60f3\u8d77\u5728\u5916\u9762\u6253\u5de5\u6536\u5230\u7684\u6240\u6709\u5c0f\u8cbb\u3002<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u8981\u56de<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u60f3\u8d77\u6536\u5230\u5c0f\u8cbb\u7684\u6b21\u6578\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u771f\u7684<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e00\u9ede\u4e5f\u4e0d\u56f0\u96e3\uff0c<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u56e0<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u70ba\u6211<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u4e0d\u904e<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6536\u5230\u4e09\u6b21\u5c0f\u8cbb\u7f77\u4e86\uff0c\u6bd4\u8d77\u5728\u8d8a\u5357\u6253\u5de5\u6642<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u7d93\u9a57<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u9019\u500b<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u6b21\u6578<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5176\u5be6\u5f88\u5c11\u3002\u5728\u8d8a\u5357\u5c0f\u8cbb\u5f88\u591a\uff0c\u4e5f\u5e7e\u4e4e\u8b8a\u6210\u670d\u52d9\u751f\u7684\u85aa\u8cc7\u7e3d\u984d\u3002\u4f46\u5728\u53f0\u7063\u4e0d\u4e00\u6a23\uff0c\u53f0\u7063\u4eba\u6c92\u6709\u7559\u4e0b\u5c0f\u8cbb\u7684\u7fd2\u6163\u3002<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u6211\u7b2c\u4e00\u6b21\u6536\u5230\u7684\u5c0f\u8cbb\uff0c\u662f\u4f86\u81ea\u5169\u4f4d\u53f0\u7063\u5973\u58eb\uff0c\u5979\u5011\u7684\u5e74\u7d00\u76f8\u7576\u5927\uff0c\u9032\u5230\u5e97\u88e1\u5c31\u9078\u6700\u5c0f\u7684\u684c\u5b50\uff0c\u5979\u5011<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u5006<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u53ea\u9ede\u4e86\u4e00\u689d\u9b5a\u3002\u7b2c\u4e8c\u6b21\u4f86\u81ea\u4e00\u4f4d\u8d8a\u5357\u54e5\u54e5\uff0c\u4ed6\u4e5f\u662f\u5230\u53f0\u7063\u5de5\u4f5c\uff0c\u7528\u9910\u5b8c\u7562\u4fbf\u8dd1\u5230\u6211\u7684\u4f4d\u7f6e\uff0c\u5805\u6c7a\u5730\u8981\u7d66\u6211\u4e00\u767e\u5143\uff0c\u4ed6\u8aaa\uff0c\u83dc\u55ae\u90fd\u662f\u4e2d\u6587\uff0c\u4ed6\u770b\u4e0d\u61c2\uff0c\u90a3\u662f\u70ba\u4e86\u611f\u8b1d\u6211\u5e6b\u4ed6\u9ede\u83dc<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u7b54\u8b1d<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u3002\u7b2c\u4e09\u6b21\uff0c\u5c31\u662f\u9019\u4e00\u6b21\uff0c\u4e00\u4f4d\u4f86\u81ea\u4e00\u500b\u6211\u4e0d\u77e5\u66c9\u7684\u570b\u5bb6<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\u7684\u964c\u751f\u4eba<\/span><span style=\"font-weight: 400;\">\uff0c\u4e00\u767e\u5143\u53f0\u5e63\u3002<\/span><\/p>\n<hr \/>\n<p>\u5165\u570d\u8a55\u8a9eComment\uff1a<\/p>\n<p><span data-sheets-value=\"{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:&quot;M\\u1ed9t tr\\u1ea3i nghi\\u1ec7m th\\u00fa v\\u1ecb c\\u1ee7a m\\u1ed9t sinh vi\\u00ean Vi\\u1ec7t Nam khi \\u0111ang l\\u00e0m ph\\u1ee5 b\\u00e0n \\u1edf m\\u1ed9t ti\\u1ec7m \\u0103n t\\u1ea1i \\u0110\\u00e0i Loan khi c\\u00f4 nh\\u1eadn \\u0111\\u01b0\\u1ee3c ti\\u1ec1n tip 100NT c\\u1ee7a m\\u1ed9t ng\\u01b0\\u1eddi ngo\\u1ea1i qu\\u1ed1c kh\\u00f4ng r\\u00f5 th\\u00e2n ph\\u1eadn.&quot;}\" data-sheets-userformat=\"{&quot;2&quot;:4779,&quot;3&quot;:{&quot;1&quot;:0},&quot;4&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:14281427},&quot;6&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;8&quot;:{&quot;1&quot;:[{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0,&quot;5&quot;:{&quot;1&quot;:2,&quot;2&quot;:0}},{&quot;1&quot;:0,&quot;2&quot;:0,&quot;3&quot;:3},{&quot;1&quot;:1,&quot;2&quot;:0,&quot;4&quot;:1}]},&quot;10&quot;:2,&quot;12&quot;:0,&quot;15&quot;:&quot;arial,sans,sans-serif&quot;}\">M\u1ed9t tr\u1ea3i nghi\u1ec7m th\u00fa v\u1ecb c\u1ee7a m\u1ed9t sinh vi\u00ean Vi\u1ec7t Nam khi \u0111ang l\u00e0m ph\u1ee5 b\u00e0n \u1edf m\u1ed9t ti\u1ec7m \u0103n t\u1ea1i \u0110\u00e0i Loan khi c\u00f4 nh\u1eadn \u0111\u01b0\u1ee3c ti\u1ec1n tip 100NT c\u1ee7a m\u1ed9t ng\u01b0\u1eddi ngo\u1ea1i qu\u1ed1c kh\u00f4ng r\u00f5 th\u00e2n ph\u1eadn.\u00a0\u4e00\u4f4d\u8d8a\u5357\u5b78\u751f\u5728\u53f0\u7063\u9910\u9928\u88e1\u6253\u5de5\u6642\uff0c\u6536\u5230\u4f86\u6b77\u4e0d\u660e\u5916\u570b\u4eba100\u5143\u5c0f\u8cbb\u7684\u6709\u8da3\u7d93\u9a57\u3002<\/span>\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00a02016 S\u01a1 tuy\u1ec3n \u8d8a\u5357\u6587\u521d\u9078\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[53,63],"tags":[211],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/948"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=948"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/948\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=948"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=948"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tlam.btbs.tw\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=948"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}